شیرین سازی گاز طبیعی + شیرین سازی گاز ترش

,
شیرین سازی گاز

فرایند شیرین سازی گاز طبیعی

يکی از فرايندهای شیرین سازی گاز طبيعی، جداسازی گازهای اسيدی يا همان شيرين سازی گاز ميی‌باشد. در طی اين فرايند سولفيد هيدروژن (H2S)، دی اکسید کربن (CO2) و ديگر گازهاي اسيدي مانند سولفيد کربونيل (COS)، مرکاپتان ها (RSH) و دی سولفید کربن (CS2) از گاز طبیعی جدا می‌شوند.

به طور کلی در صنعت گاز طبيعی، جداسازی سولفيد هيدروژن و دی اکسيد کربن از گاز طبيعی در طي فرایند شيرين سازی، داراي اهميت فراوانی است. دلايلی مانند نيازهای ايمنی و زيست محيطی به سبب سميت بسيار زياد سولفيد هيدروژن و جلوگيری از خوردگی خطوط لوله و تجهيزات انتقال، فراورش و توزيع گاز باعث شده‌اند تا جداسازی سولفيد هيدروژن از اهميت و ضرورت خاصی برخوردار شده و نسبت به جداسازی دی اکسيد کربن و ساير ترکيبات اسيدی دارای اولويت گردد.

دلايل اهميت جداسازی دی اکسيد کربن

  • جلوگيری از خوردگی خطوط لوله و تجهيزات انتقال، فراورش و توزيع گاز
  • جلوگيری از کاهش يافتن ارزش حرارتی گاز طبيعی

معمولاً ميزان سولفيد هيدروژن موجود در گاز فراوری شده و مورد استفاده در خط لوله يا برای فروش بايد کمتر از ۴ پي.پي.ام حجمی (ppmv) باشد. بعلاوه محدوده مجاز اکسيد کربن موجود در گاز فراوری شده مورد استفاده در خط لوله يا برای فروش نيز بين ۱ تا ۴ درصد حجمی می‌باشد.

شیرین سازی گاز طبیعی

شیرین سازی گاز طبیعی

مهم‌ترین عوامل فرایند شیرین سازی گاز

  1. ترکيب گاز طبيعی مورد فراورش (بخصوص ميزان و نوع اجزای هيدروکربنی آن)
  2. ميزان و نوع گازهای اسيدی موجود در گاز (بخصوص سولفيد هيدروژن و دی اکسيد کربن)
  3. ميزان جريان گاز مورد فراورش
  4. دما و فشار گاز ترش موجود و گاز شيرينی که به دست می‌آيد
  5. مشخصات نهايی مورد نظر برای گاز فراوری شده
  6. ميزان هدر رفت حلال و در نتيجه هزينه‌های حلال جبرانی
  7. تجهيزات جانبی (utility) مورد نیاز برای فرایند
  8. توانايی فرايند در مقابل تغييرات در ميزان و ترکيب خوراک
فرایند شیرین سازی گاز

فرایند شیرین سازی گاز

تاکنون فرايندهای گوناگوني به منظور شيرين سازی گاز طبيعی بر مبنای عوامل مذکور ارائه گرديده است، که به اين گروه‌ها تقسيم‌بندی می شوند:

  1. فرايندهای جذب توسط “حلال‌های شيميايی” مانند آمين‌ها
  2. فرايندهای جذب توسط حلال‌های فيزيکی مانند سلکسول (Selexol)
  3. فرايندهای جذب توسط حلال‌های فيزيکی – شيميايی مانند سولفینول (Solfinol)
  4. فرايندهای بستر خشک، مانند غربال‌های مولکولي
  5. فرايندهای بیولوژیکی مانند شل – پاکوس (Shell- Paques)
  6. فرايندهای غشایی
  7. فرايندهای تبديل مستقيم به گوگرد (استفاده از حلال‌های اکسید- احیا در فاز مایع)

آمین‌ها، H2S را در یک فرایند دو مرحله ای حذف می‌کنند:

  1. گاز در مایع حل می‌شود (جذب فیزیکی)
  2. گاز محلول که یک اسید ضعیف است با آمین‌های قلیایی واکنش می‌دهد

5 نوع مختلف آمین برای فرایندهای شیرین سازی وجود دارد:

  1. فرايند آبی مونو اتانول آمین (MEA)
  2. فرايند آبی دی اتانول آمین (DEA)
  3. فرايند گلیکول آمین
  4. فرايند آبی تری اتانول آمین (TEA)
  5. فرايند متیل دی اتانول آمین (MDEA)MEA، DEA و MDEA رایج ترین “شیرین سازی گاز با آمین“در صنعت نفت و گاز هستند.
شیرین سازی گاز ترش

شیرین سازی گاز ترش

شیرین سازی گاز ترش

گاز ترش دارای محتویات گوگردی کاملاً بدبو است که برای تنفس هم بسیار سمی می‌باشد. ترکیبات دی اکسید کربن و سولفید هیدروژن با آب‌ منجر به تشکیل اسید سولفوریک و اسید کربونیک می‌شود. شیرین سازی گاز ترش برای رعایت حد مجاز انتشار مواد آلاینده‌ها به زیست محیطی، پیشگیری از تشکیل هیدرات در دمای پایین کاهش هزینه تقویت فشار گاز و… امری ضروری و مهم به شمار می‌رود که باید به آن توجه ویژه‌ای داشت.

محتوای H2S در گاز طبیعی را می‌توان با واکنش با آمین‌ها کاهش داد. آمین یک پروتون از H2S می‌پذیرد که اولین گام در تجزیه آن است. واکنش بین آمین و H2S بسیار گرمازا است. صرف نظر از ساختار آمین، H2S با هر دو آمین اولیه، ثانویه و سوم واکنش می‌دهد.

برای خرید و فروش مواد شیمیایی می‌توانید از طریق شماره زیر با کارشناسان بخش فروش دکتر کمیکال ارتباط برقرار کنید و مواد شیمیایی موردنظر خود را تهیه کنید.

 

02166568403

[کل: 7 میانگین: 4.7]
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *