اسید سولفوریک چیست؟ کاربرد آن‌ها سولفوریک اسید چیست؟ احتمالاً این سوالاتی است که ذهن شما را درگیر کرده است که در این مقاله قصد داریم آن‌ها را به‌طور کامل مورد بررسی قرار دهیم…

برای فروش مواد شیمیایی و فروش مواد شیمیایی کشاورزی با بالاترین کیفیت و قیمتی مناسب می‌توانید از طریق شماره زیر با کارشناسان بخش فروش دکتر کمیکال ارتباط برقرار کنید.

اسید سولفوریک چیست؟

اسید سولفوریک (H2SO4) یک اسید قوی با خاصیت رطوبت سنجی و اکسید کننده است. یک اسید معدنی با فرمول شیمیایی H2SO4 است. اسید سولفوریک به نام اسید ماتلینگ یا روغن ویتریول نیز شناخته می‌شود. ماهیت اسیدی قوی دارد و خورنده است. در غلظت‌های بالاتر، به عنوان یک عامل اکسید کننده و عامل خشک کننده عمل می‌کند. H2SO4 مایعی بی‌بو، بدون رنگ و محلول در آب است و با حل شدن در آب گرما آزاد می‌کند. sulfuric acid به طور گسترده‌ای در تولید کود استفاده می‎‌شود. همچنین در سنتز شیمیایی و فرآیندهای فاضلاب استفاده می‌شود.

این نوع اسید بی آب دارای ثابت دی الکتریک حدود 100 است و یک مایع بسیار قطبی است. شاید مهم‌ترین ماده شیمیایی صنعتی سنگین با کاربردهای وسیع در طیف وسیعی از صنایع سولفوریک اسید باشد. همانطور که گفتیم یک اسید بسیار قوی است و در محلول‌های آبی، به طور کامل یونیزه می‌شود و یون هیدرونیوم (H3O+) و یون سولفات هیدروژن (HSO4-) تشکیل می‌دهد. یون‌های سولفات هیدروژن در محلول‌های بسیار رقیق یونیزه می‌شوند و یون‌های سولفات (SO42-) را به وجود می‌آورد.

اسید سولفوریک را نمی‌توان با آب خنثی کرد، اما می‌توان آن را با آب رقیق کرد. بدین منظور قطرات sulfuric acid را با احتیاط با هم‌زدن مداوم به آب اضافه کنید، زیرا واکنش به شدت گرمازا است. برای خنثی‌سازی این اسید می‌توان از بازهای قوی مانند NaOH استفاده کرد.

اسید سولفوریک در صنعت

اسید سولفوریک در صنعت

اسید سولفوریک صنعتی

اسید سولفوریک صنعتی، یک مایع روغنی بی‌رنگ تا کمی کدر است که در صنایع مختلفی کاربرد دارد. کاربرد اولیه آن در فرآوری کودهای شیمیایی مانند سوپر فسفات آهک و سولفات آمونیوم است. معمولاً در فرآیندهای شیمیایی استفاده می‌شود، به عنوان مثال در ساخت اسید هیدروکلریک، اسید نیتریک، نمک‌های سولفات، شوینده‌های مصنوعی، رنگ‌ها و رنگدانه‌ها، مواد منفجره و داروها نیز کاربرد دارد.

از کاربردهای اسید سولفوریک صنعتی می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • در ساخت کود استفاده می‌شود
  • H2SO4 در تولید فولاد و آهن استفاده می‌شود
  • در صنایع شیمیایی کاربرد دارد
  • H2SO4 در پالایش نفت استفاده می‌شود
  • برای تولید اسید فسفریک استفاده می‌شود
  • به عنوان یک ماده تمیز کننده در صنایع برای زدودن زنگ زدگی فولاد و آهن استفاده می‌شود
  • H2SO4 به عنوان یک کاتالیزور برای تبدیل سیکلوهگزانون اکسیم به کاپرولاکتام مورد استفاده در ساخت نایلون استفاده می‌شود
  • H2SO4 در باتری‌های سرب اسید به عنوان الکترولیت استفاده می‌شود
  • در ساخت سولفات آمونیوم استفاده می‌شود
کاربرد اسید سولفوریک در کشاورزی

کاربرد اسید سولفوریک در کشاورزی

اسید سولفوریک در کشاورزی

کاربردهای مفید بالقوه اسید سولفوریک در کشاورزی عبارتند از:

تصفیه آب آبیاری، کنترل علف‌های هرز و بیماری‌زا ، احیای خاک‌های سرشار از بور (B) و سدیم (Na)، افزایش نفوذ آب در خاک و افزایش دسترسی به مواد مغذی خاک.

حدود نیمی از sulfuric acid جهان در کشاورزی، به ویژه در صنعت کودهای شیمیایی استفاده می‌شود. همچنین به طور خاص برای تولید کودهای فسفاته مانند سوپر فسفات آهک و سولفات آمونیوم استفاده می‌شود.

برای کاهش PH خاک، اسید معمولاً این نوع اسید را می‌توان مستقیماً به خاک اعمال کرد. استفاده از این اسید یک راه سریع و موثر برای کاهش PH است، اما به تجهیزات تخصصی نیاز دارد. گوگرد عنصری (S) توسط باکتری تیوباسیلوس در خاک گرم و مرطوب به sulfuric acid (H2SO4) تبدیل می‌شود. سولفوریک اسید با آهک آزاد (CaCO3) که در آب نامحلول است واکنش می‌دهد. واکنش بین اسید سولفوریک و آهک برای تشکیل گچ چند دقیقه طول می‌کشد. البته استفاده بیش از حد از sulfuric acid اغلب منجر به کاهش PH خاک و افزایش مشکلاتی می‌شود که با کاهش PH ایجاد می‌شود. در واقع با کاهش PH خاک، جذب گوگرد کاهش می‌یابد.

استون ساده‌ترین و کوچک‌ترین عضو کتون‌ها است. نام دیگر این ترکیب (2-پروپانون یا دی متیل کتون) است. acetone مایعی بی‌رنگ، بسیار فرار، قابل اشتعال و دارای بوی تند است. در ادامه این مقاله با تاریخچه و هر آنچه که باید درباره ین محلول بدانید را مورد بررسی قرار داده‌ایم…

برای خرید و فروش مواد شیمیایی مختلف در صنایع متعدد می‌توانید با شماره زیر با کارشناسان بخش فروش دکتر کمیکال در ارتباط باشید.

استون چیست؟

این نوع محلول یک حلال است، به این معنی که می‌تواند موادی مانند رنگ و لاک را تجزیه یا حل کند. به همین دلیل است که یکی از اجزای پاک‌کننده‌های لاک ناخن و پاک‌کننده‌های رنگ است. جالب است بدانید وقتی بدن ما چربی تجزیه می‌کند، این ماده شیمیایی را می‌سازد.

تاریخچه استون

استون اولین بار توسط آندریاس لیباویوس در سال 1606 با تقطیر استات سرب (II) تولید شد. در سال 1832 شیمیدان فرانسوی ژان باپتیست دوما و شیمیدان آلمانی یوستوس فون لیبیگ فرمول تجربی استون را تعیین کردند. در سال 1833، شیمیدان فرانسوی آنتون باسی با افزودن پسوند -ون به ساقه اسید مربوطه (یعنی اسید استیک) استون را نامید.

سپس سال 1852، شیمیدان انگلیسی الکساندر ویلیام ویلیامسون متوجه شد که استون متیل استیل است. سال بعد، چارلز فردریک گرهارت شیمیدان فرانسوی با این موضوع موافق بود. در طول جنگ جهانی اول، ویزمن فرآیند تولید صنعتی پروپانون (فرایند ویزمن) را توسعه داد.

انواع استون

استون در سه گرید مختلف عرضه می‌شود. صنعتی، آزمایشگاهی و دارویی. هرکدام از انواع آن‌ها برای منظور خاصی کاربرد دارند و هر صنعت با توجه به نیاز خود باید گرید مناسب acetone را تهیه کند. استونی که تحت عنوان پاک کننده لاک ناخن عرضه می‌شود نسبت به استن خالص بسیار ملایم تر است. برخلاف تصور عموم همه استون‌های 100% یکسان نیستند. در واقع، آن‌ها از نظر خلوص (99.50٪ تا 99.99٪) و نوع ناخالصی‌ها با هم متفاوت هستند. در حالی که تمام پروپانون با غلظت 99.50٪ تا 99.99٪ را می‌توان استون “100٪” در نظر گرفت، اما باید به تفاوت‌هایی که می‌توانند باهم داشته باشند نیز توجه کرد.

استون اسید است یا باز؟

Acetone یک باز لوئیس ضعیف است که با اسیدهای نرم مانند I2 و اسیدهای سخت مانند فنل ترکیبات افزایشی ایجاد می‌کند. همچنین با فلزات دو ظرفیتی کمپلکس تشکیل می‌دهد.

استون لاک ناخن چیست

استون لاک چیست؟

استون خالص مایعی فرار، قابل اشتعال و بی‌رنگ است که محلول در آب است. از طرف دیگر، پاک‌کننده لاک ناخن یک حلال آلی است که ممکن است شامل رنگ، رایحه، روغن و دیگر حلال‌های شیمیایی (فروش حلال های شیمیایی) باشد.

در نتیجه استون خالص از آنچه در بازار به عنوان استون لاک به فروش می‌رسد قوی‌تر است و لاک را راحت‌تر از بین می‌برد، اما ناخن‌ها را خشک می‌کند. بنابراین، اگر از استون خالص استفاده می کنید، بهتر است از کرم یا روغن برای حفظ رطوبت استفاده کنید. البته توجه داشته باشید که این نوع محلول می‌تواند به ناخن ها و کوتیکول های شما آسیب برساند و استفاده مداوم از آن توصیه نمی‌شود.

سمیت acetone

استون به طور گسترده مورد مطالعه قرار گرفته است و اعتقاد بر این است که در استفاده معمولی فقط سمیت جزئی از خود نشان می‌دهد. اگر اقدامات احتیاطی اساسی رعایت شود، شواهد محکمی از اثرات مزمن سلامتی وجود ندارد. acetone به‌طور کلی در صورت مصرف و یا استنشاق سمیت حاد و مزمن کم دارد.

این محلول در حال حاضر به عنوان یک ماده سرطان‌زا، یک ماده شیمیایی جهش‌زا یا نگرانی برای اثرات سمیت عصبی مزمن در نظر گرفته نمی‌شود. استون را می‌توان به عنوان یک عنصر در انواع محصولات مصرفی از لوازم آرایشی (خرید مواد اولیه آرایشی بهداشتی) گرفته تا غذاهای فرآوری‌شده و فرآوری نشده یافت.

acetone زمانی که در نوشیدنی‌ها، غذاهای پخته شده، دسرها و کنسروها در غلظت‌های بین 5 تا 8 میلی‌گرم در لیتر وجود داشته باشد، به‌عنوان یک ماده ایمن (GRAS) شناخته شده است. با این حال این ماده یک محرک است که باعث تحریک خفیف پوست و سوزش چشمی متوسط ​​تا شدید می‌شود. در غلظت‌های بالای بخار، ممکن است مانند بسیاری از حلال‌های دیگر، سیستم عصبی مرکزی را تحت فشار قرار دهد. سمیت حاد برای موش از طریق بلع LD50 3 گرم بر کیلوگرم و با استنشاق LC50 44 گرم‌ بر‌ مترمکعب در طی 4 ساعت است.

خاصیت استون

خاصیت استون

ویژگی های استون

قابلیت اشتعال acetone

خطرناک‌ترین خاصیت استون اشتعال پذیری شدید آن است. استون با شعله‌های زرد روشن می‌سوزد. در دماهای بیشتر از نقطه اشتعال استون 20- درجه سانتیگراد (4- درجه فارنهایت)، مخلوط‌های هوای بین 2.5٪ تا 12.8٪ استون، برحسب حجم، ممکن است منفجر شوند یا باعث آتش‌سوزی شوند. بخارات Acetone می‌توانند در امتداد سطوح به منابع احتراق دور جریان پیدا کنند و به عقب برگردند.

تخلیه ساکن همچنین ممکن است بخارات استون را مشتعل کند، اگرچه استون نقطه انرژی شروع اشتعال بسیار بالایی دارد و بنابراین احتراق تصادفی نادر است. حتی ریختن یا پاشیدن استون بر روی زغال‌سنگ قرمز درخشان، به دلیل غلظت بالای بخار و اثر خنک‌کنندگی تبخیر مایع، آن را مشتعل نمی‌کند.

در دمای 465 درجه سانتیگراد (869 درجه فارنهایت) به طور خودکار مشتعل می‌شود. دمای اشتعال نیز به زمان نوردهی بستگی دارد، بنابراین در برخی آزمایش‌ها 525 درجه سانتیگراد ذکر می‌شود. همچنین، استون صنعتی احتمالاً حاوی مقدار کمی آب است که از اشتعال نیز جلوگیری می‌کند.

فرمول استون

فرمول استون

فرمول استون

پروپانون یا همان استون یک ترکیب آلی با فرمول (CH3)2CO است که ساده‌ترین و کوچک‌ترین کتون است.

کاربرد استون

استون مایعی بی‌رنگ، بسیار فرار و قابل اشتعال با بوی تند مشخص است. پروپانون با آب قابل اختلاط است و به تنهایی به عنوان یک حلال آلی مهم در صنعت، خانه و آزمایشگاه عمل می‌کند. حدود 6.7 میلیون تن acetone در سراسر جهان در سال 2010 تولید شد که عمدتاً برای استفاده به عنوان حلال و تولید متیل متاکریلات و بیسفنول A بود.

این محلول یک واحد ساختاری رایج در شیمی آلی است. استون به عنوان ماده فعال پاک‌کننده لاک ناخن و رقیق‌کننده رنگ در منازل قابل استفاده است. پروپانون در ایالات متحده به عنوان بخشی از مقررات ترکیبات آلی فرار (VOC) محسوب نمی‌شود، درحالیکه در اتحادیه اروپا به عنوان عاملی در آلودگی محیط زیست در نظر گرفته می‌شود.

acetone از طریق فرآیندهای متابولیک طبیعی در بدن انسان تولید و دفع می‌شود. همچنین به طور معمول در خون و ادرار وجود دارد. افراد مبتلا به کتواسیدوز دیابتی آن را در مقادیر بیشتری تولید می‌کنند. آزمایش‌های سمیت باروری نشان می‌دهد که استون پتانسیل کمی برای ایجاد مشکلات تولید مثل دارد.

این ماده به طور طبیعی در گیاهان، درختان، آتش سوزی جنگل‌ها، اگزوز وسایل نقلیه و به عنوان محصول تجزیه متابولیسم چربی حیوانی وجود دارد. پروپانون در مقادیر معمولی بی‌خطر است، اما مصرف بیش از حد آن می‌تواند مشکل‌ساز باشد. چنین محلولی در دوزهای بالا سمی است، به همین دلیل باید از استنشاق زیاد این ماده جلوگیری شود.  Acetone به سرعت از طریق استنشاق، بلع و از طریق پوست جذب می‌شود و در سراسر بدن توزیع می‌شود. هنگامی که جذب شد، متابولیزه می‌شود، اما به نظر می‌رسد فارماکوکینتیک و انتخاب مسیر متابولیک وابسته به دوز باشد.

پروپانون در سیستم های حلال

این محلول از نظر حلالیت در آب حل می‌شود. به عنوان یک حلال، اغلب در سایر سیستم‌های حلال یا «مخلوط‌ها» گنجانده می‌شود که به عنوان مثال در فرمولاسیون لاک‌ها برای خودرو و مبلمان استفاده می‌شود. شرکت ها همچنین از این محلول برای حذف چربی پشم، کاهش چسبندگی ابریشم و ساخت پوشش‌های محافظ برای مبلمان و اتومبیل استفاده می‌کنند.

در صنعت حلال، استون جزء ترکیبات حلال در چسب‌های صنعتی اورتان، لاستیک نیتریل و نئوپرن است. استون حلال اولیه در چسب‌های نوع رزین و چسب‌های لاستیک کلردار حساس به فشار است. همچنین می‌تواند برای استخراج چربی‌ها، روغن‌ها، موم‌ها و رزین‌ها از محصولات طبیعی، موم‌زدایی از روغن‌های روان‌کننده و استخراج روغن‌های ضروری خاص استفاده شود.

پروپانون به عنوان یک حلال یا حلال در آماده‌سازی موضعی و به عنوان کمکی در دانه‌بندی مرطوب استفاده می‌شود. استن همچنین هنگام فرمولاسیون قرص‌هایی با مواد فعال حساس به آب، یا حل کردن بایندرهای محلول در آب ضعیف در فرآیند دانه‌بندی مرطوب استفاده شده است. این محلول همچنین در فرمولاسیون میکروسفرها برای افزایش آزادسازی دارو استفاده شده است. به دلیل نقطه جوش پایین آن برای استخراج مواد حساس به حرارت از داروهای خام نیز استفاده شده است. acetone حلالی است که غیر کومدون زا در نظر گرفته می‌شود و گاهی در تونرهای پوست استفاده می‌شود. استن بسته به غلظت و دفعات استفاده می تواند پوست را خشک و بسیار تحریک کند.

پروپانون در صنعت

کاربرد استون در صنعت

صنایع پلاستیک، الیاف، داروها و سایر مواد شیمیایی از استون استفاده می‌کنند. همچنین در سنتز و تولید مواد شیمیایی و دارویی نقش مهمی دارد. پروپانون در دود تنباکو و محل‌های دفن زباله وجود دارد. از نظر زیست محیطی فرآیندهای صنعتی نسبت به فرآیندهای طبیعی acetone بیشتری به محیط زیست وارد می‌کنند.

استون در تهیه پوشش‌های کاغذی، چسب‌ها و پوشش‌های حرارتی نیز استفاده می‌شود و همچنین به عنوان ماده اولیه در سنتز بسیاری از ترکیبات استفاده می‌شود. در تولید تجاری پروپانون، فرآیند هیدروپراکسید کومن فرآیند غالبی است که استفاده می‌شود. این محلول همچنین از هیدروژن‌زدایی 2-پروپانول (ایزوپروپیل الکل) تهیه می‌شود.

همچنین به عنوان یک واسطه شیمیایی در داروسازی (خرید مواد اولیه دارویی) و به عنوان حلال برای رزین‌های وینیل و اکریلیک، لاک‌ها، رنگ‌های آلکیدی، جوهر، لوازم آرایشی (مانند پاک کننده ناخن) و لاک‌ها استفاده می‌شود.

Acetone به هر نسبتی با آب، اتانول و اتر ترکیب می‌شود. از تقطیر خشک و خشک چوب: از حرارت دادن استات کلسیم، هیدروژن زدایی ایزوپروپانول از کاتالیزورهای مس در دمای 250 درجه سانتی‌گراد. از مخلوط اتانول و بخار آب در فاز گاز در دمای 250 درجه سانتی‌گراد تحت کاتالیز Fe2O3 به دست می‌آید. همچنین یک حلال آلی قطبی که در سیگار نیز یافت می‌شود.

دفع پروپانون در تنفس و ادرار ظاهر می‌شود. در محیط‌های شغلی، کارگرانی که هفته‌ها در معرض استون قرار می‌گیرند، شکایت طولانی مدتی از خود نشان نمی‌‎دهند. به عبارتی نه ژنوتوکسیک است و نه جهش‌زا. به نظر می‌رسد، این محلول به دلیل اثر سینرژیک بر سمیت سایر حلال‌های آلی فرار و متیل گلی اکسال خطرناک است.

دیگر کاربردهای پروپانون

پروپانون برای نازک‌کردن رزین پلی استر، تمیز کردن ابزارهای مورد استفاده با آن و حل کردن اپوکسی‌ها و سوپرچسب‌های دو قسمتی قبل از سفت شدن استفاده می شود. به عنوان یک چربی‌گیر سنگین، در آماده‌سازی فلز قبل از رنگ‌آمیزی یا لحیم کاری و از بین بردن شار رزین پس از لحیم کاری (برای جلوگیری از چسبندگی کثیفی و نشت الکتریکی و شاید خوردگی یا به دلایل زیبایی) مفید است.

این ماده عمدتاً به عنوان خوراک میانی برای پلاستیک‌های اکریلیک مورد استفاده برای لعاب، تابلوها، وسایل روشنایی و نمایشگرها و برای تولید بیسفنول A که به نوبه خود برای تولید رزین‌های پلی کربنات و اپوکسی استفاده می‌شود، مصرف می‌شود. رزین‌های پلی کربنات و اپوکسی هر دو در صنایع مختلف و در موارد بی‌شماری که هر روز با آن‌ها مواجه می‌شویم مورد استفاده قرار می‌گیرند.

همچنین عمدتاً برای سنتز متاکریلات‌ها استفاده می‌شود، حدود نیمی از تولید استون در جهان به عنوان پیش‌ساز متیل متاکریلات استفاده می‌شود. پروپانون پرمصرف‌ترین کتون در صنعت است. به عنوان حلال فرآیندی در ساخت نخ استات سلولز، پوشش‌های سطحی و محصولات مختلف دارویی و آرایشی نیز استفاده می‌شود.

برای تثبیت استیلن برای حمل و نقل‌ها هم استفاده می‌شود. استن در ساخت تعداد زیادی از ترکیبات مانند اسید استیک، کلروفرم، مسیتیل اکسید،  MIBK، در ساخت ریون، فیلم‌های عکاسی، به عنوان یک حلال معمولی و برای تصفیه پارافین‌ها کاربرد دارد. حلال چربی‌ها، روغن‌ها، موم‌ها، رزین‌ها (فروش مواد اولیه رنگ و رزین)، لاستیک‌ها، پلاستیک‌ها، لاک‌‎ها، سیمان‌های لاستیکی پروپانون است.

استون در شیمی

کاربرد استون در شیمی

Acetone برای تمیز کردن مواد آزمایشگاهی شیشه که رایج‌ترین زمینه استفاده در صنایع شیمیایی هستند و خشک‌کردن با راندمان بالا در زمان کوتاه ترجیح داده می‌شوند. علاوه براین با موادی مانند اسید سالیسیلیک و اسید گلیکولیک که به آن لایه‌برداری (پیلینگ شیمیایی) می‌گویند، برهم کنش می‌دهد و عامل کمکی در این روش ایجاد می‌کند.

میزان تبخیر استون از آب و خاک بسیار زیاد است. استن به دلیل حلالیت بالای آن در آب مصرفی حیوانات یا گاهی اوقات میکروارگانیسم‌ها، یک آلاینده مهم زیرزمینی برای خاک است. برای ماهی‌ها، یک ماده بسیار مضر با مقدار LD50 آن 8.3 گرم در لیتر است. کاهش اکسیژن می‌تواند خطر قابل توجهی در سیستم‌هایی با فعالیت میکروبی مصرف کننده acetone بالا ایجاد کند.

استون برای تمیز کردن بسیاری از بردهای مدار و قطعات الکترونیکی (به عنوان مثال خازن های پلی استایرن) نامناسب است. اگرچه به خودی خود قابل اشتعال است، اما به طور گسترده‌ای به عنوان یک حلال برای حمل و نقل و ذخیره ایمن استیلن استفاده می‌شود، که نمی‌توان به طور ایمن به عنوان یک ترکیب خالص تحت فشار قرار داد.

ظروف حاوی مواد متخلخل ابتدا با پروپانون و سپس استیلن پر می‌شوند که در استون حل می‌شود. یک لیتر از این محلول می‌تواند حدود 250 لیتر استیلن را با فشار 10 بار (1.0 مگاپاسکال) حل کند. استن لاک ناخن را از بین می‌برد و پاک کردن آن را با یک سواب پنبه‌ای یا پارچه آسان می‌کند. پروپانون در بسیاری از مواد تمیزکننده مورد استفاده قرار می‌گیرد، زیرا به راحتی با آب مخلوط می‌شود و به سرعت در هوا تبخیر می‌شود.

پروپانون در بدن

در انسان، پروپانون محصول جانبی طبیعی تجزیه چربی است. بدن می‌تواند از راه‌های مختلفی انرژی بسازد. اولین مورد با تبدیل مواد غذایی مانند کربوهیدرات‌ها به گلوکز است. سپس بدن انسولین ترشح می‌کند که به سلول‌های بدن اجازه می‌دهد از گلوکز برای انرژی استفاده کنند یا مقداری از گلوکز را در چربی، کبد و ماهیچه‌ها ذخیره کنند.

اما اگر فرد کربوهیدرات زیادی نمی خورد، بدن نمی‌تواند از گلوکز رژیم غذایی برای تامین انرژی استفاده کند. در عوض، به گلوکزی تبدیل می‌شود که برای ذخایر انرژی، از جمله در چربی، ذخیره می‌شود. اگر این اتفاق بیفتد، کبد شروع به تجزیه ذخایر چربی می‌کند. در فرآیند انجام این کار، بدن کتون‌ها را به عنوان یک محصول جانبی تولید می‌کند.

استون نوعی کتون است. هنگامی که بدن شروع به تولید کتون‌های اضافی می‌کند، این حالت به عنوان کتوز شناخته می‌شود. قرار گرفتن در کتوز می‌تواند برای برخی افراد بی‌خطر یا حتی مفید باشد. به عنوان مثال، رژیم کتوژنیک (کتو) عمدا حالت کتوز را القا می‌کند. شواهدی وجود دارد که این می‌تواند تشنج را در کودکان مبتلا به صرع کاهش دهد و تحقیقات در مورد مزایای بالقوه برای سایر بیماری‌ها ادامه دارد.

اما داشتن کتون بیش از حد خطرناک است، به خصوص برای افراد مبتلا به دیابت. سطوح بالای کتون‌ها می‌تواند با افزایش اسیدیته خون فرد مرتبط باشد. این ممکن است به کتواسیدوز دیابتی (DKA) منجر شود، یک عارضه جدی که می‌تواند باعث کمای دیابتی یا مرگ شود.

نحوه نگهداری استون

نحوه نگهداری استون

شرایط نگهداری استون

  • در محلی خنک، دارای تهویه مناسب، دور از نور مستقیم خورشید و دور از منابع حرارتی و اشتعال نگهداری شود
  • ظروف اتصال الکتریکی و زمینی
  • تهویه فشار و خلاء را در همه درام ها نصب کنید
  • دریچه های مخزن ذخیره را به یک شعله گیر مجهز کنید

کار با استون

  • منابع گرما و اشتعال مانند جرقه، شعله باز، سطوح داغ و تخلیه ساکن را از بین ببرید
  • تابلوهای “سیگار ممنوع” را نصب کنید
  • اتصالات الکتریکی و تجهیزات زمینی. گیره های زمین باید با فلز لخت تماس داشته باشند
  • تا زمانی که تمام آثار محصول از بین نرود، روی ظرف خالی جوش، برش یا کار گرم انجام ندهید

در نهایت در صورت داشتن هرگونه سوال و ابهام، آن را در قسمت کامنت مطرح کنید تا پاسخگوی شما عزیزان باشیم.

کلرید روی چیست؟ زینک کلراید یکی از منابع روی می‌باشد که از چندین فرم کریستالی تشکیل شده است که در سنتزهای شیمیایی کاربرد خود را نشان می‌دهد. در ادامه دکتر کمیکال را همراهی کنید تا با این ترکیب شیمیایی به‌طور کامل آشنا شوید.

کلرید روی چیست؟

زینک کلراید (Zinc chloride) نام ترکیب شیمیایی ZnCl2 یا هیدرات‌های آن است. تمام شکل‌های این محلول بی رنگ یا سفید هستند و در آب بسیار محلول هستند. این نوع محلول بسیار جاذب الرطوبه است، بنابراین در نگهداری باید آن را از تماس با منبع رطوبت مانند هوا محافظت کرد.

خرید کلرید روی از دکتر کمیکال

خرید کلرید روی دکتر کمیکال

خرید کلرید روی دکتر کمیکال

سرد شدن سریع این محلول مذاب یک ماده شیشه‌ای را تشکیل می‌دهد. محلول‌های آبی غلیظ زینک کلراید خاصیت جالب حل کردن نشاسته، ابریشم و سلولز را دارند. بنابراین محلول‌های Zinc chloride را نمی‌توان از طریق کاغذ صافی استاندارد فیلتر کرد. به‌طور عمده کاربرد وسیعی در صنعت نساجی، متالورژی و سنتز شیمیایی دارند. محلول بی‌آب را می‌توان از روی و هیدروژن کلرید تهیه کرد.

Zn + 2 HCl → ZnCl2 + H2

همچنین اشکال هیدراته و محلول‌های آبی کلرید روی را می‌توان به آسانی با استفاده از اسید هیدروکلریک غلیظ و قطعات روی تهیه کرد. همانطور که در واکنش زیر مشاهده می‌کنید، اکسید روی و سولفید روی با HCl بدون تشکیل هیدروژن واکنش می‌دهند:

ZnS(s) + 2 HCl(aq) → ZnCl2(aq) + H2S(l)

نمونه‌های تجاری آن معمولاً حاوی آب و اکسی کلرید روی محصول اصلی هیدرولیز هستند. چنین نمونه‌هایی را می‌توان به صورت زیر خالص کرد: 100 گرم کلرید روی خام در 800 میلی لیتر دی اکسان بی آب و در حضور گرد فلز روی را حرارت داده و رفلاکس می‌شود.

این مخلوط در حالی که داغ است فیلتر می‌شود (برای حذف روی)، و پس از خنک شدن رسوب سفید روی کلرید خالص قابل برداشت خواهد بود. نمونه های بی‌آب آن را نیز می‌توان با تصعید در جریانی از گاز کلرید هیدروژن و سپس حرارت دادن تا دمای 400 درجه سانتی‌گراد در جریان گاز نیتروژن خشک خالص کرد.

کلرید روی به عنوان الکترولیت استفاده می‌شود. همچنین این محلول به عنوان عامل متراکم‌کننده، ضدعفونی‌کننده و خشک‌کننده استفاده می شود. این محلول در کنار ترکیبات مس و کروم به عنوان نگهدارنده چوب استفاده می‌شود.

بیشتر بخوانید : پلی الکترولیت

خطرات کلرید روی

خطرات کلرید روی

خطرات کلرید روی

این ماده یک ماده شیمیایی خورنده است و در صورت تماس، پوست را شدیداً تحریک کرده و می‌تواند به طور جدی به چشم‌ها آسیب وارد کند. تماس با روی کلرید می‌تواند به شدت سیستم تنفسی شامل بینی و گلو را تحریک کند. استنشاق این ماده به ریه آسیب وارد کرده و باعث ایجاد سرفه و سخت نفس‌ کشیدن خواهد شد. به طوریکه تماس‌های طولانی با Zinc chloride می‌تواند باعث ایجاد موقعیت اورژانسی برای ریه‌ها شود.

در صورت تماس این محلول با چشم قبل از هرکاری با آب فراوان چشم‌ها را به مدت 30 دقیقه شستشو دهید و سریعاً برای درمان پزشکی اقدام کنید. همچنین در صورت تماس این محلول با پوست، ابتدا لباس آلوده را خارج کرده و با مقدار زیادی صابون و آب پوست را شستشو دهید. سپس برای اقدامات پزشکی فوراً مراجعه کنید.

در صورت استنساق آن سریعاً شخص آسیب دیده را از محل حادثه خارج کرده، و در صورتی‌که تنفس یا عملکرد قلب مختل شده به او تنفس مصنوعی بدهید. سپس سریعاً به مرکز خدمات پزشکی مراجعه کنید. شخص آسیب دیده با Zinc chloride بین 24 تا 48 ساعت بعد باید تحت نظر باشد، چون ممکن است آسیب ریوی بعداً مشاهده شود.

آیا زینک کلراید قابل اشتعال است؟

کلرید روی خود نمی سوزد. اما در صورت تماس با آتش گازهای سمی تولید می‌کند، از جمله گازهای هیدروژن کلرید و اکسید روی. ضمناً این ماده ممکن است به شدت با پتاسیم واکنش انفجاری نشان دهد.

همچنین این نوع محلول با ترکیبات سیانید، سولفید، مواد اکسیدکننده مثل پرکلرات، پراکسید، پرمنگنات، کلرات، نیترات، کلرین، برومین و فلوئورین و بازهای قوی مثل سدیم هیدروکسید و پتاسیم هیدروکسید سازگاری ندارد.

جدول رتبه بندی خطرات کلرید روی

3 سلامتی
0 قابلیت اشتعال
0 واکنش پذیری
در صورت تماس با آتش کلرید روی، گازهای سمی تولید می‌کند
درجه خطرات: 0=حداقل 1=جزئی 2=متوسط 3=جدی 4=شدید

کاربرد کلرید روی در صنعت

  • چسب‌ها و مواد شیمیایی درزگیر
  • مواد شیمیایی کشاورزی غیر آفت کش‌ها (شما می‌توانید مواد اولیه کشاورزی را از ما خریداری کنید.)
  • بازدارنده‌های خوردگی و عوامل ضد رسوب
  • عوامل تبادل یونی
  • عوامل آبکاری و عوامل تصفیه سطح
  • حلال‌ها (برای تمیز کردن و چربی‌زدایی)
  • تثبیت‌کننده پلیمری

واکنش کلرید روی

Zinc chloride یک جامد یونی است، اگرچه برخی از خصوصیات این ماده شبیه ترکیبات دارای پیوند کووالانسی است از جمله نقطه ذوب پایین آن (275 درجه سانتی‌گراد) و حلالیت بالای آن در حلال‌هایی مانند دی اتیل اتر. این نوع محلول یک اسید لوئیس ملایم است. به طوری‌که محلول‌های آبی آن دارای PH در حدود 4 است. هنگامی که اشکال هیدراته کلرید روی گرم می‌شوند، به یک اکسی کلرید هیدرولیز می‌شود.

در محلول آبی، این ماده منبع مفیدی از یون روی است که برای تهیه سایر نمک‌های روی، به عنوان مثال کربنات روی مناسب است:

ZnCl2(aq) + Na2CO3(aq) → ZnCO3(s) + 2 NaCl(aq)

در آزمایشگاه، روی کلرید عمدتاً به عنوان یک اسید لوئیس با قدرت متوسط به طور گسترده‌ای استفاده می‌شود. Zinc chloride می‌تواند واکنش سنتز ایندول فیشر، و همچنین واکنش‌های اسیلاسیون فریدل کرافت را که شامل حلقه‌های آروماتیک فعال می‌شود، را کاتالیز کند.

زینک کلراید

زینک کلراید

این واکنش مربوط به تهیه رنگ فلورسین از انیدرید فتالیک و رزورسینول است که شامل آسیلاسیون فریدل کرافت است. این واکنش با استفاده از نمونه هیدراته کلرید روی انجام شده است.

zinc chloride

zinc chloride

برای خرید و فروش مواد شیمیایی صنعتی می‌توانید از طریق شماره زیر با کارشناسان بخش فروش دکتر کمیکال ارتباط برقرار کنید و مواد شیمیایی موردنظر خود را تهیه کنید.

آمین های مورد استفاده در فرآیند شیرین سازی گاز طبیعی

شیرین سازی گاز با آمین از جمله جذاب‌ترین مباحث در صنعت نفت و گاز می‌باشد که برای فرآوری گاز و جداسازی دی اکسید کربن و گوگرد مورد استفاده قرار می‌گیرد. تا ادامه مقاله “فروشگاه مواد شیمیایی دکتر کمیکال” را همراهی کنید تا با فرایند شیرین‌ سازی گاز با آمین‌ها به خوبی آشنا شوید.

در دهه ۱۹۳۰ براي اولين بار از آلکانول آمين‌ها براي “شيرين سازی گاز” استفاده شد و از آن زمان تا دهه ۱۹۷۰، “مونو اتانول آمین” (MEA) بیشترین کاربرد را داشت، ولی از دهه ۱۹۷۰، به علت معايبي که مونو اتانول آمين داشت مانند خوردگي و هدر رفت حلال، دي اتانول آمين (DEA) جايگزين اين آمين شد، از اواسط دهه ۱۹۷۰ و بخصوص در دو دهه اخير متيل دي اتانول آمين (MDEA) به خاطر مزايايي مانند توانايي جداسازي گزينش پذير سولفيد هيدروژن در حضور دي اکسيد کربن، پايداري بالا و مصرف انرژي پايين براي بازيافت حلال کاربرد وسيعي در صنعت گاز پيدا کرده است. آلکانول آمين‌ها به طور کلي از حداقل يک گروه هيدروکسيل (-COH) و حداقل يک گروه آمينو (-NH2) تشکیل می‌شوند.

  1. آمين‌هاي نوع اول (Primary)، مونو اتانول آمین (MEA) و دی گلایکول آمین (DGA)
  2. آمین‌های نوع دوم (Secondary)، دی اتانول آمین (DEA) و دی ایزو پروپانول آمین (DIPA)
  3. آمین‌های نوع سوم (Tertiary)، تری اتانول آمین (TEA) و متیل دی اتانول آمین (MDEA)

متيل دی اتانول آمين” يک آمين نوع سوم محسوب مي‌شود و در نتيجه فاقد گروه‌هاي فعال آمينو (-NH) در ساختار مولکوليش مي‌باشد. به همين دليل داراي يک ساختار شيميايي پايدار و قابليت انتخابي (گزينش پذيری) براي جذب مي‌باشد. در واقع عامل اصلي تجزيه آمين‌هاي نوع اول و دوم وجود همين گروه‌هاي فعال آمينو مي‌باشد. آمين تجزيه شده معمولاً بسيار خورنده است.

اين پايداري آمين نوع سوم اين امکان را مي‌دهد که از غلظت‌هاي بالاي آن (تا ٥٠ درصد) بدون توجه به مشکلات مربوط به خوردگي، بتوان استفاده کرد. اين قضيه موجب مي‌شود تا براي جذب يک مقدار مشخصي از گازهاي اسيدي ميزان دبي مورد نياز از محلول آمين نوع سوم کمتر از ميزان دبي مورد نياز از محلول آمين نوع اول يا دوم باشد و در نتيجه ميزان انرژي حرارتي مصرفي توسط ريبويلرهاي برج احياء به ميزان قابل توجهي کاهش يابد.

تصفیه گاز

تصفیه گاز

تصفیه گاز

تصفیه گاز آمین به عنوان شیرین کردن گازها و از بین گازهای اسیدی شناخته شده هستند که مراحلی است که از محلول‌های آبی همانند آلکیلامین‌ها برای حذف و از بین بردن سولفید هیدروژن و دی اکسید کربن از گازها استفاده می‌شوند. تصفیه گاز آمین در پالایشگاه‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند.

mdea چیست ؟

mdea انتخاب‌پذیری نسبتاً بالایی برای H2S در مقابل CO2 را داراست که در صنعت گاز حلالی محبوب به شمار می‌رود. سرعت واکنش MDEA با دی هیدروژن سولفید بسیار بالا می‌باشد. این در حالی است که سرعت واکنش آن با کربن دی اکسید پایین‌تر می‌باشد. حلال MDEA در از بین بردن H2S قوی عمل خواهد کرد که بیشتر برای افزایش قدرت حذف کربن دی اکسید مقداری دی اتانول آمین در مخلوط‌های حلال استفاده می‌کنند.

مقایسه انواع آمین ها

در جدول زیر آمين هاي نوع اول، دوم و سوم از لحاظ غلظت معمول مورد استفاده و ظرفيت جذب گازهاي اسيدي با يکديگر مقايسه شده اند:

ظرفیت جذب گازهای اسیدی (IB MOL/T) غلظت معمول (درصد وزنی) وزن مولکولی نام آمین
2.53 15-20 61 مونو اتانول امین
2.52 25-35 105 دی اتانول آمین
4.16 35-50 119 متیل دی تانول آمین

همچنين آمين‌های نوع اول و دوم به طور مستقيم و سريع با سولفيد هيدروژن و دي اکسيد کربن واکنش مي‌دهند. اين در حاليست که آمين نوع سوم با سولفيد هيدروژن به طور مستقيم و سريع واکنش مي‌دهد، اما با دي اکسيد کربن به آهستگي و در دو مرحله وارد عمل مي‌گردد. بنابراين با محدود کردن زمان تماس آمين و گازهاي اسيدي مي‌توان سولفيد هيدروژن را به صورت انتخابي جدا نمود.

ویژگی‌های مونو اتانول آمین

مزایا معایب
واکنش‌پذیری بالا هدر رفت بالا در اثر تبخیر
قیمت پایین انرژی بالای موردنیاز برای احیاء
امکان جداسازی سولفید کربونیل و دی سولفید کربن عدم امکان جداسازي گزينش پذير سولفيد هيدروژن در حضور دي اکسيد کربن
پتانسيل خورندگي بالا
فاسد و تجزيه شدن در حضور دي اکسيد کربن، سولفيد کربونيل و دي سولفيد کربن

ویژگی های دی اتانول آمین

مزایا معایب
پايداري شيميايي بالا واکنش پذيري کمتر در مقايسه با مونو
اتانول آمين
هدررفت پايين در اثر تبخير عدم امکان جداسازي گزينش پذير سولفيد
هيدروژن در حضور دي اکسيد کربن
خورندگي کمتر در مقايسه با مونو اتانول آمين قيمت بالاتر
انرژي کمتر مورد نياز براي احياء ظرفيت پايين تر جذب گازهاي اسيدي و در نتيجه دبي بالاتر در گردش (در مقايسه با مونو اتانول آمين)
عدم فاسد شدن و تجزيه در حضور سولفيد کربونيل و دي سولفيد كربن

ویژگی های متيل دي اتانول آمين

مزایا معایب
توانايي جداسازي گزينش پذير قيمت بالاتر در مقايسه با ساير آمين ها
سولفيد هيدروژن در حضور دي اکسيد کربن سرعت پايين واکنش با دي اکسيد کربن و ظرفيت کمتر جذب آن
انرژي کم مورد نياز براي احياء در مقايسه با ساير آمين ها
               خورندگي کم در مقايسه با ساير آمين ها
هدررفت پايين در اثر تبخير
پايداري بالا
ظرفيت بالاي جذب گازهاي اسيدي (دبي پايين تر در گردش)

آمين های بر پايه متيل دی اتانول آمين

همانطور که در بالا به آن اشاره شد متيل دي اتانول آمين با وجود همه مزاياي مهمي که دارد، يک نقطه ضعف اصلي دارد که آن سرعت پايين واکنش با دي اکسيد کربن و در نتيجه ميزان کم جذب دي اکسيد کربن توسط اين حلال مي‌باشد. براي حل اين مشکل و استفاده از مزاياي اين حلال، در سال‌هاي اخير استفاده از حلال‌ها يا آمين هاي بر پايه متیل دی اتانول آمین (MDEA- based Amines) شامل آمین‌های فرموله شده (Formulated Amines) و مخلوط آمین‌ها (Mixed Amines) گسترش یافته است. در این آمین‌ها به متیل دی اتانول آمین، یک ماده فعالساز یا یک آمین نوع اول یا دوم، افزوده می‌شود.

در مخلوط آمين‌ها، يک آمين نوع دوم (دي اتانول آمين) يا يک آمين نوع اول (مونو اتانول آمين) به متيل دي اتانول آمين افزوده مي‌شود و در نتيجه با حفظ مزاياي متيل دي اتانول آمين، سرعت و ميزان جذب دي اکسيد کربن توسط اين حلال افزايش مي‌يابد.

در واقع در مخلوط آمين‌ها، با تلفيق مزاياي هر دو آمين موجود در مخلوط، يعني ظرفيت بالاي جذب گازهاي اسيدي توسط متيل دي اتانول آمين و سرعت بالاي واکنش آمين‌هاي نوع اول يا دوم با گازهاي اسيدي، هم سرعت و ميزان جذب گازهاي اسيدي (بخصوص دي اکسيد کربن) افزايش مي‌يابد و هم ميزان انرژي مورد نياز براي احياء حلال به صورت قابل توجهي کاهش مي‌یابد. ضمن اينکه اين حلال‌ها توانايي جداسازي گزينش پذير سولفيد هيدروژن در حضور دي اکسيد کربن را به صورت بسيار مطلوبي دارا هستند.

همچنين خورندگي کمتر و دبي کمتر حلال در گردش مزيت ديگر استفاده از مخلوط آمين‌ها مي‌باشند. همين عوامل سبب شده است تا استفاده از مخلوط آمين‌ها بخصوص در طول دهه اخير، گسترش قابل توجهي در صنعت گاز جهان پيدا نمايد.

فرایند شیرین سازی گاز با آمین

فرایند شیرین سازی گاز با آمین

آمين های فرموله شده

در آمين‌های فرموله شده به متيل دي اتانول آمين، ماده فعالسازی (Activator) افزوده می شود و در نتیجه با تقویت کردن اين آمين و حفظ مزاياي آن، نقطه ضعف اصلي آن در ميزان کم جذب دي اکسيد کربن برطرف مي‌شود. اينكار با افزودن سرعت واکنش حلال با دي اکسيد کربن صورت مي‌گيرد. دليل اصلي گسترش کاربرد آن‌ها در صنعت گاز جهان به کاهش اندازه تجهيزات و صرفه جويي انرژي که در اين فرآيندها نسبت به ديگر فرآيندهاي آميني صورت مي‌گيرد، برمي‌گردد. ديگر مزاياي استفاده از اين حلال‌ها عبارتند از: کاهش خوردگي و کاهش دبي حلال در گردش

هر کدام از آمين‌های فرموله شده به طور اختصاصي توسط يک شرکت خاص تهيه مي شود و تحت ليسانس اختصاصي آن شرکت مي‌باشد. در جدول زير فهرستي از انواع آمين‌هاي فرموله شده و شرکت‌هاي صاحب ليسانس آن‌ها آمده است.

آمین‌های فرموله شده و شرکت صاحب لیسانس

آمین فرموله شده شرکت صاحب لیسانس
aMDEA BASF Corporation
EnergizedMDEA Prosernat
UCARSOL Dow Chemical Company
JeffTreat Huntsman Corporation
GAS/SPEC INEOS
TEXTREAT Huntsman Corporation
ADIP-X Shell Global Solutions

متيل دی اتانول آمين فعالسازی شده

يکي از مشهورترين و پرکاربردترين حلال‌هاي فرموله شده، متيل دي اتانول آمين فعالسازي شده (activated MDEA) مي‌باشد که تحت ليسانس شرکت BASF بوده و در اوایل دهه ۱۹۷۰ توسعه پيدا کرد و اولين واحد تجاري آن براي شيرين سازي گاز طبيعي در سال ۱۹۸۲ نصب گرديد. در این حلال با استفاده از پیپرازین (Piperazine) متیل دی اتانول آمین فعالسازی شده و سرعت و میزان جذب دی اکسید کربن به طور قابل توجهی افزایش می یابد.

با استفاده از متيل دي اتانول آمين فعالسازي شده مي توان غلظت دي اکسيد کربن و سولفيد هيدروژن موجود در گاز شيرين خروجي را به حدود ۵ پي.پي.ام حجمي و ۱ پي.پي.ام حجمي کاهش داد. جذب بسيار پايين هيدروکربن‌هاي سنگين، خورندگي بسيار پايين (به طوريکه در ساخت تجهيزات عمدتاً از کربن استيل مي توان استفاده کرد)، دبي بسيار پايين حلال در گردش، توانايي انجام عمليات فرآورش جريانات گازي در فشارهاي بالا ( تا ۱۲۰ بار (bar) و تمایل کم به ایجاد کف از مزایای عمده استفاده از حلال است.

انواع آمین

انواع آمین

برای خرید و فروش مواد شیمیایی می‌توانید از طریق شماره زیر با کارشناسان بخش فروش دکتر کمیکال ارتباط برقرار کنید و مواد شیمیایی موردنظر خود را تهیه کنید.

فرایند شیرین سازی گاز طبیعی

يکي از فرآيندهای شیرین سازی گاز طبيعی، جداسازي گازهاي اسيدي يا همان شيرين سازی گاز مي‌باشد. در طي اين فرآيند سولفيد هيدروژن (H2S)، دی اکسید کربن (CO2) و ديگر گازهاي اسيدي مانند سولفيد کربونيل (COS)، مرکاپتان ها (RSH) و دی سولفید کربن (CS2) از گاز طبیعی جدا می‌شوند.

به طور کلي در صنعت گاز طبيعي، جداسازي سولفيد هيدروژن و دي اکسيد کربن از گاز طبيعي در طي فرآيند شيرين سازي، داراي اهميت فراواني است. دلايلي مانند نيازهاي ايمني و زيست محيطي به سبب سميت بسيار زياد سولفيد هيدروژن و جلوگيري از خوردگي خطوط لوله و تجهيزات انتقال، فرآورش و توزيع گاز باعث شده اند تا جداسازي سولفيد هيدروژن از اهميت و ضرورت خاصي برخوردار شده و نسبت به جداسازي دي اکسيد کربن و ساير ترکيبات اسيدي داراي اولويت گردد.

دلايل اهميت جداسازی دی اکسيد کربن

  • جلوگيري از خوردگي خطوط لوله و تجهيزات انتقال، فرآورش و توزيع گاز
  • جلوگيري از کاهش يافتن ارزش حرارتي گاز طبيعي

معمولاً ميزان سولفيد هيدروژن موجود در گاز فرآوري شده و مورد استفاده در خط لوله يا براي فروش بايد کمتر از ۴ پي.پي.ام حجمي (ppmv) باشد. بعلاوه محدوده مجاز اکسيد کربن موجود در گاز فرآوري شده مورد استفاده در خط لوله يا براي فروش نيز بين ۱ تا ۴ درصد حجمي مي‌باشد.

شیرین سازی گاز طبیعی

شیرین سازی گاز طبیعی

مهم‌ترین عوامل فرایند شیرین سازی گاز

  1. ترکيب گاز طبيعي مورد فرآورش (بخصوص ميزان و نوع اجزاي هيدروکربني آن)
  2. ميزان و نوع گازهاي اسيدي موجود در گاز (بخصوص سولفيد هيدروژن و دي اکسيد کربن)
  3. ميزان جريان گاز مورد فرآورش
  4. دما و فشار گاز ترش موجود و گاز شيريني که به دست مي‌آيد
  5. مشخصات نهايي مورد نظر براي گاز فرآوري شده
  6. ميزان هدر رفت حلال و در نتيجه هزينه‌هاي حلال جبراني
  7. تجهيزات جانبي (utility) مورد نیاز برای فرآیند
  8. توانايي فرآيند در مقابل تغييرات در ميزان و ترکيب خوراک
فرایند شیرین سازی گاز

فرایند شیرین سازی گاز

تاکنون فرآيندهای گوناگوني به منظور شيرين سازی گاز طبيعی بر مبنای عوامل مذکور ارائه گرديده است، که به اين گروه‌ها تقسيم‌بندی می شوند:

  1. فرآيندهاي جذب توسط “حلال‌های شيميايی” مانند آمين ها
  2. فرآيندهاي جذب توسط حلال‌هاي فيزيکي مانند سلکسول (Selexol)
  3. فرآيندهاي جذب توسط حلال‌هاي فيزيکي – شيميايي مانند سولفینول (Solfinol)
  4. فرآيندهاي بستر خشک ، مانند غربال‌هاي مولکولي
  5. فرآیندهای بیولوژیکی مانند شل – پاکوس (Shell- Paques)
  6. فرآیندهای غشایی
  7. فرآيندهاي تبديل مستقيم به گوگرد (استفاده از حلال‌های اکسید- احیا در فاز مایع)

آمین‌ها، H2S را در یک فرآیند دو مرحله ای حذف می‌کنند:

  1. گاز در مایع حل می‌شود (جذب فیزیکی)
  2. گاز محلول که یک اسید ضعیف است با آمین‌های قلیایی واکنش می‌دهد

5 نوع مختلف آمین برای فرآیندهای شیرین سازی وجود دارد:

  1. فرآیند آبی مونو اتانول آمین (MEA)
  2. فرآیند آبی دی اتانول آمین (DEA)
  3. فرآیندهای گلیکول آمین
  4. فرآیندهای آبی تری اتانول آمین (TEA)
  5. فرآیندهای متیل دی اتانول آمین (MDEA)MEA، DEA و MDEA رایج ترین “شیرین سازی گاز با آمین“در صنعت نفت و گاز هستند.
شیرین سازی گاز ترش

شیرین سازی گاز ترش

شیرین سازی گاز ترش

گاز ترش دارای محتویات گوگردی کاملاً بدبو است که برای تنفس هم بسیار سمی می‌باشد. ترکیبات دی اکسید کربن و سولفید هیدروژن با آب‌ منجر به تشکیل اسید سولفوریک و اسید کربونیک می‌شود. شیرین سازی گاز ترش برای رعایت حد مجاز انتشار مواد آلاینده‌ها به زیست محیطی، پیشگیری از تشکیل هیدرات در دمای پایین کاهش هزینه تقویت فشار گاز و … امری ضروری و مهم به شمار می‌رود که باید به آن توجه ویژه‌ای داشت.

محتوای H2S در گاز طبیعی را می‌توان با واکنش با آمین‌ها کاهش داد. آمین یک پروتون از H2S می‌پذیرد که اولین گام در تجزیه آن است. واکنش بین آمین و H2S بسیار گرمازا است. صرف نظر از ساختار آمین، H2S با هر دو آمین اولیه، ثانویه و سوم واکنش می‌دهد.