صنعت نساجی به‌عنوان یکی از پرمصرف‌ترین صنایع در زمینه مصرف آب است؛ زیرا از مقادیر بالای آب در مراحل رنگرزی، تکمیل و شستشو استفاده می‌کند. فاضلاب کارخانه نساجی دارای ترکیبی متغیر و پیچیده از آلاینده‌ها مانند ترکیبات معدنی، پلیمرها، محصولات آلی و رنگ است. در این مقاله به بررسی روش‌ های تصفیه فاضلاب کارخانه نساجی، مواد شیمیایی لازم و اهمیت این فرایند می‌پردازیم.

تصفیه پساب کارخانه نساجی

تصفیه مقرون‌به‌صرفه و پایدار پساب کارخانه نساجی همواره یک چالش بوده است. تقاضای بیشتر برای تولیدات نساجی منجر به افزایش تعداد کارخانه‌های نساجی به‌ویژه در کشورهای درحال‌توسعه شده است که نتیجه آن ایجاد هرچه بیشتر پساب‌های آلوده و اثر منفی آن بر محیط‌زیست خواهد بود.

فرایندهای صنعت نساجی یکی از ناپایدارترین فرایندهای صنعتی از نظر زیست‌محیطی هستند، زیرا پساب‌های رنگی را در مقادیر زیاد تولید کرده و منابع آب را آلوده می‌کند. پساب نساجی نه‌تنها حاوی مقادیر بالای مواد رنگی است؛ بلکه با مواد شیمیایی و آلاینده‌های مختلف مخلوط می‌شود؛ بنابراین برای کارخانه‌ها نساجی بسیار مهم است که یک طرح تصفیه فاضلاب مؤثر داشته باشند.

تولید الیاف کارخانه نساجی شامل فرایندهای مرطوب و خشک است. در فرایند مرطوب از آب سالم استفاده می‌شود. فرایند مرطوب نساجی که باعث تولید فاضلاب آلوده می شود، شامل مراحل مختلفی است:

ابتدا با اعمال نشاسته، آنزیم‌ها و موم روی نخ، استحکام آن را بهبود می‌بخشند تا نخ بتواند در برابر فشار و تنش در طول بافت مقاومت کند. پس از بافته شدن نخ، پارچه شسته می‌شود. در این مراحل از مواد شیمیایی از جمله آنزیم‌ها، عوامل اکسیدکننده، اسیدها و سورفکتانت‌ها استفاده می‌شود.

سپس قبل از رنگرزی فرایند تمیزکردن الیاف صورت می‌گیرد. در این مرحله از صابون‌ها، سورفکتانت‌ها، پکتین، روغن، موم و هیدروکسید سدیم استفاده می‌شود. پس از آن نوبت به مرحله سفیدکردن یا رنگ‌زدایی می‌رسد. این فرایند باعث تولید فاضلاب حاوی تثبیت‌کننده‌ها، مواد قلیایی، سیلیکات سدیم و پراکسید هیدروژن می‌شود.

سپس با استفاده از مواد شیمیایی مختلف مانند هیدروکسید سدیم، کلرید روی و اسیدسولفوریک استحکام پارچه و قابلیت رنگ‌پذیری آن را افزایش می‌دهند. در نهایت، در مراحل رنگرزی و چاپ روی پارچه آلاینده‌هایی مانند سورفکتانت‌ها، فلزات، رنگ، نمک، اسیدها و باز، فرمالدئید، حلال‌ها، اوره و رنگ وارد فاضلاب نساجی می‌شوند.

همان‌طور که دیدیم فاضلاب کارخانه نساجی یکی از آلوده‌ترین پساب‌های صنعتی است که اگر برنامه درستی برای تصفیه آن وجود نداشته باشد به محیط‌زیست آسیب جدی وارد خواهد شد. برای تهیه انواع مواد اولیه شیمیایی صنعت نساجی و مواد شیمیایی تصفیه فاضلاب با مشاوران ما در گروه تخصصی دکتر کمیکال در تماس باشید.

روش های تصفیه فاضلاب نساجی

روش‌ های تصفیه پساب نساجی

اصولاً از سه مرحله تصفیه پساب در تصفیه‌خانه فاضلاب صنعتی نساجی استفاده می‌شود. در تصفیه اولیه، هدف حذف مقادیر بیش از حد روغن و گریس، مواد معلق درشت، عوامل کدورت و رنگ است.

پس از تصفیه اولیه، مرحله دوم عمدتاً برای کاهش نیاز به اکسیژن بیولوژیکی (BOD)، نیاز اکسیژن شیمیایی (COD) و محتوای فنل انجام می‌شود. اغلب روش‌های تصفیه ثانویه مورداستفاده عبارت‌اند از: تالاب هوادهی، فیلتراسیون چکنده، فرایند لجن فعال و مخزن اکسیداسیون.

پساب نساجی همچنین ممکن است به تصفیه مرحله سوم هم برای حذف آلاینده‌های خاص یا امکان استفاده مجدد از پساب نیاز داشته باشد. پساب نساجی را می‌توان با استفاده از فرایندهای تصفیه بیولوژیکی، رسوب شیمیایی، جذب سطحی و تکنولوژی غشایی تصفیه کرد. به‌طورکلی، تصفیه بیولوژیکی برای حذف رنگ ماندگار از فاضلاب به دلیل هزینه کم ترجیح داده می‌شود.

روش‌های مختلفی برای تصفیه فاضلاب در کارخانه‌های نساجی وجود دارد، اما برخی از روش‌ها سودمندتر از روش‌های دیگر هستند. فرایندهای تصفیه پساب نساجی شامل موارد زیر است:

جذب

فرایند جذب، مولکول‌های فاضلاب مایع را به جامدی مانند کربن فعال متصل می‌کند. بااین‌حال، جذب نمی‌تواند همه آلاینده‌ها را حذف کند. برخی از آلاینده‌ها برای جذب بسیار سبک و محلول در آب هستند.

هوادهی

در طول فرایند هوادهی، اکسیژن وارد ستون فاضلاب می‌شود و باکتری‌های مفید را فعال می‌کند و به آن‌ها اجازه می‌دهد تا زباله‌های آلی را تجزیه کنند.

لجن فعال

فرایند تصفیه فاضلاب لجن فعال، هوادهی و باکتری‌های اضافی را ترکیب می‌کند به‌طوری‌که اجزای آلی موجود در فاضلاب را تجزیه می‌کند. این فرایند بسیار وقت‌گیر است. علاوه بر این، لجن باید در پایان فرایند بازیافت شود.

انعقاد – لخته‌سازی

فرایند انعقاد – لخته‌سازی پلیمرهایی را به فاضلاب اضافه می‌کند که ذرات آلاینده کوچک را به توده‌های بزرگ‌تر ترکیب می‌کند.

MBBR

روش راکتور بیوفیلم بستر متحرک (MBBR) مؤثرترین تصفیه فاضلاب نساجی است و از فرایندهای بیولوژیکی برای حذف آلاینده‌ها از فاضلاب استفاده می‌کند. روش MBBR بهترین تصفیه فاضلاب برای صنعت نساجی است؛ زیرا کارآمد، مقرون‌به‌صرفه، طولانی‌مدت و برای محیط‌زیست مفید است.

آلاینده‌ های صنایع نساجی چیست؟

مقادیر زیادی آب در تولید پارچه و صنایع نساجی مصرف می‌شود و پساب تولیدی حاوی حجم بالایی از آلاینده است که در صورت دفع بدون تصفیه مناسب، به محیط‌زیست شامل محیطی طبیعی و سلامتی انسان‌ها و سایر موجودات آسیب جدی وارد می‌کند.

آلاینده‌های اصلی صنایع نساجی عبارت‌اند از: مواد جامد معلق، آلاینده‌های آلی و معدنی، مواد شیمیایی، رنگ‌ها، فلزات سنگین، COD ،BOD، اسیدیته، نیتروژن و سایر مواد محلول.

ترکیب فاضلاب نساجی عمدتاً به نوع پارچه، فرایند رنگرزی و مواد شیمیایی / کمکی مورداستفاده در طول رنگرزی بستگی دارد. در حال حاضر بیش از صدهزار رنگ مختلف نساجی در چندین فرایند صنعتی استفاده می‌شود.

رنگ‌ها بر اساس عملکردشان در گروه‌های اسیدی، بازی، فلزی، واکنش‌پذیر، گوگردی و غیره طبقه‌بندی می‌شوند. آلودگی فاضلاب نساجی تهدیدی جدی برای سلامت محیط‌زیست و انسان است. برای ایمن نگه‌داشتن محیط‌زیست و سیستم‌های آبی ما، تصفیه فاضلاب نساجی آلاینده‌های زیر را از آب حذف می‌کند:

مواد شیمیایی

بسیاری از مواد شیمیایی در صنعت نساجی استفاده می‌شود. مواد شیمیایی به ایجاد پوشش‌های نساجی و تولید پارچه با قابلیت‌های خاص مانند پارچه‌های آنتی‌باکتریال، پارچه نسوز، پارچه ضدچروک و… کمک می‌کنند. ازآنجایی‌که برای ایجاد این روکش‌های پارچه به مواد شیمیایی نیاز است، مواد شیمیایی نیز وارد فاضلاب نساجی می‌شوند و برای محافظت از محیط‌زیست باید حذف شوند.

از جمله مواد شیمیایی مورداستفاده در صنعت نساجی می‌توان به فرمالدئید، سیلیکون، فنل‌ها، ارگانو – نقره، ترکیبات آمونیوم چهارتایی، پلی‌آمیدهای اکسی اتیله شده و مواد ضد شعله حاوی فسفر اشاره کرد.

رنگ نساجی

یکی دیگر از عوامل نیاز به تصفیه فاضلاب رنگرزی نساجی است. رنگ‌های مصنوعی، غیرقابل‌تجزیه زیستی و سمی هستند و تهدیدی قابل‌توجه برای محیط‌زیست به شمار می‌روند.

در صنعت نساجی از انواع رنگ‌ها از جمله رنگ آز، رنگ زانتن، رنگ‌های نیل، رنگ فتالوسیانین، رنگ نیتروزه و نیتراته، رنگ‌های فلزی و… استفاده می‌شود. فرایندهای رنگرزی نساجی پساب‌های رنگی نامطلوب را در فاضلاب آزاد می‌کند. اگر فاضلاب تصفیه نشده رها شود، این رنگ‌ها می‌توانند تهدیدی جدی برای محیط‌های آبی مانند اقیانوس‌ها، رودخانه‌ها و دریاچه‌ها باشند.

نشاسته

نشاسته برای قرن‌ها در فرایندهای تکمیلی نساجی مورداستفاده قرار گرفته است. این ماده به طور سنتی برای بهبود ظاهر پارچه‌های مصنوعی و نخی استفاده می‌شود. چین‌وچروک‌هایی که در حین آماده‌سازی ایجاد می‌شوند را از بین می‌برد و به پارچه‌ها براقیت می‌بخشد. استفاده از نشاسته در صنعت نساجی مواد آلی را وارد فاضلاب می‌کند.

الاینده های پساب صنعتی

سایر آلاینده‌ های پساب نساجی

از دیگر آلاینده‌های پساب نساجی باید به الیاف، فیبر و مواد اسیدی اشاره کرد. منسوجات و پارچه‌ها حاوی الیافی هستند که می‌توانند فاضلاب آلوده تولید کنند. همچنین در روند تولیدات نساجی ممکن است انواع مواد اسیدی مانند اسید هیدروکلریک، اسیدسولفوریک، اسید سیتریک، اسید نیتریک و … وارد فاضلاب شوند.

یکی از مشکلاتی که ورود این آلاینده‌ها در پساب نساجی ایجاد می‌کند تولید فوم و کف است. عوامل متعددی وجود دارد که منجر به ایجاد کف در سیستم تصفیه فاضلاب رنگرزی منسوجات می‌شود. این موضوع می‌تواند مشکلاتی را برای سیستم ایجاد کند.

فوم متراکم منجر به درهم‌تنیدگی پارچه و توقف ماشین‌ها و رنگ‌پذیری ناهموار و تکه‌تکه می‌شود. همچنین ایجاد کف در خمیر چاپ، به‌ویژه در دستگاه چاپ روتاری و غلتکی می‌تواند باعث ایجاد لکه روی پارچه‌های چاپ شده شود.

ضد کف سیلیکونی دکتر کمیکال یکی از بهترین آنتی فوم‌های پایه آب برای فرایندهای نساجی و رنگرزی است.

ضدکف سیلیکونی دکتر کمیکال از ایجاد فوم جلوگیری می‌کند و سرعت پردازش را تسریع می‌کند و بهره‌وری و کیفیت محصولات نساجی را بهبود می‌بخشد. استفاده از این آنتی فوم باعث کاهش مصرف آب و سایر مواد شیمیایی از جمله مواد رنگ‌بری می‌شود. شما با مقادیر اندکی از این ضدکف می‌توانید کشش سطحی را کاهش داده و آن را در طول فرایندهای پیچیده و طولانی حفظ کنید. همچنین آنتی فوم بر پایه سیلیکون بی‌اثر بوده و بنابراین برای افراد و محیط‌زیست ایمن‌تر است. برای تهیه ضدکف سیلیکونی پایه آب با دکتر کمیکال تماس بگیرید.

دیفومر سیلیکونی در صنایع نساجی و چرم

تولیدکنندگان نساجی و چرم از طیف گسترده‌ای از محصولات، از جمله ضدکف‌های سیلیکونی خاص، در فرایندهای تکمیلی خود برای به دست آوردن ویژگی‌های مناسب برای پارچه‌های خود استفاده می‌کنند. این فرایندها در منسوجات شامل حذف مواد اندازه از نخ‌های تار پس از بافندگی، سفید کردن، رنگرزی، چاپ، شستشو، تمیز کردن و غیره است.

عوامل شستشو در این زنجیره تولیدی اغلب بیشترین مقدار فوم را تولید می‌کنند و به‌ویژه بر فراوری تأثیر منفی می‌گذارند. در فراوری چرم، دباغ‌خانه‌ها، تولیدکنندگان کالاهای چرمی و کفاش‌ها نیز از سیلیکون در فرایندهای خود برای افزایش ظاهر، احساس، مقاومت در برابر آب و دوام محصولات خود استفاده می‌کنند که بسیاری از آنها در مراحل مختلف فراوری فوم‌های ناخواسته تولید می‌کنند. در این موارد استفاده از ضدکف سیلیکونی راهکار مناسبی برای از بین بردن مشکلات ناشی از ایجاد کف در فراوری، است.

کنترل فوم در نساجی

کف یا فوم، به طور کلی، کلوئیدی از گازهای پراکنده یا به دام افتاده به صورت حباب‌های ریز است. یعنی اساساً مجموعه‌ای از حباب‌ها است. به طور دقیق‌تر، پراکندگی گاز در مایع است، جایی‌که مایع فاز پیوسته را تشکیل می‌دهد.

پدیده فوم در درجه اول توسط ویژگی‌های رابط‌های درگیر کنترل می‌شود و ایجاد کف همیشه با افزایش سطح سیستم و در نتیجه کل انرژی آزاد آن همراه است. فوم‌ها اساساً ناپایدار هستند و بنابراین خود تخریب می‌شوند و پایداری آنها، در میان عوامل دیگر، توسط انرژی آزاد سطحی گاز/مایع تعیین می‌شود.

قبل از شناخت روش‌های حذف کف، باید با مشکلات مربوط به کف‌سازی در صنایع تبدیلی نساجی آشنا شد. فوم تولید شده به دلیل گردش شدید در حضور مواد افزودنی مختلف مبتنی بر سورفکتانت و هوا در طول فراوری مرطوب منسوجات، می‌تواند اثرات مضری ایجاد کند.

استفاده از دیفومر سیلیکونی برای صنایع نساجی و چرم

کاربردها و مزایای اصلی راه‌حل‌های کنترل فوم مبتنی بر استفاده از ضدکف سیلیکونی برای صنایع نساجی و چرم چیست؟

دیفومر سیلیکونی به عنوان ماده انتخابی برای پردازش نساجی و چرم شناخته می‌شوند؛ زیرا چندین مزیت را ارائه می‌دهند:

ضدکف سیلیکونی از ایجاد کف جلوگیری می‌کند و در صورت وقوع آن را سریعتر و کارامدتر کاهش می‌دهد که به عنوان اثر ضربه‌ای شناخته می‌شود، سرعت پردازش را تسریع می‌کند و بهره‌وری و کیفیت چرم و نساجی را بهبود می‌بخشد.

مصرف آب و مواد شیمیایی مانند سفید کننده یا رنگ را کاهش می‌دهد.

انتی فوم سیلیکونی در برابر مواد افزودنی شیمیایی و همچنین تغییرات دما مقاومت بیشتری دارد؛ بنابراین پایداری را در طول فرایند تضمین می‌کنند.
مقادیر ضدکف سیلیکونی مورد نیاز برای دستیابی به اثرات مورد نیاز بسیار کمتر از محصولات ارگانیک یا مواد معدنی است و کشش سطحی کم بادوام‌تری را ارائه می‌کند، به ویژه در فرایندهای پیچیده و طولانی مدت.

ضدکف سیلیکونی بی‌اثر است و بنابراین برای افراد و محیط‌زیست ایمن‌تر است.

کنترل فوم در نساجی

ضدکف سیلیکونی شرکت دکتر کمیکال یک امولسیون آبی غیر یونی حاوی دی متیل پلی سیلوکسان است که برای پیشگیری، کنترل و از بین بردن کف در محیط‌های آبی بسیار مؤثر است و حاوی مقادیر جامد متفاوت بر حسب کاربرد مشتری قابل ارائه می‌باشد و به عنوان ضدکف برای چندین مصارف صنعتی که از مواد شوینده استفاده می‌کنند طراحی شده است. پاک‌کننده‌ها و سایر مواد شیمیایی آبی. همچنین در تصفیه آب پس از فراوری برای دفع مواد شیمیایی کمتر مضر به محیط‌زیست مفید است.

دیفومر سیلیکونی دکتر کمیکال دارای پایداری حرارتی خوب، پایداری شیمیایی خوب، قابلیت کف‌زدایی قوی است و همچنین از نظر فیزیولوژیکی یک ضدکف بی‌اثر است. استفاده از این ضدکف بر خواص اساسی سیستم کف‌کننده تأثیر نمی‌گذارد.

می‌توان از آن در زمینه‌های شیمی، کاغذ، رنگ، مواد غذایی، نساجی، دارویی و غیره استفاده کرد. با این حال، از آنجایی که سیلیکون موجود در ضدکف سیلیکونی به سختی در آب حل می‌شود، مانع پراکندگی آن در سیستم آب می‌شود؛ بنابراین یک دیسپرس کننده اضافه می‌شود، اما پخش‌کننده بیشتر اضافه می‌شود، اگرچه امولسیون پایدار است، اما اثر کف کردن تحت تاثیر قرار می‌گیرد.

در نتیجه میزان امولسیفایر مورد استفاده کنترل خواهد شد. از آنجایی که سیلیکون محلول در روغن است، اثر کف‌زدایی آن را نیز در سیستم‌های روغن کاهش می‌دهد. ضدکف سیلیکونی برای مقاومت طولانی‌مدت در دمای بالا و مقاومت قلیایی قوی ایده‌آل نیست.

مزایا و اهمیت حذف مواد رنگ‌ زا در تصفیه پساب صنعتی چیست؟

همان‌طور که گفتیم صنعت نساجی یکی از پرمصرف‌ترین بخش‌های صنعتی است و به همین دلیل حجم زیادی پساب صنعتی ایجاد می‌کند. فاضلاب نساجی (TWW) با مقادیر بالای رنگ و مواد شیمیایی و مواد کمکی (مورداستفاده در فرایند انحلال رنگ) اگر بدون تصفیه در آب‌های محیطی تخلیه شود، جذب نور را در آب‌های سطحی محدود کرده و اکوسیستم‌های آبی را به‌شدت تخریب می‌کند.

علاوه بر این، پساب نساجی و رنگرزی دارای غلظت قابل‌توجهی از مواد آلی، مواد مغذی، ترکیبات مقاوم، شوری بالا، فلزات سنگین و pH متغیر است. پساب نساجی می‌تواند باعث آلودگی آب قابل‌توجهی شود که سلامت انسان را تهدید می‌کند و به محیط‌زیست آسیب می‌رساند.

ویژگی‌هایی که فاضلاب نساجی را خطرناک و برای محیط‌زیست مضر می‌کند عبارت‌اند از:

سمیت: مواد شیمیایی مورداستفاده در فرایندهای نساجی برای محیط‌زیست و سلامت انسان بسیار خطرناک هستند.

خورندگی: بسیاری از مواد شیمیایی مورداستفاده در تولید منسوجات خورنده هستند. مواد شیمیایی مانند قلیا و سفیدکننده می‌توانند به مواد آسیب برسانند.

روغنی بودن: روغن به‌عنوان روان‌کننده در فرایندهای نساجی استفاده می‌شود و در نتیجه فاضلاب روغنی ایجاد می‌شود.

واکنش‌پذیری: برخی از مواد شیمیایی می‌توانند با یکدیگر واکنش داده و مواد خطرناکی ایجاد کنند. صنعت نساجی مواد شیمیایی زیادی را آزاد می‌کند که ممکن است در فاضلاب با هم واکنش دهند.

قابلیت اشتعال: بسیاری از مواد مورداستفاده در تولید نساجی بسیار قابل‌اشتعال هستند.

مزایای تصفیه فاضلاب کارخانه نساجی و رنگرزی

مزایای زیست‌ محیطی

تصفیه فاضلاب نساجی نه‌تنها از ورود مواد شیمیایی خطرناک به محیط‌زیست جلوگیری می‌کند؛ بلکه باعث افزایش راندمان فرایندها و صرفه‌جویی در مصرف انرژی می‌شود. همچنین ازآنجاکه باعث استفاده مجدد از آبی که قبلاً گرم شده است می‌شود، منجر به کاهش مصرف آب و انتشار کمتر گازهای گلخانه‌ای می‌شود.

مزیت کاهش هزینه

تصفیه کارامد فاضلاب نساجی عملیات تولید را تسریع کرده و بهره‌وری عملیاتی را بالا می‌برد. در نتیجه تجهیزات به تعمیر و تعویض کمتری نیاز خواهند داشت که مزیت کاهش هزینه‌های نگه‌داری ماشین‌آلات را به مزیت کاهش هزینه‌های انرژی می‌افزاید.

در نتیجه صنعت نساجی از بسیاری از فرایندها و مواد صنعتی استفاده می‌کند که نیاز به تصفیه فیزیکی و شیمیایی آب مورداستفاده در آن فرایندها دارد. ازآنجایی‌که فاضلاب نساجی بسیار مضر است، کارخانه‌های نساجی باید دارای سیستم تصفیه پساب مناسب برای تصفیه مؤثر آب و درعین‌حال صرفه‌جویی در زمان، مکان و هزینه باشند.

جهت دریافت مشاوره، نمونه محصول و خرید مواد شیمیایی صنعتی با کارشناسان بخش فروش دکتر کمیکال در ارتباط باشید

حلال شیمیایی چیست؟

حلال یک ماده شیمیایی است که ماده شیمیایی دیگری را حل می‌کند و محلولی به صورت مخلوط همگن تشکیل می‌دهد. حلال شیمیایی جزء موجود در محلول است که بیشترین مقدار را دارد و شکل فیزیکوشیمیایی ماده را به صورت جامد، مایع یا گاز تعیین می‌کند. به عبارت دیگر حلال بخشی است که معمولاً بیش از 50% یک محلول را تشکیل داده است، در حالی که حل‌شونده بخشی است که در حلال مخلوط می‌شود. به‌طور معمول، حل‌شونده کمتر از 50٪ محلول است. حلال‌ها معمولاً اما نه لزوماً همیشه مایع هستند و همچنین می‌توانند گاز یا جامد باشند.

کاربرد حلال شیمیایی

صنعت چسب و پوشش

چسب‌ها و درزگیرها از پلیمرهای مختلفی تولید می‌شوند. انتخاب آن‌ها و ترکیب آن‌ها از انتخاب حلال شیمیایی مناسب استفاده می‌کند. بیشتر سیستم‌های حلال شیمیایی برای بهینه‌سازی حلالیت پلیمر اولیه طراحی شده‌اند. چسب‌ها را می‌توان به آنهایی تقسیم کرد که با واکنش شیمیایی و پیوندهایی که به دلیل فرایندهای بدنی پیوند دارند، ایجاد می‌شوند.

فروش حلال صنعتی با دریافت نمونه محصول از دکتر کمیکال

چسب‌های واکنشی شیمیایی بر اساس روش تولید که شامل پلیمریزاسیون، پلی ادیشن یا تراکم پلیمری به سه دسته تقسیم می‌شوند.

چسب‌های پیونددهنده فیزیکی شامل چسب‌های حساس به فشار و تماس، چسب‌های مذاب یا محلول و پلاستیکول‌ها هستند.

چسب‌های پلیمریزاسیون از سیانواکریلات (بدون حلال)

چسب‌های بی‌هوازی (حاوی حلال‌ها نیستند اما نیاز به پرایمر پلاستیک و بعضی از فلزات که محلول‌های نفتالین مس هستند) چسب قابل‌استفاده در برابر اشعه ماورای بنفش (ترکیبات بدون حلال پلی‌اورتان و اپوکسی) نیاز دارند.

چسب‌های حساس به فشار و تماس از انواع مختلفی از پلیمرها از جمله استرهای اسید آکریلیک، پلی ایزوبوتیلن، پلی استرها، پلی کلروپرون، پلی اورتان، سیلیکون، کوپلیمر استایرن بوتادین و لاستیک طبیعی ساخته شده است. به استثنای چسب‌های استری آکریلیک اسید که می‌توانند به عنوان محلول، امولسیون، UV 100٪ مواد جامد و سیلیکون قابل ترمیم (که ممکن است فقط اثری از حلال‌ها باشد) پردازش شوند، همه لاستیک‌های باقیمانده در درجه اول با مقادیر قابل توجهی از حلال‌ها مانند حلال‌های هیدروکربن ساخته می‌شوند (به طور عمده هپتان، هگزان، نفتا)، کتون (عمدتاً استون و متیل اتیل کتون)، و حلال‌های آروماتیک (عمدتا تولوئن و زایلن).

چسب‌ها و پلاستیسول‌های مذاب حاوی حلال‌ها نیستند. گروه چسب محلول شامل محصولاتی است که از سیستم‌های حلال پلیمری زیر تهیه شده است: نیترو سلولوز (حلال‌های معمولی شامل ترکیبات حلال معمولاً از یک کتون یا استر، الکل و هیدروکربن انتخاب شده از ایزوپروپانول، 2- بوتیل هگزانول، آمیل استات، استون، متیل اتیل کتون)، لاستیک نیتریل (حلال اصلی – متیل اتیل کتون)، پلی کلرو پرون که معمولاً در مخلوطی از حلال‌ها از جمله کتون یا استر، هیدروکربن آروماتیک و آلیفاتیک آلی که از نفتا، هگزان، استون، متیل اتیل کتون، بنزن، تولوئن و پلی‌وینیل استات (آب) حل می‌شود.

درزگیرهای اکریلیک پایه آب هستند؛ اما ممکن است حاوی اتیلن و پروپیلن گلیکول، روغن‌های معدنی و مینرال اویل نیز باشند. همچنین درزگیرهای اکریلیک مبتنی بر حلال وجود دارد که حاوی مقادیر قابل‌توجهی از حلال‌های شیمیایی مانند روغن‌های معدنی، تولوئن و زایلن است. درزگیرهای پلی سولفید معمولاً حاوی تولوئن هستند؛ اما از متیل اتیل کتون نیز استفاده می‌شود.

گروه سیلانت کلاس B حاوی حلال‌های شیمیایی قابل‌ملاحظه‌ای بیشتر است (تا 40٪ حجم) اما برخی موارد استثنا نیز وجود دارد. درزگیرهای PVC بر پایه پلاستیسول‌ها ساخته شده‌اند و بدون حلال‌ها می‌توان آنها را ساخت. درزگیرهای مبتنی بر لاستیک بوتیل معمولاً حاوی هیدروکربن‌ها (C6-C12) هستند.

درزگیرهای مبتنی بر استایرن – بوتادین – استایرن معمولاً مقادیر زیادی از حلال‌های شیمیایی را از یک گروه انتخاب می‌کنند که شامل تولوئن، هپتان، هگزان، متیل اتیل کتون، ایزو بوتیل ایزو بوتیرات، n-amyl استات، آمیل کتون است. آنها معمولاً در مخلوط‌های حلال پردازش می‌شوند. پلی کلرو پرون معمولاً در مخلوطی از حلال‌ها از جمله کتون یا استرها و هیدروکربن‌های آروماتیک و آلیفاتیک حل می‌شود. این لیست شامل نفتا، هگزان، استون، متیل اتیل کتون، بنزن و تولوئن است.

حلال های شیمیایی

صنعت آسفالت

محصولات ساختمانی بیشماری از آسفالت و ذغال سنگ برای کاربردهایی همچون سیلر درایو، آسفالت برش، سیمان، آغازگر بتونی، مخلوط سرد بتن، سیمان سقف، پرکننده اتصالات انبساط، مایعات پچ، ضد آب غشاهای مایع ضدعفونی و روکش لوله ساخته شده است. تمام این محصولات حاوی حلال شیمیایی هستند.

ساده‌ترین فرمولاسیون مخلوط آسفالت و (معمولاً) روغن‌های معدنی است که برای آب‌بندی، پرایمری و پوشش بتن مورداستفاده قرار می‌گیرد. پیشرفته‌ترین محصولات از نظر فن آوری برای ضد آب و پوشش خط لوله استفاده می‌شود. این محصولات همچنین بر اساس پراکندگی آسفالت در حلال شیمیایی، اما با افزودن پلیمر تقویت می‌شوند.

افزودن پلیمر، رفتار پلاستیک آسفالت را اصلاح‌کرده و آن را بیضوی می‌کند. معمولاً حلال‌های شیمیایی اضافی برای بهبود حلالیت در اجزای پلیمری اضافه می‌شوند. پلی‌اورتان‌های واکنشی اغلب مورداستفاده در اصلاح ضد آب غشاهای مایع هستند. تولوئن و زایلن ترکیب آسفالت هستند که اغلب از حلال‌های شیمیایی اضافی استفاده می‌شوند. این مواد به دلیل تبخیر حلال تا حدی جامد می‌شوند. خواص الاستومری آنها از پسوندهای زنجیره‌ای و واکنش‌های متقابل زنجیره‌ای حاصل می‌شود که یک شبکه پلیمری داخلی را تشکیل می‌دهند که آسفالت را تقویت می‌کند.

صنایع محصولات آرایشی و بهداشتی

چندین محصول آرایشی حاوی حلال هستند. از جمله این موارد می‌توان به لاک ناخن، پاک‌کننده لاک ناخن، عطر، رنگ مو، پاک‌کننده‌های عمومی، اسپری مو و لوسیون اشاره کرد. در بیشتر موارد، اتانول تنها حلال شیمیایی است. لاک ناخن و پاک‌کننده لاک ناخن حاوی انواع زیادی از حلال‌های شیمیایی است.

نیتروسلولز، پلی‌استر، کوپلیمر استر اکریلیک و متاکریلیک استر، رزین فرمالدئید، بوتیرات استات سلولز متداول‌ترین پلیمرها در فرمولاسیون‌های لاک ناخن هستند. حلال‌ها باتوجه‌به پلیمر مورداستفاده انتخاب شدند. حلال‌ها شامل استون، متیل استات، اتیل استات، بوتیل استات، متیل گلیکول استات، متیل اتیل کتون، متیل ایزوبوتیل کتون، تولوئن، زایلن، ایزوپروپیل الکل، متیل کلروفرم و نفتا است.

حلال‌ها بخش عمده‌ای از ترکیب را معمولاً حدوداً 70٪ تشکیل می‌دهند. اصلاح برای بهبود انعطاف‌پذیری و دوام لاک ناخن در حال انجام است. تلاش‌های دیگر جهت بهبود خواص ضدقارچی، ازبین‌بردن کتون‌ها و رزین‌های فرمالدئید (کتون‌ها به دلیل سمیت و بوی تحریک‌کننده آنها و رزین‌های فرمالدهید به دلیل کمک به درماتیت) و ازبین‌بردن زردی انجام شده است.

استون قبلاً تنها حلال شیمیایی مؤثر بسیاری از برطرف‌کنندگان لاک ناخن بود. هنوز مورداستفاده قرار گرفته است؛ اما تلاش فعلی برای ازبین‌بردن استفاده از کتون‌ها در جوش دهنده‌های ناخن وجود دارد. ترکیبات مورداستفاده بیشترین ایزوپروپانول / اتیل استات و اتیل استات / ایزوپروپانول / 1،3- بوتانیدول هستند.

پاک‌کننده‌های عمومی مورداستفاده در سالن‌های آرایش مو حاوی ایزوپروپانول و اتانول هستند. اسپری مو حاوی اتانول است که ترکیبی از اتان، پروپان، ایزبوتان و بوتان هستند. در معرض شیمیایی در سالن‌های آرایشگاه، اگرچه غلظت بالایی از اتانول وجود دارد، اما سطح شناسایی شده زیر حد NIOSH است. غلظت‌ها در سالن‌های بدون تهویه (حدود 3 برابر بیشتر) از سالن‎‌هایی که در سالن‌های تهویه مطبوع اندازه‌گیری می‌شوند. غلظت کمی از تولوئن نیز یافت می‌شود، که احتمالاً از اجزای رنگ ناشی می‌شود.

حلال شیمیایی در دارو سازی

حلال شیمیایی در دارو سازی

حلال شیمیایی در داروسازی

از حلال‌ های آلی معمولاً در صنایع داروسازی به عنوان محیط واکنش، جداسازی و تصفیه محصولات سنتز و همچنین برای تمیز کردن تجهیزات استفاده می‌شود.

از آنجاکه حلال‌های شیمیایی باقیمانده در محصولات نهایی مواد مطلوب نیستند، ممکن است از روش‌های مختلفی برای حذف آنها استفاده شود، مشروط بر اینکه آنها معیارهای ایمنی را رعایت کنند.

پس از فرایند خشک کردن، باید تجزیه و تحلیل ها انجام شود تا بررسی شود که آیا مقادیر حلال‌های شیمیایی مورد استفاده در هر مرحله از تولید از حد قابل قبول تجاوز نمی‌کند. همچنين حلال‌های جديد مانند مايعات فوق بحرانی يا مايعات يونی برای جايگزينی حلال‌های آلی در فرايندهای توليد دارو ساخته شده‌اند.

حلال‎‌های شیمیایی ارگانیک به طور مداوم در فرایندهای تولید داروسازی حضور دارند. صنعت داروسازی به ازای هر مقدار محصول نهایی یکی از بزرگ‌ترین کاربران حلال‌های آلی است. حلال‌های شیمیایی معمولاً در هر مرحله از مسیر سنتز یک ماده فعال یا مواد تحریک کننده و بعضی اوقات در طی فرمولاسیون فراورده‌های دارویی استفاده می‌شوند.

به دلیل برخی از موانع جسمی و شیمیایی، حلال‌های آلی با روش‌های تولیدی، از جمله خشک شدن در دمای بالا تحت فشار و یا لیوفیلیزاسیون نمی‌توانند کاملاً از محصول حذف شوند.

معمولاً مقادیر کمی از حلال‌ها ممکن است در محصول نهایی باقی بمانند که به آنها حلال باقیمانده (RS) گفته می‌شود و معمولاً به عنوان ناخالصی‌های فرار آلی (OVI) نیز شناخته می‌شوند. علاوه‌براین، یک محصول دارویی ممکن است توسط حلال‌های آلی از بسته بندی، انبار، یا از حمل‌ونقل نیز آلوده شود.

به طور کلی، به دلایل عینی، صنعت داروسازی یک شاخه سخت تنظیم شده از تولید است. به همین دلیل است که براساس سمیت هر حلال، محدودیت‌های RS برای محصولات دارویی و مواد اضافی توسط انجمن‌های مختلف تعیین شده است.

استفاده‌های معمولی از حلال‌های شیمیایی، در سنتز حلالیت (محیط واکنش)، استخراج و تبلور (خالص سازی) است. حلال‌های شیمیایی همچنین ممکن است به عنوان واکنش‌دهنده یا کاتالیزور در واکنش‌ها شرکت کنند.

تقطیرهای آزئوتروپ یا استخراج به عنوان عملکرد اصلی حلال‌ها در مرحله واکنش، حلالیت است. به عنوان رسانه واکنش، حلال‌ها با شکستن نیروهای منسجم که محلول‌های بلوری و مایع را در کنار هم نگه داشته می‌شوند، واکنش املاح را بیشتر می‌کنند.

به همین دلیل تحقیقات زیادی برای درک و پیش بینی خواص حلال‌ها انجام شده است که از همه جنبه‌های رفتار شیمیایی دارای اهمیت هستند. علاوه‌براین، حلال‌های شیمیایی همچنین می‌توانند بخشی از یک واکنش سنتز به عنوان معرف یا کاتالیزور باشند.

فرایند استخراج مرحله بعدی تولید API است، جایی‌که یک ماده دارویی با حلال‌های ارگانیک ارتباط دارد. در این فرایند، محصولات سنتز از بقایای واکنش پس از واکنش جدا می‌شوند. معمولاً جداسازی مایع – مایع بین فرکشن‌های آلی و معدنی انجام می‌شود.

انواع حلال‌ها در فرایند استخراج به عنوان مثال استفاده می‌شوند. حلال‌های کلر دار مانند دی کلرومتان یا کلروفرم و همچنین کتون‌ها، اترها، استرها و الکل در استخراج پس از یک فرایند تخمیر، از حلال‌های آلی مانند الکل، تولوئن، استون، استات یا متیلن کلرید استفاده می‌شود.

تلاش برای کاهش مصرف حلال شیمیایی در تولید مواد مختلف، نیاز به اطلاعات پیش زمینه در مورد موجودی فعلی، دلایل انتخاب حلال‌های شیمیایی خاص، تأثیر حلال‌های شیمیایی مختلف بر روی خواص محصولات نهایی، روندهای آینده و امکاناتی برای جایگزینی حلال شیمیایی در حوزه‌های مختلف تولید و صنایع انجام شده است.

انواع حلال های شیمیایی

انواع حلال را می‌توان به دو دسته کلی حلال های آلی و حلال های معدنی تقسیم کرد. حلال‌های معدنی حاوی عنصر کربن نیستند. رایج‌ترین حلال‌های معدنی آب و آمونیاک مایع هستند در حالی که حلال‌های آلی مانند الکل‌ها، گلیکول اترها حاوی کربن و اکسیژن در ساختار خود هستند.

همچنین حلال‌ها را می‌توان به طور کلی به دو دسته تقسیم کرد: قطبی و غیرقطبی. یک مورد خاص جیوه است که محلول‌های آن به عنوان آمالگام شناخته می‌شود. همچنین محلول‌های فلزی دیگری نیز وجود دارند که در دمای اتاق مایع هستند. به‌طورکلی، ثابت دی الکتریک حلال معیار تقریبی از قطبیت حلال را ارائه می‌دهد.

حلال قطبی نوعی حلال است که بارهای جزئی یا گشتاورهای دوقطبی زیادی دارد. پیوندهای بین اتم‌ها دارای الکترونگاتیوی بسیار متفاوت اما قابل اندازه‌گیری هستند. یک حلال قطبی می‌تواند یون‌ها و سایر ترکیبات قطبی را حل کند. در واقع حلال‌های قطبی مولکول‌های دوقطبی قوی هستند که از طریق پیوند هیدروژنی نیز با دیگر مواد برهمکنش دارند.

حلال های قطبی نیز اغلب باعث شکستن پیوندهای کووالانسی املاح یونیزاسیون این املاح می‌شوند. رایج‌ترین حلال‌های مورد استفاده در سیستم‌های دارورسانی، حلال‌های قطبی، از جمله، آب و الکل هستند. به حلال‌های قطبی دیگری مانند الکل‌ها، آلدئیدها و کتون‌های قند و سایر ترکیبات گروه‌های -OH نیز می‌توان اشاره کرد.

حلال‌های غیرقطبی خاصیت دوقطبی کمی دارند یا اصلاً ندارند. اگرچه آنها نمی‌توانند به‌طور مستقل دوقطبی تشکیل دهند؛ اما می‌توانند از برهمکنش‌های دوقطبی- دوقطبی برای حل املاح مناسب استفاده کنند. حلال‌های غیرقطبی دارای ثابت دی الکتریک بین 1 تا 20 هستند و شامل روغن‌های تثبیت شده، تتراکلرید کربن و کلروفرم می‌شوند. املاح یونی و قطبی در حلال‌های غیرقطبی حلالیت کمی دارند یا اصلاً حل نمی‌شوند. با این حال، روغن‌ها، چربی‌ها و اسیدهای چرب به خوبی در حلال‌های غیرقطبی حل می‌شوند.

حلال شیمیایی آلی

انواع حلال های آلی

حلال های آلی ساختار مشترکی دارند. حلال‌های آلی هم ممکن است طبیعت آب‌گریز و هم آبدوست داشته باشند. حلال‌های آلی خواص فیزیکی و شیمیایی مختلفی از خود نشان می‌دهند که در زیر آورده شده است:

  • در طبیعت فرار هستند – حلال‌های فرار آنهایی هستند که توانایی تبخیر دارند. به دلیل ماهیت فرار حلال‌های آلی وقتی در هوا آزاد می‌شوند، بوی آنها در فضا حس می‌شود.
  • نقطه جوش پایینی از خود نشان می‌دهند، گفته می‌شود که حلال‌های آلی نقطه جوش بسیار پایینی دارند. به دلیل این نقطه جوش پایین، آنها بسیار فرار هستند.
  • مایعات بی‌رنگ هستند و وزن مولکولی کمتری دارند. حلال‌های آلی فرار و با وزن مولکولی کم هستند و به شکل مایع در دمای اتاق وجود دارند.

براساس ساختار و گروه عملکردی، می‌توان حلال‌های آلی را به شکل‌های مختلفی دسته بندی کرد:

  1. حلال‌های آلیفاتیک: این حلال‌ها متعلق به کلاس آلکن‌ها هستند. گفته می‌شود که آنها طبیعت غیرقطبی دارند. برخی از کاربردهای این‌گونه حلال‌ها عبارتند از استخراج روغن، رنگ، رنگ، داروسازی، پلیمریزاسیون و چسب.
  2. حلال‌های آروماتیک: این حلال‌ها مانند حلال آلیفاتیک، حلال‌های غیرقطبی هستند. آنها به عنوان حلال‌های صنعتی برای چسب‌ها، رنگ‌ها، جوهرهای چاپ، فرایندهای استخراج، کاهش‌دهنده، در حشره‌کش‌ها و غیره استفاده می‌شوند.
  3. حلال‌های کربونیل: این حلال‌ها شامل استرها می‌شود که دارای خواص قطبی هستند و در پاک‌کننده‌های رنگ ناخن، پاک‌کننده‌های الکترونیکی، تخته‌های مدار، کافئین زدایی، در چسب‌ها و همچنین در مواد طعم‌دهنده غذا استفاده می‌شوند.
  4. برخی از حلال‌های آلی دیگر شامل الکل‌ها هستند که در کاربردهای مختلف صنعتی و تجاری استفاده می‌شوند.

حلال پروتیک

یک حلال پروتیک از مولکول‌هایی تشکیل شده است که ممکن است به‌عنوان دهنده پیوند هیدروژنی عمل کنند. آب، الکل و اسیدهای کربوکسیلیک نمونه‌هایی از حلال‌های پروتیک هستند. برخلاف آن حلال‌هایی که نمی‌توانند به عنوان اهداکننده پیوندهای هیدروژنی عمل کنند، حلال‌های آپروتیک در نظر گرفته می‌شوند.

ترکیباتی که با فرمول کلی ROH قابل توصیف هستند، حلال‌های پروتیک قطبی هستند. قطبیت حلال‌های پروتیک قطبی از دوقطبی پیوند O-H حاصل می شود. اندازه کوچک اتم هیدروژن و تفاوت زیاد در الکترونگاتیوی اتم اکسیژن و اتم هیدروژن جداسازی مولکول‌های شامل گروه OH از این گروه از ترکیبات قطبی را تضمین می‌کند و دقیقاً به همین دلیل است که حلال پروتیک به عنوان دهنده پیوند هیدروژنی عمل می‌کند.

حلال آپروتیک

حلال آپروتیک پروتون آزاد نمی‌کند؛ اما ممکن است به‌عنوان یک حلال ساده عمل کند، جایی که قطبیت اندازه‌گیری شده توسط ثابت دی الکتریک قابل توجه است، یا ممکن است به‌عنوان یک گیرنده پروتون یعنی پایه آپروتیک عمل کند. حلال‌های آپروتیک ترکیبات قطبی مایعی هستند که فاقد اتم‌های هیدروژن قابل تجزیه هستند.

اجزا شیمیایی مانند پیوندهای O-H و N-H در این حلال‌ها وجود ندارند. بنابراین؛ گروه‌های هیدروکسیل (-OH) و گروه‌های آمین (-NH2) در حلال‌های آپروتیک وجود ندارند و قادر به تشکیل پیوند هیدروژنی نیستند.

حلال‌های آپروتیک همراه حلال‌های پروتیک توانایی حل کردن یون را دارند. کمبود هیدروژن اسیدی در این حلال‌ها وجود دارد و یون هیدروژن آزاد نمی‌کنند. حلال‌های آپروتیک قطبی دارای مقادیر ثابت دی الکتریک حداقلی یا متوسط هستند. نمونه‌هایی از حلال‌های آپروتیک شامل اتر، متیلن کلرید و هگزان است.

انواع حلال های آلی و کاربرد آنها

حلال های شیمیایی آلی در مراحل تولید میکروبی

حلال‌های شیمیایی ترکیبات موجود در کره زمین نیستند. در شرایط طبیعی، حضور آنها در مقادیر قابل‌توجهی محدود به مناطق خاص می‌شود. فقط تعداد محدودی از حلال‌های شیمیایی منشأ بیولوژیکی دارند و برخی ممکن است در طبیعت به غلظت‌های بالاتری برسند. بهترین نمونه شناخته شده اتانول است. بااین‌حال، بوتانول و استون نیز به‌راحتی توسط میکروب‌ها تشکیل می‌شوند و ممکن است غلظت‌های بالایی در آن ایجاد شود.

در حقیقت، در آغاز قرن بیستم، امکانات تولید بسیار بزرگی برای تولید میکروبی بوتانول و استون در حال بهره‌برداری بود. علاوه بر این، ترپن‌ها حلال‌های طبیعی هستند که به طور عمده توسط گیاهان تولید می‌شوند و در محلی می‌توانند به غلظت‌های بالایی برسند. به‌عنوان‌مثال، لیمونن در قطرات ریز در پوست پرتقال وجود دارد. همه این حلال‌ های شیمیایی برای سلول‌های میکروبی سمی هستند.

با پیشرفت صنعت شیمیایی، این تصویر به طرز چشمگیری تغییر کرده است. در مکان‌های آلوده، میکروارگانیسم‌ها ممکن است با غلظت‌های زیادی با تعداد زیادی حلال شیمیایی مواجه شوند. فقط با چند مورد استثنا، معلوم شد که اگر غلظت میکروب‌ها کم باشد قادر به تخریب این ترکیبات هستند.

این پتانسیل تخریب‌پذیر باتوجه‌به مقادیر کمیاب که ممکن است به‌صورت محلی در بیوسفر طبیعی وجود داشته باشد، غیرمنتظره نیست. اما قرارگرفتن در معرض سلول‌ها در غلظت‌های بالای غیرطبیعی این حلال‌ها معمولاً منجر به غیرفعال‌شدن برگشت‌ناپذیر و در نهایت مرگ آنها می‌شود.

صنایع شیمیایی تا حد زیادی مبتنی بر فرایندهای مبتنی بر حلال شیمیایی است. اما در فرایندهای بیوتکنولوژیک معمولاً میکروب‌ها در یک سیستم مبتنی بر آب مورد بهره‌برداری قرار می‌گیرند. این رویکرد باتوجه‌به ترجیح میکروب‌ها برای آب و مشکلات حلال شیمیایی برای سلول‌های کامل کاملاً قابل‌درک است.

حلال‌های شیمیایی اغلب برای استخراج محصولات از فاز آبی استفاده می‌شوند؛ اما تنها پس از اتمام مراحل تولید. در این مرحله، صدمه به سلول‌های کامل اهمیتی ندارد. در هر دو صنعت شیمیایی و بیوتکنولوژی، حلال‌های شیمیایی آلی به دلیل ماهیت محصول یا بستر، مزایای زیادی نسبت به آب دارند.

در نتیجه، طی دهه‌های گذشته بسیاری از فرصت‌ها برای استفاده از حلال‌ شیمیایی در فرایندهای بیو کاتالیستی مورد بررسی قرار گرفته است. هرچه سیستم بیو کاتالیستی ساده‌تر باشد، استفاده از حلال‌های شیمیایی پیچیده‌تر است.

دسته بندی حلال های شیمیایی آلی

حلال‌های شیمیایی، در سنتز حلالیت (محیط واکنش)، استخراج و تبلور (خالص‌سازی) کاربرد گسترده‌ای دارند. حلال‌های شیمیایی همچنین ممکن است به‌عنوان واکنش‌دهنده یا کاتالیزور در واکنش‌ها شرکت کنند. لیستی از انواع حلال‌های موردنیاز صنایع مختلف را می‌توانید در اینجا مشاهده کنید.

در میان انواع بی‌شمار حلال‌های شیمیایی آلی، مواردی که اغلب برای واکنش‌های آنزیمی مورداستفاده قرار می‌گیرند چندان نیستند و باتوجه‌به اهمیت محتوای آب حلال‌های آلی موردنظر، ممکن است در یکی از دسته‌بندی‌های زیر قرار بگیرند.

انواع حلالهای آلی

حلال‌ های آلی امتزاج‌ پذیر با آب

این حلال‌های آلی با دمای واکنش در آب واکنش‌پذیر هستند. هر نوع سیستم حلقی با نسبت 0 تا 100٪ از حلال به آب می‌تواند از این نوع حلال تهیه شود. توجه داشته باشید که برخی از حلال‌های آلی که دارای حلالیت در آب محدود در دمای محیط هستند و ازاین‌رو به‌عنوان آب غیرقابل‌قبول تلقی نمی‌شوند، در درجه حرارت بالا قابل اختلاط می‌شوند.

  • متانول
  • اتانول
  • اتیلن گلایکول
  • گلیسرول
  • دی متیل فرمامید
  • دی متیل سولفوکسید
  • استون
  • فرمالدهید
  • دی اکسان

حلال های آلی امتزاج ناپذیر با آب

الکل ها

  • ایزوپروپیل الکل
  • بوتیل الکل
  • آمیل الکل
  • اکتانول
  • استر ها
  • متیل استات
  • اتیل استات
  • ان- بوتیل استات
  • هگزیل استات

آلکیل هالیدها

  • دی کلرو متان
  • کلروفرم
  • کربن تتراکلرید
  • تری کلرو اتان

اترها

  •  دی اتیل اتر
  • دی پروپیل اتر
  • دی ایزوپروپیل اتر
  • دی بوتیل اتر
  • دی پنتیل اتر

حلال های آلی نامحلول در آب

هیدروکربن های آلیفاتیک

  • n– هگزان
  • n– هپتان، ایزواکتان

هیدروکربن های آروماتیک

  • بنزن
  • تولوئن

هیدروکربن های آلیفاتیک حلقوی

حلال های هیدروکربنی

نفت و گاز طبیعی فراوان‌ترین و مقرون‌به‌صرفه‌ترین منابع هیدروکربن است. گاهی اوقات از نفتا برای توصیف روغن مایع کم‌جوش و محصولات مایع گاز طبیعی با دامنه جوش از 15.6 درجه سانتی‌گراد (60 درجه فارنهایت) تا 221 درجه سانتی‌گراد (430 درجه فارنهایت) استفاده می‌شود. این گروه بزرگ از ترکیبات می‌توانند از نظر ساختاری به‌عنوان آلیفاتیک و آروماتیک طبقه‌بندی شوند.

هیدروکربن‌های آلیفاتیک شامل آلکان‌های اشباع شده (پارافین‌ها)، آلکن‌های اشباع نشده (الفین) و آلکین‌ها (استیلن‌ها) و سیکلوپارافین‌ها (نفتن‌ها) هستند. پارافین‌ها می‌توانند خطی مانند n- بوتان ،n- پنتان و n- هگزان باشند و شاخه‌هایی مانند ایزوبوتان، ایزوپنتان، ایزو هگزان و غیره شاخه‌ای باشند.

نمونه‌ای از الفین‌ها اتیلن است. سیکلوپارافین، سیکلوپنتان و سیکلوهگزان. این ترکیبات از بنزین طبیعی و روغن‌های نفتی تشکیل شده‌اند که به طور معمول دارای هزاران هیدروکربن با وزن مولکولی از متان تا حدود 50,000- 100,000 دالتون هستند.

پس از پالایش، نفت خام به گازهای هیدروکربن (متان، اتان، پروپان و بوتان)، تقطیرهای سبک (نفتا و روغن‌های تصفیه شده)، تقطیرهای میانی (روغن گاز و روغن جاذب)، تقطیرهای سنگین (روغن‌های فنی، موم پارافین و روغن‌های روان‌کننده)، مواد باقیمانده روغن سوخت باقیمانده موم، آسفالت و کک و لجن پالایشگاه (کک اسید، اسید سولفونیک، روغن‌های سوختی سنگین و اسیدسولفوریک) تقسیم می‌شوند.

محصولات ویژه حلال های شیمیایی:

خرید ایزوپروپیل الکل

خرید حلال 402

خرید دی متیل فرمامید

خرید گیلسیرین

گلوکونات سدیم چیست؟

گلوکونات سدیم که نمک سدیم اسید گلوکونیک نیز نامیده می‌شود، از تخمیر گلوکز تولید می‌شود. ظاهر گلوکونات سدیم پودر کریستالی سفید است؛ بنابراین این ماده در آب بسیار محلول است. دارای ویژگی‌های غیرسمی، غیر خورنده و زیست‌تخریب‌پذیر است. علاوه بر این، به‌عنوان یک ماده افزودنی شیمیایی مهم می‌تواند به طور گسترده در زمینه‌های مختلف مانند بتن، صنعت نساجی، حفاری نفت، صابون، لوازم آرایشی، خمیردندان و غیره استفاده شود.

ویژگی‌ های سدیم گلوکونات

شکل ظاهری: پودر کریستالی سفید

درصد خلوص: حداقل 98 درصد

درصد سولفات (SO4-2): حداکثر  0.05

درصد کلرید (Cl): حداکثر 0.07

فلزات سنگین: ppm10 Max

درصد گلوکز: 0.7 Max

PH (محلول آب 10٪): 6.2 تا 7.5

نمک آرسنیک: ppm2 max

کاربردهای گلوکونات سدیم

گلوکونات سدیم 98% می‌تواند به‌عنوان کندکننده بتن استفاده شود و می‌تواند زمان‌گیرش اولیه و نهایی بتن را به تأخیر بیندازد. به‌طورکلی، کندکننده بتن گلوکونات می‌تواند زمان‌گیرش بتن را چند روز افزایش دهد بدون اینکه بر مقاومت بتن تأثیر بگذارد. علاوه‌براین، سدیم گلوکونات همچنین می‌تواند نقش یک عامل کاهنده آب را ایفا کند که کارایی و استحکام بتن را بهبود می‌بخشد.

این ماده را می‌توان برای تولید فراورده‌های نفتی و گل حفاری میدان نفتی استفاده کرد. همچنین می‌تواند به طور مؤثر برچسب بطری و زنگ گردن بطری را از بین ببرد. برای مسدودکردن نازل و خط لوله بطری واشر آسان نیست. علاوه بر این، تأثیر بدی بر غذا یا محیط‌زیست نخواهد داشت.

سدیم گلوکونات به‌عنوان یک مهارکننده خوردگی آب خنک‌کننده در گردش، اثر هماهنگ خوبی دارد. برخلاف بازدارنده‌ های خوردگی عمومی، مهار خوردگی Sodium gluconate با افزایش دما افزایش می‌یابد.

ترکیبی با فرمول NaC6H11O7 است. از آنجایی سدیم گلوکونات به‌عنوان یک بازدارنده خوردگی عمل می‌کند، به محافظت از میله‌های آهنی مورداستفاده در بتن در برابر خوردگی کمک می‌کند. هنگامی که گلوکونات سدیم بیش از ppm 200 در آب وجود داشته باشد، از فولاد و مس در برابر خوردگی محافظت می‌کند.

سدیم گلوکونات را می‌توان به‌عنوان مخلوط سیمان، افزودنی سیمان استفاده کرد. با افزودن آن، زمان انجماد اولیه سیمان طولانی می‌شود. سپس مدت‌زمان ماندگاری افزایش می‌یابد. پس از افزودن مقدار معینی سدیم گلوکونات به سیمان، انعطاف‌پذیری و مقاومت بتن به میزان قابل‌توجهی افزایش می‌یابد.

گلوکونات به‌عنوان تثبیت‌کننده کیفیت آب عمل می‌کند. سدیم گلوکونات به طور گسترده در رنگرزی پارچه، چاپ و تصفیه آب سطح فلز استفاده می‌شود.

جهت خرید مواد تصفیه آب با دریافت نمونه محصول با دکتر کمیکال تماس بگیرید.

کاربرد گلوکونات سدیم

کاربرد گلوکونات سدیم

Sodium gluconate همچنین به‌عنوان یک عامل کی لیت، یک عامل تمیزکننده سطوح فولادی، یک عامل تمیزکننده برای بطری‌های شیشه‌ای و به‌عنوان یک عامل کی لیت برای صنایع سیمان، آبکاری و رنگرزی آلومینا استفاده می‌شود.

یک پودر سفیدرنگ است که در آب بسیار محلول است. سدیم گلوکونات از تخمیر گلوکز تولید می‌شود. این ماده خورنده نیست، غیرسمی، زیست‌تخریب‌پذیر است.

سدیم گلوکونات در برابر اکسیداسیون و کاهش حتی در دماهای بالا مقاوم است. ویژگی اصلی گلوکونات سدیم قدرت کی لیت عالی آن است، به‌ویژه در محلول‌های قلیایی و غلیظ قلیایی. گلوکونات یک کلات متعادل با کلسیم، آهن، مس، آلومینیوم و سایر فلزات سنگین تشکیل می‌دهد. گلوکونات یک عامل کلات کننده برتر نسبت به EDTA، NTA و فسفونات‌ها است.

Sodium gluconate در زمینه پزشکی می‌تواند تعادل اسیدی و قلیایی را در بدن انسان حفظ کرده و عملکرد طبیعی اعصاب را بازگرداند. این ماده را می‌توان در پیشگیری و درمان سندرم سدیم کم استفاده کرد. همچنین می‌توان به‌عنوان تثبیت‌کننده کیفیت آب استفاده کرد؛ زیرا دارای ظرفیت مسدودکننده عالی برای مرگ است. سدیم گلوکونات به‌عنوان پاک‌کننده سطوح فلزات استفاده می‌شود. به‌عنوان یک ماده تمیزکننده برای بطری‌های شیشه‌ای استفاده می‌شود.

همچنین می‌تواند در صنعت ساختمان به‌عنوان یک عامل کاهنده آب و کندکننده استفاده شود. یک کندگیر مؤثر و یک نرم‌کننده خوب و کاهش‌دهنده آب برای بتن، سیمان، ملات و گچ است. گلوکونات در محصولات لبنی، غذاهای رژیمی، ترکیبات گیاهان و ادویه‌جات، محصولات گوشتی استفاده می‌شود.

در مراقبت از دندان، مراقبت از پوست، لوازم‌آرایش استفاده می‌شود. در پاک‌کننده‌ها، در شوینده‌های ظرف‌شویی، مواد پاک‌کننده خانگی، مواد شوینده صنعتی، مواد شیمیایی کشاورزی، مواد شیمیایی ساختمانی، جوهر / رنگ / رنگ، تکمیل فلز، مواد کمکی کاغذ، مواد شیمیایی عکس، مواد کمکی نساجی، تهویه آب استفاده می‌شود. گلوکونات سدیم با تشکیل کمپلکس‌های پایدار با کلات‌ها و یون‌های مختلف از واکنش‌های شیمیایی جلوگیری می‌کند.

به‌عنوان یک ماده تمیزکننده که سطح فولاد را تمیز می‌کند استفاده می‌شود. با کمک سدیم گلوکونات، مواد پوشش و سطح فولاد به طور محکم به هم می‌چسبند. درصورتی‌که سطوح فولادی برای مصارف خاص نیاز به آبکاری با پلاتین، کروم، قلع و نیکل داشته باشند، تمامی سطوح روکش و فولادی باید کاملاً شسته شوند تا محکم بچسبند. این ماده نیز می‌تواند برای زمینه‌های صنعتی مانند آبکاری الکتریکی، تولید فیلم استفاده شود.

گلوکونات سدیم دارای اثر بازدارندگی عالی است، به طور گسترده‌ای برای تثبیت‌کننده کیفیت آب مانند سیستم آب خنک‌کننده در گردش شرکت‌های پتروشیمی، دیگ بخار کم‌فشار، عامل تصفیه سیستم آب خنک‌ کننده موتور استفاده می‌شود. یک اثر هماهنگی مشخص دارد که خاص است.

برای مولیبدن، تنگستن، سیلیکون، فسفر، نیتریت و فرمول‌های دیگر مناسب است، زیرا اثر هماهنگی، اثر جلوگیری از خوردگی تا حد زیادی بهبود می‌یابد. سدیم گلوکونات با افزایش دما و سرعت خوردگی باعث بازدارنده خوردگی عمومی می‌شود.

گلوکونات با خواص کمپلکس کنندگی عالی در محلول‌های قلیایی و غلیظ قلیایی، به‌عنوان کندکننده، نرم‌کننده / کاهش‌دهنده آب و تلخی، در مواد غذایی، لوازم آرایشی – شوینده، پزشکی و بسیاری از صنایع استفاده می‌شود. می‌تواند کلسیم اضافی، یون‌های آهن و فلزات سنگین را متصل کند؛ بنابراین به طور گسترده در صنایع غذایی استفاده می‌شود.

سدیم گلوکونات به دلیل ترکیب کمپلکس، پراکندگی، خواص ضد خوردگی، پایداری در محیط قلیایی قوی و حلالیت خوب، یک کمپلکس کننده عالی برای تشکیل کشت‌های قلیایی است.

شوینده‌های حاوی سدیم گلوکونات در صنایع لبنی و شیشه و همچنین در صنعت دلستر به‌عنوان ابزاری برای کاهش رسوب استفاده می‌شود. استفاده از سدیم گلوکونات در تولید فولاد، باعث بهبود وضعیت فلزات و جلوگیری از تجمع نمک در سطوح آنها می‌شود. شست‌وشوی تایر و تجهیزات با محلول‌های حاوی سولفامید اسید و باعث ازبین‌رفتن رسوبات معدنی و آلی روی سطوح و جلوگیری از تجمع کلسیم می‌شود.

به‌عنوان افزودنی به سیمان در صنعت نفت و همچنین به محلول مورداستفاده در چاه‌های تولیدی اضافه می‌شود.

در متالورژی به‌عنوان یک عامل کی لیت که یون‌های فلزی را به یکدیگر متصل می‌کند و جداسازی رسوب را در طول فرایند لیچینگ تسهیل می‌کند، استفاده می‌شود.

سدیم گلوکونات در شوینده

سدیم گلوکونات در شوینده

به‌عنوان پاک‌کننده خاک برای مواد شوینده لباس کمک می‌کند؛ زیرا این ماده پیوند کلسیمی را که کثیفی را روی پارچه نگه می‌دارد می‌شکند و از رسوب مجدد خاک روی پارچه جلوگیری می‌کند.

به محافظت از فلزاتی مانند فولاد ضدزنگ در هنگام استفاده از پاک‌کننده‌های قوی بر پایه سوزاننده کمک می‌کند.

به تجزیه فلس، سنگ شیر و آبجو کمک می‌کند. به دلیل میل ترکیبی قوی با یون‌های فلزی در آبکاری و تکمیل فلزات استفاده می‌شود.

سدیم گلوکونات که به‌عنوان یک جداکننده عمل می‌کند محلول را تثبیت می‌کند و از ایجاد واکنش‌های نامطلوب در حمام از ناخالصی‌ها جلوگیری می‌کند.

خواص کیلاسیون گلوکونات سدیم به آند کمک می‌کند و بنابراین کارایی حمام آبکاری را افزایش می‌دهد.

گلوکونات را می‌توان در حمام‌های آبکاری مس، روی و کادمیوم برای درخشندگی و افزایش درخشندگی استفاده کرد.

در مواد شیمیایی کشاورزی و به‌ویژه کودها استفاده می‌شود. سدیم گلوکونات به گیاهان و گیاهان کمک می‌کند تا مواد معدنی لازم را از خاک جذب کنند.

در صنایع کاغذ و خمیر کاغذ استفاده می‌شود که یون‌های فلزی را که باعث ایجاد مشکلاتی در فرایندهای سفیدکننده پراکسید هیدروژن و هیدرو سولفیت می‌شود، کلات می‌کند.

تولید گلوکونات سدیم

تولید گلوکونات سدیم درجه فنی از ترکیب اسید گلوکونیک مایع – سدیم گلوکونات از نوع توصیف شده در مقیاس صنعتی با خنثی‌سازی، محصولی غلیظ یا برنزه می‌دهد، نه محصول سفیدرنگ موردنظر.

ناخالصی‌های کمیاب توسط کربوهیدرات‌های احتمالی و عملیات حرارتی در فرایند خشک‌کردن ایجاد می‌شوند. در نتیجه سدیم گلوکونات با گرید فنی تولید می‌شود که به‌جای سفید به رنگ قهوه‌ای مایل به زرد است که از نظر ظاهری ترجیح داده می‌شود و درعین‌حال کارایی محصول را مختل نمی‌کند.

جداکردن گلوکونات خالص با کریستالیزاسیون امکان‌پذیر است، اما تا حدودی گران‌تر است و همچنین ترجیح داده می‌شود که با تبخیر مستقیم محلول آبی Sodium gluconate، ضمن اجتناب از تغییر رنگ محصول جامد حاصل، یک سدیم گلوکونات تولید شود.

سدیم گلوکونات یک نمک سدیم آلی با D-گلوکونات به‌عنوان یون ضد است. همچنین نقش کی لیتور دارد. حاوی D-گلوکونات است. به‌خوبی در آب حل می‌شود؛ اما کمی در الکل اتیلیک محلول است.

روش‌ های رایج تولید گلوکونات سدیم عبارت‌ اند از:

اکسیداسیون الکترولیتی، تخمیر زیستی، اکسیداسیون کاتالیزوری ناهمگن و اکسیداسیون همگن. روش اکسیداسیون الکترولیتی Sodium gluconate در مخزن الکترولیتی با افزودن الکترولیت مناسب به محلول نقطه جریان ثابت دما و چگالی جریان مناسب و افزودن محلول گلوکونات سدیم است.

سدیم گلوکونات به‌ندرت در تولید صنعتی استفاده می‌شود. در فرمول‌های افزودنی طراحی شده برای عناصر ساختاری محکم تقویت شده؛ مانند ستون‌ها، دیوار پرده و تیرها. سدیم گلوکونات در فرمول‌های افزودنی طراحی شده برای کف‌های صنعتی استفاده می‌شود.

شرکت دکتر کمیکال تأمین‌کننده مواد اولیه شیمیایی صنعتی صنایع مختلف است. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد نحوه خرید مواد شیمیایی و قیمت با کارشناسان بخش فروش در تماس باشید.

dmf چیست؟

DMF (دی متیل فرمامید) مایعی شفاف، بی‌رنگ با ساختار HCON(CH3)2 با بوی کمی آمین است. خواص حلال dmf به دلیل ثابت زیاد دی‌الکتریک، ماهیت غیرعادی حلال، دامنه مایع گسترده و فرار کم آن از جذابیت خاصی برخوردار است. حلال DMF غالباً برای واکنش‌های شیمیایی و سایر کاربردها که به قدرت حلالیت بالا نیاز دارند، استفاده می‌شود. این ماده به‌عنوان یک حلال جهانی شناخته می‌شود.

DMF نقطه اشتعال 136 درجه فارنهایت دارد و کمی متراکم‌تر از آب است. بخارات سنگین‌تر از هوا دارد. با استنشاق یا جذب پوست سمی است و ممکن است چشم‌ها را تحریک کند.

حلالیت بالای پلی اکریلونیتریل در دی متیل فرمامید، همراه با اختلاط خوب DMF در آب، dmf را به حلال ارجح برای تولید الیاف اکریلیک تبدیل می‌کند. همچنین چرخش الاستومرهای مبتنی بر پلی‌اورتان از محلول‌های مبتنی بر این محلول انجام می‌شود.

ساختار dmf

ساختار dmf

سهم استفاده از dmf در صنایع

  • دی متیل فرمامید به‌عنوان حلال در سنتز مواد شیمیایی، به‌عنوان‌مثال از مواد فعال دارویی (API) و مواد محافظت از محصول (حدود 50 درصد)
  • به‌عنوان حلال در تولید منسوجات پوشش داده شده با پلی‌اورتان مانند چرم مصنوعی، لباس محافظ و باران، کفش، روکش تشک طبی، فیلم‌های برش دار جراحی و غیره (حدود 25 درصد)
  • به‌عنوان حلال در تولید الیاف مصنوعی (حدود 10 درصد)،
  • در کاربردهای دیگر مانند صنایع الکترونیکی، در فرمولاسیون مخلوط‌ها، به‌عنوان تثبیت‌کننده گاز در سیلندرهای استیلن، در تولید دستگاه‌های پزشکی به‌عنوان‌مثال دستگاه‌های تشخیصی، به‌عنوان حلال تمیزکننده، به‌عنوان واسطه، به‌عنوان مواد شیمیایی آزمایشگاهی و غیره.

روش تولید DMF

سنتز مستقیم یا یک‌مرحله‌ای DMF با منوکسید کربن خالص یا جریان گاز حاوی منوکسید کربن آغاز می‌شود. این در یک‌روند مداوم با N ، N-dimethylamine، با استفاده از محلول الک اکسید قلیایی (معمولاً سدیم منوکسید) در متانول به‌عنوان کاتالیزور، واکنش داده می‌شود.

فرضیات متیل احتمالاً به‌عنوان واسطه تشکیل می‌شود. مخلوط واکنش از طریق یک مبدل حرارتی خارجی عبور می‌کند تا گرمای اضافی تولید شده را از بین ببرد و از مخلوط‌شدن کامل اجزا اطمینان حاصل کند. این واکنش بین 0.5 تا 11 مگاپاسکال در دمای 50 تا 200 درجه سانتی‌گراد انجام می‌شود.

مخلوط واکنش از طریق یک محفظه رفع فشار از راکتور خارج می‌شود علاوه بر dmf، محصول خام حاوی متانول، مقدار مشخصی از N-dimethylamine ،N منوکسید کربن محلول و کاتالیزور باقیمانده است.

افزودن اسید یا آب، هرگونه کاتالیزور موجود را غیرفعال کرده و در نتیجه فرمان سدیم تشکیل می‌شود. منوکسید کربن محلول، همراه با گازهای بی‌اثر، در طی رفع فشار از مخلوط خارج می‌شود و گازهای خارج شده با احتراق از بین می‌روند.

تقطیر مقدماتی با تقطیر دوم در یک ستون جداگانه انجام می‌شود. در اینجا، دی متیل فرمامید از متانول جدا می‌شود که حاوی آثاری از -dimethylamine ,N N است. تقطیر بیشتر منجر به محصولی با خلوص 99.9٪ می‌شود.

کاربرد dmf

کاربرد dmf

کاربرد دی متیل فرمامید

کاربرد قابل‌توجه دیگر استفاده از دی متیل فرمامید به‌عنوان حلال برای پوشش‌های پایه پلی‌اورتان بر روی پارچه‌های چرمی و چرم مصنوعی است.
پلیمرهایی مانند پلی‌وینیل‌کلراید، کوپلیمرهای وینیل کلرید – وینیل استات و برخی از پلی‌آمیدها نیز به‌راحتی در این محلول حل می‌شوند. همچنین در فرمولاسیون‌های مبتنی بر اپوکسی استفاده می‌شود.

صنعت داروسازی از آن به‌عنوان یک حلال واکنش و تبلور استفاده می‌کند.

در صنعت پتروشیمی برای تصفیه استیلن از اتیلن و بوتادین از جریان‌های C4 استفاده می‌شود. همچنین برای جداسازی مواد معطر که می‌تواند به‌راحتی توسط DMF از هیدروکربنه‌ای آلیفاتیک حل شود. از این آلیفاتیک‌ها در روغن‌ها استفاده می‌شود.

به دلیل حلالیت بالای SO2 در آن، جریان‌های احتراق اگزوز حاصل از سوخت‌های حاوی گوگرد بالا را می‌توان با بازیافت CO2 خالص کرد.

مواد باقیمانده غیرآلی و آلی در dmf بسیار محلول هستند؛ بنابراین از آن به‌عنوان پاک‌کننده استفاده می‌شود ، به‌عنوان‌مثال برای تمیزکردن قسمت‌های گرم کنسرو شده. همچنین به‌عنوان برش دهنده رنگ صنعتی استفاده می‌شود.

این حلالیت بالای مواد معدنی همچنین منجر به کاربرد DMF در تولید خازن‌های فشارقوی می‌شود.

همچنین به‌عنوان حامل جوهرها و رنگ‌ها در کاربردهای مختلف چاپ و رنگ‌آمیزی الیاف استفاده می‌شود.
به طور گسترده‌ای به‌عنوان یک حلال، معرف و کاتالیزور در شیمی آلی مصنوعی استفاده می‌شود.

کاربردها و مصارف dmf در صنایع مختلف

  • فراوری شیمیایی کشاورزی
  • الیاف
  • HTF – فراوری دارویی
  • فراوری نفت یا گاز
  • پردازش پلیمر
  • حلال‌های فرایند
  • پالایش
  • منسوجات

شرایط نگهداری دی متیل فرمامید

پایداری DMF

DMF پایدار و رطوبت‌ساز است و به‌راحتی آب را جذب می‌کند و یک جو مرطوب را جذب می‌کند و بنابراین باید در زیر نیتروژن خشک نگهداری شود. دی متیل فرمامید با خلوص بالا، موردنیاز الیاف اکریلیک، بهتر است در مخازن آلومینیوم ذخیره شود. دوز حلال dmf تحت نور یا اکسیژن تغییر نمی‌کند و خودبه‌خود پلیمری نمی‌شود.

دمای> 350 درجه سانتیگراد ممکن است باعث تجزیه و تشکیل دی متیل آمین و دی‌اکسیدکربن شود، درحالی‌که فشار در ظروف بسته ایجاد می‌شود.

نگهداری حلال dmf

ازآنجاکه حلال dmf می‌تواند به فلزات و ترکیبات خاصی مانند مس و آلومینیوم، پلاستیک‌ها، لاستیک‌ها و پوشش‌ها حمله کند، باید در ظروف با فولاد ملایم ذخیره شود. باید در شرایط ضد آتش و به‌دوراز عوامل اکسیدکننده، هالوژن‌ها، آلکیل آلومینیوم و هیدروکربن‌های هالوژنه ذخیره شود.

دی متیل فرمامید قابل اشتعال است و محدودیت‌های انفجاری آن 2.2-16٪ v / v است. در دمای بالاتر از 350 درجه سانتی‌گراد، تجزیه حرارتی این ماده برای تشکیل دی متیل آمین و مونوکسید کربن اتفاق می‌افتد. شعله‌های آتش و سیگارکشیدن در مجاورت مجاز نیست.

از پودر، کف مقاوم در برابر الکل، اسپری آب و دی‌اکسیدکربن می‌توان به‌عنوان عوامل خاموش‌کننده آتش استفاده کرد. از وسایل خاموش‌کننده هالوژنه استفاده نکنید.

آتش‌نشانان باید توجه داشته باشند که سوختن و تجزیه حرارتی dmf ممکن است باعث ایجاد گازهای سمی و بخارهایی مانند دی متیل آمین و منوکسید کربن شود.

خرید حلال های صنعتی با بهترین کیفیت و خلوص

برای فروش عمده مواد شیمیایی و جهت کسب اطلاعات بیشتر در رابطه با فروش دی متیل فرمامید صنعتی با دکتر کمیکال در ارتباط باشید.

 

نونیل فنل‌ ها خانواده‌ای از ترکیبات آلی نزدیک به هم هستند که از فنل حاوی 9 کربن دم تشکیل شده‌اند. نونیل فنل‌ها می‌توانند در ساختارهای متعددی وجود داشته باشند که همه آنها ممکن است آلکیل فنل در نظر گرفته شوند. (منبع)

نونیل فنل اتوکسیله چیست؟

نونیل فنل‌های اتوکسیله سورفاکتانت‌های غیر یونی هستند که از اتیلن اکسید و ترکیب اضافی نونیل فنل تشکیل شده‌اند. از نظر فیزیکی، نونیل فنل اتوکسیله مایعی شفاف، بی‌رنگ تا جامدات سفید بسته به سطح اتوکسیلاسیون متفاوت است. نونیل فنل‌های اتوکسیله تا 6 مول قابل پخش (دیسپرس شدن) در آب هستند.

نونیل فنول اتوکسیله از 7 مول به بالا معمولاً در آب حل می‌شوند و همچنین در بیشتر حلال‌های قطبی محلول هستند. به‌طورکلی، با افزایش زنجیره اکسید اتیلن متصل به بخش آب‌گریز نونیل فنل، مقدار HLB (حلالیت در آب)، نقطه ریزش، نقطه ابری، چگالی، گرانروی و نقطه اشتعال اتوکسیلات افزایش می‌یابد.

این ماده به طور گسترده‌ای به‌عنوان تثبیت‌کننده امولسیون استفاده می‌شود. یک امولسیفایر و دیسپرست با HLB (تعادل هیدروفیلی – لیپوفیلی) بالا و قابل استفاده در پاک‎‌کننده‌های صنعتی، مواد شیمیایی کشاورزی و پردازش پارچه و چرم است.

نونیل فنل اتوکسیله دسته‌ای از مواد شیمیایی عملکردی است که فعالیت سطحی را افزایش می‌دهد و کشش سطحی آب را کاهش می‌دهد، اجازه می‌دهد تا پخش راحت‌تر، خیس شدن و مخلوط بهتر مایعات انجام شود.

سورفاکتانت‌ها بر اساس ویژگی‌های یونی موجود در آب به یکی از چهار دسته طبقه‌بندی می‌شوند: آنیونی (بار منفی)، غیر یونی (بدون بار)، کاتیونی (بار مثبت) و آمفوتریک (هر دو بار مثبت و منفی). نونیل فنل اتوکسیله به‌عنوان آلکوکسی فنل اتوکسیله (APE) شناخته می‌شوند.

نونیل فنل باتوجه‌به مقرون‌به‌صرفه بودن و عملکرد بالا در چندین کاربرد، سورفاکتانت‌های اصلی محسوب می‌شوند. استفاده اولیه از نونیل فنل به‌عنوان ماده اولیه در سنتز این ماده است. نونیل فنل با واکنش نونیل فنل با اکسید اتیلن (EO) در شرایط اساسی تولید می‌شوند، با نسبت مولی NP به EO که درجه اتوکسیلاسیون را تعیین می‌کند.

نونیل فنل‌های اتوکسیله از طریق واکنش نونیل فنل (NP) و اتیلن اکسید با هیدروکسید پتاسیم (KOH) به‌عنوان کاتالیزور تولید می‌شوند. علاوه‌بر سایر پارامترهای واکنش، نسبت اتیلن اکسید به نونیل فنل به‌طورکلی تعداد واحدهای اتوکسی (EO) (به‌عنوان‌مثال، طول زنجیره پلیمری) و بنابراین وزن مولکولی مولکول‌های موجود در مخلوط این ماده تولید شده را تعیین می‌کند. برای ساده‌سازی کار با محصول، ممکن است در حین فرمولاسیون آب اضافه شود.

نونیل فنل

نونیل فنل

سورفاکتانت‌های نونیل فنل اتوکسیله که به‌صورت تجاری در دسترس هستند بسته به وزن مولکولی ترکیبات نونیل فنل اتوکسیله و دمای استفاده، می‌توانند جامد یا مایع باشند. فرمولاسیون‌های جامد معمولاً به رنگ سفید تا زرد یا نارنجی روشن هستند و مایعات نیز شفاف تا کمی ابری هستند.

مخلوط‌های نونیل فنل که عمدتاً از ترکیب‌های با وزن مولکولی پایین‌تر تشکیل می‌شوند (به‌عنوان‌مثال، زنجیره‌های EO کوتاه‌تر) تمایل به مایعات دارند ، درحالی‌که مخلوط‌های فنی نونیل فنل اتوکسیله با وزن مولکولی بالاتر به‌طورکلی جامد هستند. گروه دوم معمولاً در طی فرمولاسیون محصول با آب رقیق می‌شوند، بنابراین محلول آبی نونیل فنل تهیه می‌شود.

نونیل فنل‌ اتوکسیله عوامل مؤثری هستند که وقتی در محلول‌های آبی هستند به یون‌ها تفکیک نمی‌شوند. اتوکسیله معمولاً به‌عنوان شوینده استفاده می‌شوند؛ زیرا نمونه‌های یونی آنها در آب سخت محلول نیستند. نونیل فنل‌های اتوکسیله علاوه بر مواد شوینده خوب، از قابلیت حلالیت عالی، پایداری شیمیایی و خاصیت کف کمی برخوردار هستند.

این ماده حتی در صورت استفاده طولانی‌مدت روی پوست نیز ملایم هستند. گروه آب‌دوست نونیل فنل و الكیل فنل اتوکسیله از یک آلکن اتر که یک پلی اتر محلول در آب است و طول آن از ده تا صد واحد است، تشکیل شده است. این ماده از طریق اکسید پروپیلن، اتیلن اکسید و بوتیلن اکسید پلیمریزه می‌شوند و به یک مولکول تبدیل می‌شوند. نونیل فنل اتوکسیله همچنین می‌تواند به‌عنوان یک ماده مرطوب‌کننده، امولسیون‌کننده‌ها و مواد شوینده استفاده شود؛ اما این به نسبت اکسیدها و اتم‌های کربن بستگی دارد.

ساختار نونیل فنل اتوکسیله

ساختار نونیل فنل اتوکسیله

کاربرد نونیل فنل اتوکسیله

نونیل فنل‌های اتوکسیله در فرایندهای صنعتی مفید هستند و از جمله کاربردهای مختلف نونیل فنل می‌توان به استفاده از آنها به‌عنوان مواد شوینده، پاک‌کننده‌های صنعتی، عفونی‌کننده‌ها، تثبیت‌کننده‌ها، مواد ضد عفونی‌ کننده، مواد پخش‌کننده و امولسیون‌کننده‌های مواد شیمیایی زراعی اشاره کرد. سایر کاربردهای صنعتی شامل کارهای فلزی، جوهر زدایی کاغذ، حفاری محصول، فراوری منسوجات، سنتز آنیونی سورفاکتانت‌ها، کنترل گردوغبار، چسب، مواد آرایشی و دارویی، روغن روان و پلاستیک است.

نونیل فنل همچنین می‌توانند در سولفات‌های اتر و کربوکسیلات‌های اتر، محصولات آرایشی و بهداشتی و همچنین سایر کاربردهای صنعتی و کشاورزی استفاده شوند.

نونیل فنل اتوکسیله واکنش‌پذیر است و وقتی به پایه‌های الکل اضافه شود، سورفاکتانت اتوکسیله را تشکیل می‌دهد که غیر یونی است و هیچ بار الکتریکی ندارد. این بدان معنی است که نونیل فنل در آب سخت، در دمای پایین خوب کار می‌کنند، در اسیدها و قلیا پایدار هستند و با انواع دیگر سورفاکتانت‌ها سازگار هستند.

نونیل فنل در متانول و زایلن قابل‌حل است و در شرایط عادی کاملاً پایدار است. این مترادف با پلی اکسی اتیلن نونی فنیل اتر، نونی فنیل پلی‌اتیلن گلیکول اتر، پلی‌اتیلن مونواتر گلیکول و اتوکسیالات نونی فنل است. این خواص موجود در این نونیل فنل است که آن را به محصولی باارزش برای کاربردها به‌عنوان سورفاکتانت صنعتی تبدیل می‌کند.

پیشنهاد دکتر کمیکال برای مطالعه بیشتر: سدیم لوریل سولفات

کاربردهای نونیل فنل اتوکسیله

کاربردهای نونیل فنل اتوکسیله

نونیل فنل در کشاورزی

نونیل فنل‌ در کشاورزی به‌عنوان مواد کمکی استفاده می‌شوند و به طور هم‌زمان با سموم دفع آفات و مواد شیمیایی تولید می‌شوند. یک مثال اصلی استفاده از نونیل فنل اتوکسیله به‌عنوان امولسیفایر در غوطه ورک های پایه ید است که روی سینه‌های حیوانات تولیدکننده شیر به‌عنوان درمان‌های پزشکی ضدمیکروبی در تولیدات دامی متداول و ارگانیک اعمال می‌شود.

سورفاکتانت‌های نونیل فنل همچنین به‌عنوان مواد کمکی در علف‌کش‌ها و سایر محصولات آفت‌کش دیگری که برای محصولات اعمال می‌شوند، استفاده می‌شود. سورفاکتانت‌ها را می‌توان به‌عنوان مواد کمکی تعریف کرد که “املاح، پراکندگی، پخش‌شدن، خیس کردن یا سایر خصوصیات اصلاح سطح مایعات را تسهیل و تثبیت می‌کند” یا به طور گسترده‌تر به‌عنوان “هر ماده غیر سموم دفع آفات به یک محصول آفت‌کش یا مخلوط اسپری آفت‌کش برای افزایش عملکرد آفت‌کش اضافه می‌شود.”

به‌عنوان مواد افزودنی، سورفکتانت‌های نونیل فنل به طور گسترده‌ای برای افزایش جذب و اثربخشی مواد فعال در سموم دفع آفات هستند. مواد مؤثره و مدرن آفت‌کش‌ها برای حل‌شدن در آب فرموله شده‌اند. سطوح مومی بسیاری از حشرات، قارچ‌ها و گیاهان، نفوذ محلول‌های اسپری موجود در آب را به ارگانیسم‌های هدف دشوار می‌کند. از مواد کمکی نونیل فنل برای غلبه بر این سد استفاده شده است، در نتیجه اجازه نفوذ بیشتر مواد آفت‌کش فعال در هدف آن را می‌دهد.

نونیل فنل در نساجی

روند تولید پارچه و لباس می‌تواند طولانی و پیچیده باشد. بسیاری از فرایندها و مواد شیمیایی مختلف وجود دارد که ممکن است در چندین مکان مختلف در سراسر جهان انجام شود.

به طور سنتی از نونیل فنل اتوکسیله برای پردازش پارچه برای اهداف زیر استفاده می‌شود:

  • شستشو و تمیزکردن پنبه خام
  • روغن‌کاری فیبر
  • امولسیون‌کننده
  • عامل پراکندگی
  • عامل فعال سطحی

در جدول زیر موارد استفاده از نونیل فنل ذکر شده است:

غلظت نونیل فنل اتوکسیله محصول نساجی سازمان
1.6-10,608 mg/Kg حوله های کتان SSNC
3-940 mg/kg تیشرت SSNC
1.1-27,000 mg/kg بقیه موارد Greenpeace

امولشن چیست؟

سیلیکون امولشن، روغن‌ سیلیکون هستند که در یک سیستم آبی پراکنده شده‌اند. امولسیون‌ها برای آماده‌سازی سطوح ایده‌آل  هستند، به‌راحتی استفاده می‌شوند و تهیه آن‌ها نیز ساده است.

تمام این ماده شامل (الف) آب معمولاً حداقل 40٪، (ب) سیلیکون (معمولاً 55٪) و باقیمانده سورفکتانت برای ساخت امولسیون است. ازآنجایی‌که تعادلی بین سیلیکون روی بستر؛ مانند پارچه، الیاف، فلز، لاستیک، مو یا پوست و سیلیکون موجود در امولسیون وجود دارد، بسیاری از سیلیکون‌ها در آب انتهایی سیستم مشاهده می‌شوند.

این نه‌تنها بسیار پرهزینه و استفاده ناکارآمد از مواد خام گران‌قیمت است، بلکه نگرانی‌های زیست‌محیطی واقعی وجود دارد؛ زیرا آب شستشو به فاضلاب می‌رسد. با وجود این مشکلات، سیلیکون امولشن‌ها در بسیاری از کاربردهای صنعتی استفاده می‌شوند.

موارد استفاده از سیلیکون امولشن عبارت‌اند از روان‌کننده‌های نخ و نساجی، عوامل آزادکننده قالب برای لاستیک و بسیاری دیگر. امولسیون‌ها معمولاً به‌صورت تخصصی فرموله می‌شوند تا به‌تنهایی در فرایند استفاده شوند. به‌حداقل‌رساندن افزودنی‌ها، به‌غیراز آب، امکان فرمولاسیون پایدارترین محصولات را فراهم می‌کند.

خرید سیلیکون امولشن با کیفیتی درجه یک

سیلیکون امولشن‌ها و پراکنده سازها به یکی از مهم‌ترین خانواده‌ها تبدیل شده‌اند. آن‌ها اغلب برای حل مشکلات خاص، با درجه تخصصی بالا، اغلب با همکاری نزدیک با مشتریان توسعه‌یافته‌اند و با بخش‌های مختلف شیمیایی و صنعتی سازگار شده‌اند. همچنین محصولاتی هستند که معمولاً حاوی مایع نامحلول در آب، آب و امولسیفایرها هستند، به‌طوری‌که یک محصول مایع پایدار به دست می‌آید.

استفاده از آب به‌عنوان حامل امولسیون سیلیکون فعال نامحلول مزایای آشکاری نسبت به سایر حامل‌ها مانند حلال‌ها دارد. سمی نبودن، عدم انتشار آلاینده‌های فرار (VOC)، مضر نبودن برای محیط زیست، هزینه پایین آن و ایمنی در کار با آن با اجتناب از استفاده از حلال های قابل اشتعال است.

فروش ضد کف سیلیکونی از فروشگاه مواد شیمیایی دکتر کمیکال با کیفیتی مناسب

ویژگی‌های ماکرو امولشن‌های سیلیکونی

  • ظاهر سفید، امولسیون‌های پایدار با درصد سیلیکون متفاوت
  • اندازه متوسط ذرات معمولی = ۰٫۱ تا ۱ میکرون
  • آن‌ها را می‌توان با استفاده از روغن سیلیکون با ویسکوزیته‌های مختلف که رایج‌ترین ۳۵۰ cps و 1000 cps هستند، فرموله کرد.
  • پس از اعمال، هنگامی که بخار تبخیر می‌شود، سیلیکون روی سطوح خارجی باقی می‌ماند، جایی که آنها مزایایی مانند کاهش ضریب اصطکاک دینامیکی را ارائه می‌دهند که یک اثر روان‌کننده را ایجاد می‌کند.

ویژگی های میکرو امولشن‌های سیلیکونی

  • ظاهر شفاف، بسیار پایدار در شرایط شدید
  • اندازه متوسط بسیار کوچک ذرات (<0.4 میکرون)
  • روغن سیلیکون معمولاً دارای ویسکوزیته بسیار بالایی است (> 100000 cps)

میکرو امولشن‌های سیلیکونی آنهایی هستند که پایداری بیشتری در برابر رقیق شدن در آب دارند و به هر نسبت و در طول زمان پایدار هستند. آنها همچنین برای استفاده به‌عنوان یک افزودنی در فرمولاسیون‌های پیچیده مناسب‌ترین هستند؛ زیرا تمایل بسیار محدودی به تعامل منفی با سایر اجزا دارند.

خواص سیلیکون امولشن

خواص سیلیکون امولشن

خواص سیلیکون امولشن

امولشن سیلیکون، سیلیکون‌های نامحلول هستند که به طور مساوی در آب با کمک یک سورفکتانت امولسیون کننده دیسپرس می‌شوند.

بسته به نوع سیستم امولسیفایر مورداستفاده، می‌توان سیلیکون امولشن‌ها را به سه گروه تقسیم کرد، یعنی می‌توانند آنیونی، کاتیونی و غیر یونی باشند. اکثر امولسیون‌ها غیر یونی هستند که آنها را با هر یک از دو سیستم دیگر سازگار می‌کند، اما بسته به کاربرد، امولسیون‌های کاتیونی یا آنیونی ممکن است ترجیح داده شوند.

بیشتر بخوانید: دیسپرس کننده چیست

ویژگی‌های فیزیکی این امولشن‌ها را می‌توان با استفاده از پلیمرهای مختلف تغییر داد تا در صورت نیاز ویسکوزیته آن‌ها را اصلاح کند. نسخه‌های جامد با درصد بالا که به‌صورت کنسانتره برای رقیق شدن با آب قبل از استفاده عرضه می‌شوند، هزینه‌های حمل‌ونقل و فضای موردنیاز برای ذخیره‌سازی آنها را کاهش می‌دهند.

مایعات سیلیکونی معمولاً به شکل امولسیون‌های آبی استفاده می‌شوند که ممکن است بیشتر با آب رقیق شوند. بین ماکرو امولسیون‌های مات (به‌عنوان‌مثال شیری) با اندازه ذرات از ۱۰۰ نانومتر تا چند میکرومتر و میکرو امولسیون‌های شفاف، با اندازه ذرات زیر ۱۰۰ نانومتر، تمایز قائل می‌شوند.

چرا از سیلیکون امولشن استفاده کنیم؟

سیلیکون امولشن به‌راحتی قابل‌استفاده هستند، نسبت به سیستم‌های مبتنی بر حلال سازگارتر با محیط‌زیست هستند و به دلیل اینکه مبتنی بر آب هستند، خطرات بهداشتی اضافی در محل کار ایجاد نمی‌کنند.

به‌عنوان‌مثال، تولیدکنندگان کاغذ پخت‌وپز از سیلیکون‌های امولسیونی برای پوشش‌ها برای جایگزینی انواع پوشش‌ها از جمله فرمول‌های حاوی حلال استفاده می‌کنند. توزیع یکنواخت یک‌لایه نازک سیلیکون بر روی بسترها عملکرد نچسب کارآمدی را ارائه می‌دهد که باعث بهبود بهداشت، کاهش ضایعات مواد غذایی و کمک به کارایی در کاربردهای صنعتی و خانگی می‌شود.

کاغذهای مواد غذایی بر پایه امولشن سیلیکون را می‌توان در انواع پخت‌وپز از جمله پخت، سرخ کردن در ماهیتابه و بخارپز استفاده کرد.

کاربرد سیلیکون امولشن

کاربرد های سیلیکون امولشن

  1. لاستیک و پلاستیک به‌عنوان مواد رها کننده و روان‌کننده
  2. سینی‌های غذا و ظروف سرو پلاستیکی به‌عنوان عامل رهاسازی
  3. پولیش خودرو و پاک‌کننده‌های خانگی برای بهبود محافظت، مقاومت، براقی و قابلیت پخش شدن
  4. پرداخت نساجی برای افزایش حس، آب‌گریزی و کاهش نیاز به اتو
  5. پرلیت، ورمیکولیت و خاک رس و سایر مصالح ساختمانی برای بهبود آب‌گریزی و محافظت در برابر رطوبت
  6. چاپ و کاغذسازی برای روانکاری و به‌عنوان یک عامل آنتی استاتیک

ساختار شیمیایی سیلیکون امولشن

ویسکوزیته بالای برخی از روغن‌های سیلیکونی را می‌توان به طور مؤثر با امولسیون کردن آن‌ها کاهش داد. هدف از فرمولاسیون سیلیکون امولشن بهبود و تسهیل ارائه، پردازش و کارایی سیلیکون است.

اجزای مختلف در امولسیون‌ها (حامل، معمولاً آب، سیلیکون و امولسیفایرهای آن) با یکدیگر واکنش نشان نمی‌دهند و با سطوحی که روی آنها اعمال می‌شود واکنش نشان نمی‌دهند؛ بنابراین امولشن‌ها برای کاربردهای تصفیه سطح ایده‌آل هستند؛ زیرا چسبناک‌تر از روغن‌هایی هستند که تحویل می‌دهند.

مزیت دیگر این است که تهیه آن‌ها ساده است: روغن‌های پلی دی متیل سیلوکسان (PDMS) در یک سیستم آبی پراکنده (امولسیون شده) می‌شوند و به‌ویژه کاربردی هستند؛ زیرا حمل، استفاده و رقیق شدن برای کاربر نهایی آسان و ایمن هستند.

امولشن‌ها معمولاً حاوی یک جزء سیلیکونی (معمولاً یک روغن سیلیکون، پلی دی متیل سیلوکسان)، آب و امولسیفایرهای مناسب هستند. از دیدگاه شیمیایی، روغن سیلیکون یک زنجیره محدود از اتم‌های سیلیکون و اکسیژن است که به یکدیگر پیوند دارند.

سیلیکون خود دارای دو اتحاد به گروه‌های آلی است که در بسیاری از موارد گروه‌های متیل (CH3) هستند که ویژگی‌های نیمه آلی خود را به زنجیره سیلیکونی می‌دهند.

در خانواده امولسیون‌ها، آنهایی که بر اساس شیمی سیلیکون‌ها ساخته شده‌اند بسیار مهم شده‌اند. شیمی سیلیکون‌ها در حال حاضر در بسیاری از زمینه‌ها، از کنترل تشکیل ناخواسته فوم گرفته تا بهبود خیس شدن و تسطیح چندین پوشش، بهبود مقاومت در برابر آب، سایش، خراش، بهبود در سرخوردن، افزایش درخشندگی، اثرات نچسب است و اثرات دیگری که در بسیاری از موارد با دوز بسیار کم حاصل می‌شود. بسته به‌اندازه ذره، سیلیکون امولشن‌ها به دو زیرخانواده ماکرو و میکرو امولشن طبقه‌بندی می‌شوند.

هیپوکلریت سدیم چیست؟ ترکیبی است که می‌تواند به طور موثری برای تصفیه آب مورد استفاده قرار‌ گیرد. آب ژاول در مقیاس گسترده‌ای برای تمیزی سطوح و به‌عنوان سفید کننده، از بین بردن بو و ضد عفونی کننده آب استفاده می‌شود.

برای فروش مواد شیمیایی وخرید هیپوکلریت سدیم در صنایع متعدد می‌توانید با کارشناسان بخش فروش دکتر کمیکال در ارتباط باشید.

هیپوکلریت سدیم چیست؟

به طور کلی از هیپوکلریت محلول در آب در غلظت‌های مختلف استفاده می‌شود. اگرچه هیپوکلریت اسید جامد در دسترس است، اما به طور تجاری استفاده نمی‌شود. این محلول‌ها، مایعات مایل به سبز و مایل به زرد با بوی کلر دارند. یک جامد سفید است که به راحتی در آزادسازی آب اکسیژن و کلر تجزیه می شود. همچنین از بوی کلر قوی برخوردار است.

هیچکدام از ترکیبات به طور طبیعی در محیط وجود ندارند. این محلول در درجه اول به عنوان ماده سفیدکننده یا ضدعفونی‌کننده استفاده می‌شود. آب ژاول به‌عنوان سفیدکننده تجاری، محلول تمیزکننده و ضدعفونی‌کننده برای آب آشامیدنی و سیستم‌های تصفیه آب بازیافتی و استخرها استفاده می‌شود.

هیپوکلریت سدیم در پالپ‌های شیمیایی، سفیدکننده نساجی، تنظیف‌کننده تجاری، سفیدکننده خانگی، عنوان ضدعفونی‌کننده استخرها، ضدعفونی‌کننده آب و فاضلاب شهری، ضدعفونی‌کننده در کارخانه‌های لبنیات و فراوری مواد غذایی، بیمارستان‌ها و خانوارها استفاده می‌شود.

همچنين از هیپوکلریت برای كنترل قارچ‌های تجهيزات توليد روغن و به عنوان ماده شیرین کننده (آب شیرین کن) در پالایشگاه‌های نفتی و در صنایع شیمیایی برای تولید هیدرازین، کلرید تری سدیم فسفات و مواد شیمیایی آلی استفاده می‌شود.

بیشتر بخوانید: شیرین سازی گاز

محلول هیپوکلریت سدیم

محلول‌های هیپوکلریت سدیم که به‌طور مستقیم با الکترولیز آب دریا یا آب نمک تولید می‌شود، عمدتاً در فاضلاب و تصفیه فاضلاب، ضدعفونی‌کننده‌های تجاری، استخرهای بزرگ و کشتی‌های برای مهار رشد باکتری در سیستم‌های آب دریا، برای تصفیه آب مقطر و به عنوان ماده ضد عفونی‌کننده برای ذخیره ماهی استفاده می‌شود. این محلول برای کنترل لجن، صدف و جلبک در لوله کشی و لوله‌ها، برای ضدعفونی آب دریا برای بازیافت روغن ثانویه و برای از بین بردن سیانید استفاده می‌شود.

هیپوکلریت اسید چه زمانی کشف شد؟

در حدود سال 1785، برتولت فرانسوی مواد سفیدکننده مایع را بر اساس هیپوکلریت اسید تولید کرد. شرکت ژاول این محصول را معرفی کرد و آن را “مایع ژاول” نامید. در ابتدا از آن برای سفید کردن پنبه استفاده می‌شد. به دلیل ویژگی‌های خاص آن به زودی به یک ماده محبوب تبدیل شد. محلول هیپوکلریت می‌تواند لکه‌های لباس را در دمای اتاق از بین ببرد. در فرانسه، این نوع محلول هنوز به عنوان “eau de Javel” یا آب ژاول شناخته می‌شود.

با افزودن هیپوکلرید سدیم به آب، pH چه تغییری می کند؟

به دلیل وجود سود سوز آور در هیپو کلریت، pH آب افزایش می‌یابد. وقتی در آب حل می‌شود، دو ماده تشکیل می‌شود که در اکسیداسیون و ضدعفونی شدن نقش دارند. این ها هیپوکلرو اسید (HOCl) و یون هیپوکلریت کمتر فعال (OCl-) هستند. PH آب میزان هیپوکلرو اسید را تشکیل می‌دهد.

در حالی‌که از هیپو کلریت استفاده می‌شود، از اسید هیدروکلریک (HCl) برای پایین آوردن PH استفاده می‌شود. اسید سولفوریک (H2SO4) می‌تواند به عنوان جایگزینی برای اسید استیک استفاده شود. در هنگام استفاده از اسید سولفوریک گازهای مضر کمتری تولید می‌شود. اسید سولفوریک یک اسید قوی است که به شدت با پایه‌ها واکنش نشان می‌دهد و بسیار خورنده است.

ویژگی های هیپوکلریت اسید

ویژگی های هیپوکلریت اسید

هیپوکلریت اسید چه ویژگی هایی دارد؟

یک محلول شفاف و زرد رنگ با بوی مشخص است. دارای چگالی نسبی 1.1 (5.5 % محلول آبکی) است. به عنوان یک ماده سفیدکننده برای مصارف خانگی معمولاً حاوی 5 % هیپوکلریت (pH حدود 11 آن تحریک کننده است). اگر غلیظ‌تر باشد، حاوی غلظت 10- 15 % هیپوکلریت اسید (با PH حدود 13 است، می‌سوزاند و خورنده است).

همچنین محلولی ناپایدار است. کلر با سرعت 0.75 گرم کلر فعال در روز از محلول تبخیر می‌شود و سپس گرم می‌شود. این اتفاق همچنین هنگامی رخ می‌دهد که هیپوکلریت با اسیدها، نور خورشید، برخی فلزات و گازهای سمی و خورنده از جمله گاز کلر در تماس باشد.

یک اکسیدکننده قوی است و با ترکیبات و کاهش‌دهنده‌های قابل اشتعال واکنش نشان می‌دهد. همچنین بازی ضعیف است که قابل اشتعال است. این ویژگی‌ها باید هنگام حمل و نقل، ذخیره و استفاده از آن در نظر گرفته شود.

مزایا و مضرات استفاده از هیپوکلریت اسید

مزایا

به راحتی و در صورت تولید در محل می‌توان آن را ذخیره و حمل کرد. مقدار مصرف (دوزینگ) ساده است. حمل‌و‌نقل و ذخیره‌سازی هیپو کلریت بی‌خطر است. به اندازه گاز کلر برای ضدعفونی نیز موثر است و همچنین باقیمانده ضدعفونی‌کننده، تولید می‌کند.

معایب

یک ماده خطرناک و خورنده است. در حین کار با هیپوکلریت سدیم، برای محافظت از کارگران و محیط زیست باید اقدامات ایمنی انجام شود. نباید با هوا در تماس باشد، زیرا این امر باعث تجزیه آن می‌شود. هر دو هیپوکلریت اسید و کلر Giardia Lambia و Cryptosporidium را غیرفعال نمی‌کنند.

کاربردهای سدیم هیپوکلریت

هیپوکلریت سدیم در مقیاس وسیعی استفاده می‌شود. به عنوان مثال در کشاورزی، صنایع شیمیایی، صنایع رنگ و آهک، صنایع غذایی، صنایع شیشه‌ای، صنایع کاغذ، صنایع دارویی، صنایع مصنوعی و صنایع دفع زباله. در صنعت نساجی از سدیم هیپوکلریت برای سفید کردن منسوجات استفاده می‌شود.

(فروش مواد شیمیایی نساجی)

(فروش مواد اولیه صنایع دارویی)

(فروش مواد اولیه صنایع غذایی)

(فروش مواد اولیه کشاورزی)

بعضی اوقات به فاضلاب صنعتی اضافه می‌شود. این کار برای کاهش بوها انجام می‌شود. گاز هیدروژن گوگرد (SH) و آمونیاک (NH3) را خنثی می‌کند. همچنین برای سم‌زدایی حمام سیانور در صنایع فلزی نیز استفاده می‌شود.

از هیپو کلریت می‌توان برای جلوگیری از رشد جلبک و صدف در برج‌های خنک کننده استفاده کرد. در تصفیه آب از این محلول برای ضدعفونی‌کردن آب استفاده می‌شود. در خانوارها، اغلب از هیپوکلریت برای تصفیه و ضدعفونی خانه استفاده می‌شود.

چگونگی کار هیپوکلریت سدیم

چگونگی کار هیپوکلریت سدیم

ضد عفونی کننده هیپو کلریت چگونه کار می کند؟

با افزودن هیپوکلریت به آب، هیپوکلرو  اسید (HOCl) تشکیل می‌شود:

هیپوکلرو اسید به اسید هیدروکلریک (HCl) و اکسیژن (O) تقسیم می‌شود. اتم اکسیژن یک اکسیدکننده بسیار قوی است. این محلول در برابر باکتری‌ها، ویروس‌ها و قارچ‌ها موثر است. محلول هیپوکلریت سدیم همانند کلر ضدعفونی می‌کند.

چگونه هیپوکلرید سدیم در استخرها استفاده می شود؟

هیپوکلریت در استخرهای شنا برای ضدعفونی و اکسیداسیون آب استفاده می‌شود. این مزیت را دارد که میکروارگانیسم‌ها نمی‌توانند در برابر آن مقاومت ایجاد کنند. همچنین در برابر باکتری‌های لژیونلا و بایو فیلمی که در آن باکتری‌های لژیونلا می‌توانند تکثیر شوند، مؤثر است. هیپوکلرو اسید با واکنش هیدروکسید سدیم با گاز کلر تولید می‌شود. به اصطلاح در آب “کلر فعال” تشکیل می‌شود.

روش‌های مختلفی برای استفاده از این نوع محلول وجود دارد. برای الکترولیز نمک در محل، از محلول نمک (NaCl) در آب استفاده می‌شود. یون‌های سدیم (Na+) و کلرید (Cl-) تولید می‌شوند.

با هدایت محلول نمکی بر روی یک سلول الکترولیز، واکنش‌های زیر در الکترودها صورت می‌گیرد:

متعاقباً کلر و هیدروکسید نسبت به تشکیل هیپوکلریت واکنش نشان می‌دهند:

مزیت سیستم الکترولیز نمک این است که دیگر نیازی به انتقال یا ذخیره‌سازی هیپوکلرید نیست. وقتی این محلول برای مدت طولانی ذخیره شود، غیرفعال می‌شود. یکی دیگر از مزایای فرایند سایت این است که کلر pH را کاهش می‌دهد و هیچ اسید دیگری برای کاهش pH لازم نیست.

گاز هیدروژن تولیدشده دارای مواد منفجره بوده و در نتیجه تهویه لازم جهت جلوگیری از نشت است. این سیستم کند است و بافر هیپوکلریت سدیم اضافی نیاز به استفاده دارد. نگهداری و خرید سیستم الکترولیز بسیار گران‌تر از هیپو کلریت است.

هنگامی که از این محلول استفاده می‌شود، استیک یا اسید سولفوریک به آب اضافه می‌شود. مصرف بیش از حد می‌تواند گازهای سمی ایجاد کند. اگر دوز خیلی کم باشد، PH بالا می رود و می‌تواند چشم‌ها را تحریک کند.

از آنجا که از هیپوکلرید هم برای اکسیداسیون آلودگی‌ها و هم برای از بین بردن میکروارگانیسم‌های بیماری‌زا استفاده می‌شود، غلظت مورد نیاز این محلول‌ها به غلظت این آلاینده‌ها بستگی دارد. به خصوص میزان آلودگی آلی میزان غلظت مورد نیاز را تعیین می‌کند. اگر آب قبل از اعمال هیپوکلریت سدیم فیلتر شود، به کمبود کلسیم سدیم نیاز است.

روش تولید هیپوکلریت سدیم

روش تولید هیپوکلریت سدیم

چگونه می توان هیپوکلریت اسید تولید کرد؟

هیپوکلریت سدیم به دو روش قابل تولید است:

  1. با حل کردن نمک در آب نرم، که منجر به محلول آب نمک غلیظ می‌شود. محلول الکترولیز می‌شود و محلول هیپوکلریت سدیم را در آب تشکیل می‌دهد. این محلول حاوی 150 گرم کلر فعال (Cl2) در هر لیتر است. در طی این واکنش گاز منفجره هیدروژن نیز تشکیل می‌شود.
  2. با افزودن گاز کلر (Cl2) به سود سوز آور (NaOH). هنگامی که این کار انجام شد، هیپوکلریت اسید، آب (H2O) و نمک (NaCl) با توجه به واکنش زیر تولید می شوند:

تولید هیپوکلریت سدیم

اثرات سلامتی محلول هیپوکلریت سدیم چیست؟

هیچ مقدار آستانه‌ای برای قرار گرفتن در معرض آن وجود ندارد. اثرات بهداشتی مختلفی پس از قرار گرفتن در معرض این محلول رخ می‌دهد. افراد با استنشاق آئروسل‌ها در معرض هیپو کلریت قرار می‌گیرند که باعث سرفه و گلو درد می‌شود.

پس از بلع آن اثرات درد معده، احساس سوزش، سرفه، اسهال، گلودرد و استفراغ است. همچنین روی پوست یا چشم باعث قرمزی و درد می‌شود. پس از قرار گرفتن در معرض طولانی مدت، پوست می‌تواند حساس شود. برای ارگانیسم‌های آب سمی نیز است. هنگام تماس با نمک‌های آمونیوم بسیار جهش‌زا و سمی است.

هیپوکلرید سدیم در استخرهای شنا

غلظت استفاده شده این محلول که در استخرها یافت می‌شود، به طور کلی برای افراد مضر نیست. هنگامی که بیش از حد در آب کلر وجود دارد، بافت‌های بدن را می‌سوزاند و این باعث آسیب به سیستم‌های تنفسی، معده و روده‌ها، چشم‌ها و پوست می‌شود.

هنگامی که از هیپوکلرید سدیم در استخرها استفاده می‌شود، گاهی اوقات باعث ایجاد قرمزی چشم می‌شود و بوی کلر معمولی می‌دهد. هنگامی که مقدار زیادی اوره (مخلوطی از ادرار و عرق) وجود دارد، هیپوکلرو اسید و اوره به فرم کلرامین واکنش می‌دهند.

این کلرامین‌ها غشاهای مخاطی را تحریک می‌کنند و به اصطلاح بوی کلر ایجاد می‌کنند. در اکثر استخرهای شنا از این مشکلات با تصفیه آب و تهویه هوا جلوگیری می‌شود. سوزش چشم پس از مدتی از بین می‌رود.

ترکیب‌های ناجورحلقه که از یک کاتیون فلزی یا یون هیدروژنی تشکیل شده باشند، کیلیت نام دارند. طی کی لیت سازی یک ترکیب شیمیایی با یک یون فلزی ترکیب می‌شود و آن‌ها را محکم نگه می‌دارند.

برای دریافت مشاوره به‌صورت تخصصی می‌توانید با شرکت مواد شیمیایی دکتر کمیکال در تماس باشید.

 

02166568403

کی لیت چیست؟

یون‌های فلزی اثر زیادی روی فرایندهای شیمیایی و عملکرد بسیاری از محصولات دارند. گستره وسیعی از مشکلات مربوط به یون‌های فلزی می‌تواند توسط کیلیت سازهای فلزی برطرف شود و باعث بهبود کارایی سیستم‌های صنعتی شود.

کیلیت سازهای فلزی در تصفیه صنعتی و افزودنی های خوراک

نمک‌های فلزی باعث ایجاد رسوبات در بویلرها، تبادل‌کننده‌های گرمایی و سیستم‌های چرخشی آب دیگر در صنایع قدرتی، نوشیدنی، شکر و لبنیات می‌شوند. کی لیت سازهای فلزی با یون‌های فلزی مضر تشکیل کمپلکس پایدار داده و باعث حل‌شدن رسوبات تشکیل شده و جلوگیری از شکل‌گیری رسوبات جدید می‌شود. عناصر فلزی بسیار جزئی جهت سلامت و رشد جانوران بسیار مهم هستند. دی سدیم EDTA می‌تواند جهت حل‌کردن مواد معدنی جزئی در حلال‌های آبی و به‌عنوان افزودنی به خوراک دام استفاده شود.

شیرین سازی گاز

در فرآیندهای متداول تجاری، یون‌های آهن باعث اکسید شدن دی هیدروژن سولفید به گوگرد فلزی می‌شوند. عوامل کی لیت ساز باعث فعال شدن یون‌های فلزی شده و از رسوب آن‌ها جلوگیری می‌کنند.

تصفیه

عوامل کی لیت ساز با گیر انداختن یون‌های آب سنگین (کلسیم و منیزیم) و جداسازی یون‌های کلسیم و منیزیم که علت پیوندهای سطحی هستند، باعث بهبود قدرت تصفیه می‌شوند. عوامل کی لیت ساز یون‌های فلزی واسطه ناخواسته که معمولاً از مواد اولیه در تولید صابون و پاک‌کننده‌ها، ناشی می‌شوند و شامل پروکسیدهایی مانند هیدروژن پروکسید، پرکربنات‌هاو پربورات‌ها هستند، را غیرفعال می‌کنند.

صنایع غذایی

واکنش فلزات سنگین بسیار جزئی با ترکیبات آلی و معدنی در غذاها و نوشیدنی‌ها باعث ازبین‌رفتن رنگ، تغییر بافت و کدورت می‌شود. فلزات بسیار جزئی همچنین باعث کاتالیز اکسیداسیون روغن‌های گیاهی و چربی می‌شوند. جهت جلوگیری از این مشکلات عوامل کی لیت ساز فلزی باعث غیرفعال‌شدن فلزات نامطلوب می‌شوند.

صنعت نفت

عوامل کی لیت سار به طور گسترده‌ای در کاربردهای نفتی استفاده می‌شوند. در جلوگیری از رسوب ترکیبات حل شده ناخواسته شامل SrSO4، BaSO4 و CaCO3 و رسوبات آهن، کی لیت سازها نقش بسزایی دارند. علاوه بر این کی لیت سازها باعث جلوگیری از رسوب آهن در طی فرایندهای اسیدکاری و شکست می‌شوند.

فروش مواد شیمیایی نفت و گاز

صنایع نساجی

طی فرایندهای تمیزکردن و سفیدکردن فیبرهای نخی، کی لیت سازهای فلزی باعث جداسازی و غیرفعال‌کردن یون‌هایی که تخریب عوامل پروکساید تمیزکننده‌ها را کاتالیز می‌کنند، می‌شوند. کیلیت سازها همچنین باعث بهبود عملکرد حوضچه‌های رنگ می‌شوند، جایی که یون‌های کلسیم و منیزیم مانع از نفوذ رنگ به فیبرهای نخ می‌شوند.

فروش مواد اولیه نساجی

مقدار بسیار جزئی از فلزات محلول در سیستم‌های آبی به‌صورت یون‌های باردار مثبت وجود دارند. هرکدام از این یون‌ها دارای تعداد معینی مکان‌های فعال هستند. بسیاری از یون‌های فلزی دارای چهار یا شش مکان فعال هستند. EDTA، DTPA و HEDTA به ترتیب دارای شش، هشت و شش مکان کمپلکسی با فلزات هستند که باعث می‌شود یک مولکول بتواند با همه مکان‌های فعال بر همکنش کند. NTA دارای چهار مکان کمپلکسی است که باعث که یک مولکول بتواند با بیشتر مراکز فعال یک یون فلزی بر همکنش کند. عامل کی لیت ساز اتیلن دی آمین تترا استیک اسید یک کی لیت ساز فلزی با کاربردهای فراوان و مقرون به‌صرفه می‌شود.

ادتا چیست

ادتا چیست

edta چیست؟

edta یک عامل کی لیت ساز متداول و همه‌گیر است و می‌تواند با یون فلزی چهار و شش پیوند ایجاد کند و با یون‌های فلزی واسطه و یون‌های گروه‌های اصلی کمپلکس تشکیل دهد.

 EDTA در صنایع صابون‌سازی و پاک‌کننده‌ها استفاده می‌شود و با یون‌های کلسیم و منیزیم درون آب‌های سخت واکنش می‌دهد. وقتی با کلسیم واکنش می‌دهد به فرم [Ca(EDTA)]2- در می‌آید و در این کمپلکس به صورت لیگاندی چهار دندانه است و کی لیت شامل دو اتم نیتروژن و دو اتم اکسیژن در گروه‌های مجزای کربوکسیل (-COOH) است.

edta همچنین به‌عنوان عامل پایدارکننده در صنایع غذایی بکار می‌رود. در کاربردهای دیگر آن، رسوبات ته‌نشین‌شده کربنات کلسیم را از آب سخت بدون استفاده از اسید حل می‌کند. EDTA در جداسازی عناصر نادر از یکدیگر استفاده می‌شود. عناصر نادر ویژگی‌های شیمیایی نزدیک بهم داشته ولی پایداری کمپلکس EDTA آنها متفاوت است.

حذف فلزات سنگین از خاک

پیامدهای انباشتگی فلزات سنگين در محيط‌زيست نگران‌کننده است و اين به‌دليل واکنش پذيری بالقوه، سميت و تحرک آنها در خاک می‌باشد. منابع فلزات سنگين در محيط زيست متنوع بوده و عوامل مؤثر بر توزيع، جذب و واجذب، انتقال و سميت آنها نيز متعدد است. يکي از روش‌های آلودگی‌زدایی خاک استفاده از استخراج کننده‌هاست.

کی لیت کننده ها از جمله مؤثرترين استخراج کننده‌ها بوده و مزايای زيادی همچون: کارايي بالا، پايداري ترموديناميکی بالاي کمپلکس‌ها، انحلال پذيری بالای کمپلکس‌ها، جذب ناچيز در سطح ذرات خاک و تأثير تخریبی کمتر در مقايسه با اسيدها دارند. با اين حال، کيليت کننده ها به دليل گرانی و ضرورت بازيافت، کمتر در پروژه‌های وسيع آلودگی زدایی خاک مورد استفاده قرار می‌گيرند.

از کيليت کننده ها به ويژه برای افزايش تحرک فلزات سنگين در گياه پالایی خاک‌های آلوده استفاده می‌شود. متداول‌ترين کمپلکس‌کننده‌ای که برای استخراج فلزات سنگين از آن استفاده شده EDTA است. edta یک اسید کربوکسیلیک پلی آمین است که اغلب نمک دو سديمی آن مورد استفاده قرار می‌گیرد. این ترکیب کمپلکس‌های پايداری را با دامنه وسيعی از فلزات تشکيل می‌دهد، لذا توانايی بالايی در رهاسازی يون‌های فلزی دارد.

انتخاب کیلیت مناسب

انتخاب کیلیت مناسب

انتخاب کیلیت مناسب

در انتخاب کیلیت، نوع و مقدار یون‌های فلزی و آنیون‌های موجود در فرایند باید در نظر گرفته شوند. یک فاکتور مهم قدرت کمپلکس تشکیل شده بین عامل کی لیت ساز و یون فلزی است. این فاکتور تعیین می‌کند که آیا کمپلکس در حضور آنیون‌های رقیب تشکیل شده است یا نه. ثابت پایداری یا تعادل (K) که با log K نمایش داده می‌شود برای بسیاری از فلزات و عوامل کی لیت ساز تعیین شده است. مقادیر log K بالاتر نشان‌دهنده ایجاد پیوندی قوی‌تر بین یون فلزی و عامل کیلیت ساز است و درنتیجه احتمال تشکیل کمپلکس بیشتر خواهد بود.

تأثیر گستره PH فعال بر سیستم کی لیت ساز

PH سیستم و ماهیت اکسید شدن محیط می‌تواند روی پایداری و اثربخشی سیستم کیلیت ساز تأثیرگذار باشد. برای هر کمپلکس فلزی یک PH بهینه و یک گستره PH فعال وجود دارد که در آن کمپلکس فعال پایدار است.

PH اثر بر شلاتور

PH اثر بر شلاتور

انتخاب کی لیت ساز برای کاربردهای مختلف

کاربرد کی لیت ساز

کاربرد کی لیت ساز

کی لیت سازهای متداول در جداسازی یون‌های فلزی سنگین از فاضلاب

  • اتیلن دی آمین تترا استیک اسید (EDTA)
    • نیتریلو تری استیک اسید (NTA)
    • فسفونات‌ها
    • دی اتیلن تری آمین پنتان (متیلن فسفونیک اسید) (DTPPH)
    • نیتریلو تریس (متیلن فسفونیک اسید) (NTMP)
    • (۱-هیدروکسیاتان،۱و۱-دی فسفونیک اسید)(HEDP)
عامل کی لیت ساز

عامل کی لیت ساز

HEDP کاربردهای زیادی در صنایع دارد به‌عنوان‌مثال به یون مس (II) متصل شده که باعث غیرفعال‌کردن سورفاکتانت‌ها شده و فرایند تمیزکردن را در صنایع پاک‌کننده بهبود می‌دهد. توانایی این عامل کی لیت ساز جهت جلوگیری از رسوب نمک‌های کلسیم باعث کاربرد بسیار زیاد این عامل کیلیت ساز در تصفیه آب برای جلوگیری از رسوب در سیستم‌های خنک‌کننده آب چرخشی، صنعت نفت بویلرهای فشار پائین در تولید برق صنایع شیمیایی، متالورژی و … شده است.

خصوصیات کی لیت سازهای فلزی

EDTA

پرمصرف‌ترین، قوی‌ترین و مقرون‌به‌صرفه‌ترین کی لیت ساز و برای اهداف عمومی بکار می‌رود

DTPA

زمانی که عامل کیلیت ساز قوی موردنیاز است پیشنهاد می‌شود؛ مانند سفیدکردن پروکسیدی پالپ. این عامل کی لیت ساز تحت شرایط شدید اکسید شدن پایدار می‌ماند. همچنین به طور ویژه‌ای جهت رسوب‌زدایی در کاربردهای نفتی بسیار مناسب است.

HEDTA

عامل کی لیت سازی است که کارایی آن شبیه به EDTA است. به‌ویژه زمانی مناسب است که حلالیت زیاد در PHهای پائین موردنیاز است و برای پایدار کردن یون‌های آهن در PHهای بالا استفاده می‌شود.

EDG

عامل کیلیت ساز زیست‌تخریب‌پذیر، جهت زمان‌هایی که عامل کی لیت ساز ضعیف می‌تواند استفاده شود.

مورفولین، همچنین به‌عنوان ۱، ۴- اگزازپین و دی اتیلن ایمین اکسید شناخته می‌شود، نوعی مایع روغنی قلیایی بی‌رنگ است. Morpholine بوی آمونیاک می‌دهد و قابلیت جذب رطوبت دارد و می‌تواند با بخار آب تبخیر شود و با آب مخلوط شود. در استون، بنزن، اتر، پنتان، متانول، اتانول، تترا کلرید کربن، پروپیلن گلیکول و سایر حلال‌های آلی محلول است. بخار مورفولین می‌تواند مخلوط انفجاری را با هوا تشکیل دهد و حد انفجار ۱٫۸ to تا ۱۵٫۲ (کسر حجمی) است. Morpholine یک آمین نوع دو است و درعین‌حال دارای خاصیت اسید معدنی و اسید آلی است، به‌طوری‌که می‌تواند نمک و آمید تولید کند.

برای خرید مواد شیمیایی از شرکت معتبر و بزرگ مواد شیمیایی دکتر کمیکال می‌توانید از طریق شماره ذکر شده با کارشناسان بخش فروش در ارتباط باشید و از مشاوره حرفه‌ای ما برخوردار شوید.

 

02166568403

مورفولین چیست؟

مورفولین شامل گروه‌های آمین نوع دو است و تمام خصوصیات واکنش معمول گروه‌های آمین نوع دو را دارد. می‌تواند با اسید معدنی واکنش داده و نمک تشکیل دهد و همچنین می‌تواند با اسید آلی واکنش داده و نمک یا آمید تشکیل دهد. می‌تواند واکنش‌های آلکیله شدن را انجام دهد و همچنین واکنش کتون یا واکنش ویلگرود را با اکسید اتیلن انجام می‌دهد.

Morpholine به دلیل خاصیت شیمیایی منحصربه‌فرد، به یکی از مهم‌ترین محصولات پتروشیمی با کاربردهای تجاری مهم تبدیل شده است. می‌توان از آن برای تولید شتاب‌دهنده‌های جوشکاری لاستیکی مانند NOBS ، DTOS و MDS استفاده کرد. این محلول همچنین برای تولید مواد ضد خوردگی، مواد شوینده، مواد شوینده، ضد درد، بی‌حس‌کننده‌های موضعی، آرام‌بخش‌ها، محرک‌های تنفسی و عروقی، سورفاکتانت‌ها، سفیدکننده‌های نوری، مواد نگهدارنده میوه و مواد کمکی رنگرزی منسوجات استفاده می‌شود.

این محلول کاربردهای گسترده‌ای در زمینه لاستیک، داروها، سموم دفع آفات، رنگ‌ها، پوشش‌ها و سایر صنایع دارد. در داروها می‌توان آن را در تولید مورفولین گوانیدین، ​ ایبوپروفن، سرفه، ناپروکسن، دی کلرو آنیلین، سدیم فنیل استات و سایر داروهای مهم استفاده کرد.

ساختار مورفولین

ساختار مورفولین

دو روش اصلی تولید مورفولین T روش DEA (روش دی اتانول آمین) و روش DEG (روش دی اتیلن گلیکول) است

قابل‌ذکر است که مورفولین اکریلیک مونومر پلیمر جدید در سال‌های اخیر پیشرفت سریعی داشته است. مورفولین اسید اکریلیک می‌تواند از واکنش بین اسید اکریلیک و morpholine تولید شود و مورفولین اسید اکریلیک نوعی مونومر محلول در آب است و پس از پلیمریزاسیون هنوز محلول در آب است؛ بنابراین می‌توان از آن برای اصلاح پلیمرهای آبی استفاده کرد.

علاوه بر این، مورفولین اکریلیک به طور گسترده‌ای به‌عنوان رقیق‌کننده واکنشی برای رزین‌های قابل‌درمان با اشعه ماورا بنفش استفاده می‌شود. Morpholine با تعمیق تحقیقات کاربردی، بسیاری از کاربردهای خاص جدید ایجاد شده و با توسعه سریع، به مونومر پلیمری تبدیل می‌شود.

خرید مواد اولیه رزین از شرکت دکتر کمیکال

Morpholine مایع روغنی آبرنگ و بی‌رنگ است و بوی آمونیاک می‌دهد. این ماده در آب و متانول، اتانول، بنزن، استون، اتر، اتیلن گلیکول و سایر حلال‌های رایج محلول است.

ویژگی‌ های شیمیایی و فیزیکی مورفولین

  • مایعی بی‌رنگ با آمونیاک ضعیف یا بوی ماهی مانند است. آستانه بو ۰٫۰۱ ppm است.
  • واکنش شیمیایی آن به عملکرد آمین نوع دو مولکول نسبت داده می‌شود. میعانات آلی، آلکیله‌ها و آریله شدن‌ها با تشکیل محصولات مورفولین N-جایگزین از تنوع گسترده به‌راحتی رخ می‌دهد. اترها از نظر شیمیایی نسبتاً بی‌اثر هستند، ازاین‌رو اکسیژن نتیجه نسبتاً کمی دارد مگر به‌عنوان عضوی از حلقه هتروسیکلیک.
  • مایعی بی‌رنگ، متحرک، روغنی، جاذب رطوبت، قابل اشتعال و بوی ضعیف مانند آمونیاک. به طور تجربی تعیین و تشخیص غلظت آستانه بو به ترتیب ۴۰ میکروگرم در مترمکعب (ppbv 11) و 25 میکروگرم در مترمکعب (70 ppbv) بود در دمای> 35 درجه سانتیگراد بخارهای انفجاری ایجاد می‌کند.
  • کاملاً با آب مخلوط می‌شود، در محلول‌های معمول محلول است و می‌تواند به‌عنوان حلال مورداستفاده قرار گیرد. حلالیت کمی در محلول‌های آبی قلیایی دارد. همچنین یک باز قوی است، مخلوط 0.01٪ (وزنی / وزنی) pH 9.4 و مخلوط 10٪ (وزنی / وزنی) pH 11.2 ایجاد می‌کند.
کاربرد مورفولین

کاربرد مورفولین

کاربردهای مورفولین

  1. در داروسازی، از آن به‌عنوان مواد اولیه شتاب‌دهنده لاستیک و ماده سفیدکننده فلورسنت استفاده می‌شود.
  2. واسطه قارچ‌کش دی ممتورف و فلومورفولین و حشره‌کش ارگانوفسفات فسالفوس است.
  3. به‌طور عمده برای تولید شتاب‌دهنده جوشکاری لاستیک، بلکه همچنین برای سورفاکتانت، مواد کمکی نساجی، داروها، سنتز آفت‌کش‌ها استفاده می‌شود.
  4. همچنین به‌عنوان یک کاتالیزور برای پلیمریزاسیون بوتادین، ​​بازدارنده‌ خوردگی، سفیدکننده نوری، کالاها رنگ، رزین، موم، چسب اولیه، کازئین و سایر حلال‌ها است. در حال حاضر، کل تولید آن در جهان ۳-۴ میلیون تن در هر تن است.
  5. نمک‌های مورفولین نیز به طور گسترده‌ای مورداستفاده قرار می‌گیرند. نمک‌های مورفولین مانند مورفولین هیدروکلراید (۱۰۰۲۴-۸۹-۲) سنتز آلی واسطه‌ها هستند. نمک اسید چرب آن می‌تواند به‌عنوان عامل پوشاننده پوشش پوستی میوه‌ها یا سبزی‌ها استفاده شود و می‌تواند تنفس پایه را مهار کرده و از تبخیر آب و آتروفی اپیدرم جلوگیری کند.
  6. اصلی‌ترین مواد اولیه شتاب‌دهنده NOBS است. برای معرف‌های آنالیزی و رزین‌ها، موم، شلاک و سایر حلال‌ها، استفاده می‌شود. همچنین در ساخت شیشه نیز استفاده می‌شود. کاغذ. مواد شوینده (فروش مواد اولیه شوینده). صابون رنگ فیبر مصنوعی. دباغی کردن صنایع پزشکی و سرامیک. معرف‌های آنالیزی، مانند تعیین نیتروژن، عامل کم کننده آب از مورفولین استفاده می‌کنند.
  7. از این محلول برای آنالیز واکنش‌دهنده‌ها و رزین‌ها، موم، کازئین، شلاک و انواع حلال استفاده می‌شود.
  8. مورفولین پس از واکنش با اسید معدنی می‌تواند نمک تولید کند و همچنین می‌تواند پس از واکنش با اسید آلی نمک یا آمید تولید کند. همچنین می‌تواند آلکیله شود.
  9. ترکیبات Morpholine که به‌عنوان بازدارنده‌های خوردگی، حشره‌کش‌ها، ضد عفونی‌ کننده‌، واسطه برای مواد شیمیایی فراوری لاستیک استفاده می‌شود. بازدارنده‌های خوردگی واکس و جلا براق‌کننده‌های نوری.
  10. مواد افزودنی به آب دیگ بخار، واکس‌ها و جلاها، حفظ کاغذ دیواری‌ها، مواد آلی واسطه‌ای (کاتالیزور، آنتی‌اکسیدان‌ها، داروها، باکتری‌کش‌ها و غیره).
  11. مورفولین محلول در آب، اسیدها را در واکنش‌های گرمازایی خنثی می‌کند و نمک‌ها را به همراه آب تشکیل می‌دهد. همچنین ممکن است با ایزوسیانات‌ها، مواد آلی هالوژنه، پراکسیدها، فنل‌ها (اسیدی)، اپوکسیدها، انیدریدها و هالیدهای اسید ناسازگار باشد. هیدروژن گازی قابل اشتعال ممکن است در ترکیب با عوامل احیاکننده قوی مانند هیدریدها تولید شود.

خطرات و اطلاعات ایمنی مورفولین

  • دسته‌بندی: مورفولین از مایعات قابل اشتعال است
  • درجه‌بندی سمیت: مسمومیت
  • ویژگی خطرناک مواد منفجره: این محلول وقتی با بخار و هوا مخلوط شود باعث انفجار می‌شود
  • ویژگی خطرناک اشتعال‌پذیری: قابل اشتعال؛ احتراق باعث تولید گاز سمی کلرید می‌شود
  • خصوصیات حمل‌ونقل و ذخیره‌سازی: آن را در دمای پایین، محیط خشک و تهویه نگهداری کنید. جلوگیری از آتش‌سوزی، اصطکاک … و جداشدن از اکسیدان
  • خاموش‌کننده: اسپری آب، پودر شیمیایی خشک، کف یا دی‌اکسیدکربن
  • در صورت محافظت از رطوبت جو و دی‌اکسیدکربن، مورفولین می‌تواند برای مدت نامحدود در ظروف آهن یا استیل ذخیره شود. بااین‌حال، در حضور مس، روی و آلیاژهای آنها ناپایدار است و این فلزات نباید در ظروف ذخیره‌سازی آن‌ها استفاده شوند
مورفولین در صنعت

مورفولین در صنعت

مصارف صنعتی مورفولین

کل مصرف صنعتی مورفولین ۱۱۰۰۰ تن در سال است. بیشترین کاربرد برای آن (33٪) در صنایع لاستیک به‌عنوان واسطه‌ای در تولید شتاب‌دهنده‌های تاخیر عمل برای پلیمریزاسیون لاستیک، به‌عنوان تثبیت‌کننده‌ها در برابر اثرات پیری حرارت، و به‌عنوان بازدارنده‌های شکوفه در جوشاندن لاستیک بوتیل است.

بخش دوم بزرگ (25٪) تولید این محلول به‌عنوان یک بازدارنده برای مبارزه با خوردگی اسید کربنیک در خطوط برگشت میعانات سیستم‌های دیگ بخار استفاده می‌شود. Morpholine واسطه‌ای در تولید مواد براق‌کننده نوری است که توسط صنعت صابون و شوینده استفاده می‌شود.

همچنین با اسیدهای چرب به‌راحتی واکنش نشان می‌دهد و صابون‌هایی را ایجاد می‌کند که در فرمولاسیون موم‌ها و جلاهای پولیش و در پوشش‌های صنایع غذایی استفاده می‌شود. N- متیل مورفولین و TV-اتیل مورفولین به‌عنوان کاتالیزور در ساخت فوم‌های پلی‌اورتان استفاده می‌شود.

از مشتقات آن در مصارف دارویی، به‌عنوان باکتری‌کش، قارچ‌کش و علف‌کش و به‌عنوان عوامل جداکننده روغن استفاده می‌شود. سایر مشتقات در صنعت نساجی (فروش مواد اولیه نساجی) و چاپ به‌عنوان مواد افزودنی، مواد سفیدکننده، تثبیت‌کننده‌ها، پاک‌کننده‌های جوهر و نرم‌کننده‌های کاغذ استفاده می‌شوند.

بازدارنده‌ های خوردگی فلز

Morpholine با اسیدهای غیرآلی و گازهای اسیدی مانند CO2 ، H2S یا HCN واکنش داده و نمک‌های مورفولین ایجاد می‌کند. این خاصیت در افزودن آن به‌عنوان ضدخوردگی در سیستم‌های دیگ بخار کاربرد دارد. Morpholine می‌تواند با عوامل اکسیدکننده واکنش داده، تحت کلراسیون مستقیم قرار گیرد و با هالیدهای فلزی کمپلکس تشکیل دهد.

مورفولین با اسیدهای کربوکسیلیک، انیدریدها، کلریدها و استرها واکنش داده و مورفولید تشکیل می‌دهد. بخارات آن از نقره و سایر فلزات در برابر خوردگی محافظت می‌کنند و توسط بخارات اسیدی مانند SO2 و H2S لکه‌دار می‌شوند. همچنین با استفاده از سطح پایین Morpholine می‌توان از خوردگی ظروف و شیرآلات فلزی جلوگیری کرد.

این محلول به‌عنوان نوعی بازدارنده خوردگی فلز، عمدتاً برای ضدخوردگی آهن، مس، روی، سرب و سایر فلزات استفاده می‌شود. بخش قابل‌توجهی از آن به‌عنوان نوعی ماده ضدزنگ برای فلز استفاده می‌شود تا از خوردگی فلز جلوگیری کند، morpholine به‌عنوان یک بازدارنده خوردگی گاز مایع فلز، از مزایای سمیت کم‌برخوردار است، بنابراین پیش‌زمینه‌ای برای ضدخوردگی موفقیت‌آمیز است.

شتاب‌ دهنده جوشکاری لاستیک

قبل از دهه ۱۹۹۰، در اروپا، ایالات متحده، ژاپن و سایر مناطق توسعه‌یافته، مصرف شتاب‌دهنده جوشکاری لاستیک بیش از 50٪ از کل تقاضای مورفولین را تشکیل می‌داد. در حال حاضر، بیش از ۳۰ درصد مصرف شتاب‌دهنده لاستیک ولکانیزاسیون برای NOBS استفاده می‌شود.

درباره هیپوکلریت سدیم سوالاتی وجود دارد که سعی داریم در این مقاله به این سوالات پاسخ کامل دهیم. پس تا آخر ما را همراهی کنید…

برای خرید مواد شیمیایی در صنایع متعدد می‌توانید با شماره زیر با کارشناسان بخش فروش دکتر کمیکال در ارتباط باشید.

 

02166568403

 

آیا آب ژاول بهترین ضد عفونی کننده محسوب می شود؟

تحقیقات نشان داده است که هیپوکلریت سدیم یک ماده ضدعفونی‌کننده موثر با کاربردهای گسترده است. اگرچه تعدادی دیگر از مواد ضدعفونی‌کننده (هیپو کلریت، ازن، اشعه ماوراء بنفش، ضدعفونی‌کننده خورشیدی) و فرآیندهای تصفیه‌ای (فیلترها، تصفیه شن) مورد بررسی قرار گرفته‌اند، اما به نظر می‌رسد هیپوکلریت بهترین ترکیب از نظر کم هزینه بودن، سهولت در استفاده، ایمنی و اثربخشی در مناطقی که آب کافی برای آشامیدن وجود دارد و آب بیش از حد کدورت ندارد، می‌باشد.

این خصوصیات دلایلی است که اکثر سیستم‌های تصفیه آب (فروش مواد شیمیایی تصفیه آب) در ایالات متحده و اروپا از نزدیک به 100 سال است که از کلر ضدعفونی‌کننده آب آشامیدنی استفاده می‌کنند. سایر روش‌های ضدعفونی‌کننده ذکر شده در بالا همچنین به طور موثری ضدعفونی‌کننده آب هستند و در تعدادی از تنظیمات مفید هستند.

 هیپوکلریت سدیم یا آب ژاول

هیپوکلریت سدیم یا آب ژاول

آیا می توان از هیپوکلریت کلسیم بجای آب ژاول استفاده کرد؟

قرص‌های کلر و یا HTH (همچنین به آن هیپوکلریت کلسیم گفته می‌شود) در برخی مناطق به طور گسترده‌ای موجود است. تعدادی از کاربران بالقوه SWS (safe water system) می‌دانند که از این قرص‌ها برای ضدعفونی‌کردن آب استفاده می‌شود. متاسفانه، بسیاری از افراد نسبت به دستورالعمل دوز مناسب، دانش متفاوتی دارند و این یک نگرانی است، زیرا قرص‌ها از نظر قدرت به میزان قابل توجهی متفاوت هستند.

در هائیتی، یک کیسه کوچک بسته بندی با تقریبا 100 گلوله HTH به طور گسترده در دسترس و ارزان است. با این حال، قرص‌ها از نظر اندازه متفاوت هستند، کیفیت قرص‌ها ناشناخته است و با توجه به ناخالصی‌های موجود در فرآیند تولید، می‌توانند به سرعت تخریب شوند. در سایر کشورها، قرص‌های با استحکام بسیار بالا قابل فروش هستند که وقتی برای ضدعفونی‌شدن به آب اضافه شوند، طعم و مزه‌ای قوی و ناخوشایند به جای می‌گذارند. پ

برای کاربران بسیار مهم است که از کیفیت و استحکام قرص‌های HTH و یا کلر آگاهی داشته باشند و قبل از تلاش برای استفاده از آن‌ها برای تصفیه آب آشامیدنی، روش دوز مناسب را درک کنند. در اکثر موارد، این کار برای کاربران غیرممکن است. به همین دلایل احتمالاً محلول هیپوکلریت سدیم گزینه بهتری است.

مطلب مکمل: قرص کلر چست

چگونه در رابطه با ماندگاری هیپو کلریت مطمئن شویم؟

این محلول بسیار واکنش‌پذیر و فرار است. در PH طبیعی (8-6)، هیپوکلریت اسید می‌تواند طی 2-3 هفته به میزان قابل توجهی کاهش یابد. این ماندگاری برای استفاده در SWS (سیستم آبی ایمن) کافی نیست، به همین دلیل این نوع محلول در غلظت کافی برای غیر فعال کردن ارگانیسم‌های ایجادکننده بیماری باقی می‌ماند. با بالا بردن PH محلول هیپوکلریت سدیم، محلول را تثبیت می‌کنید. 

PH را می‌توان با افزودن هیدروکسید سدیم، که به طور گسترده در دسترس است، افزایش داد. برای تعیین مقدار هیدروکسید سدیم برای افزودن به محلول هیپوکلریت، باید آزمون و خطا را انجام دهید. یک مقدار مشخص هیدروکسید سدیم را به میزان مشخصی از هیپوکلرید سدیم اضافه کنید، و سپس PH را با یک PH متر یا کیت اندازه بگیرید.

از آنجا که کیفیت آب منبع در هر مکان متفاوت است، یک مقدار استاندارد هیدروکسید سدیم برای افزودن PH وجود ندارد. باید مطمئن شوید که PH بالاتر از 11 است PH دقیق در این زمینه مهم نیست  شما فقط باید اطمینان حاصل کنید که سطح pH بالاتر از 11 است.

تعیین غلظت محلول هیپوکلریت سدیم

تعیین غلظت محلول هیپوکلریت سدیم

چگونه غلظت محلول هیپوکلریت سدیم را تعیین کنیم؟

غلظت هیپوکلریت به خصوصیات آب محلی بستگی دارد. معمولاً مقداری در محدوده 5 تا 10 میلی‌لیتر اضافه شده به 20 لیتر آب برای غیرفعال کردن ارگانیسم‌های ایجادکننده بیماری کافی است، اما طعم ناخوشایندی باقی نمی‌گذارد. پس از مشخص شدن اندازه درپوش برای پروژه شما، می‌توان از آزمایش‌های ساده‌ای برای تعیین غلظت مناسب استفاده کرد. برای انجام آزمایشات، به هیپو کلریت سدیم در دسترس، آب منبعی در منطقه خود و کیت نیاز دارید که میزان کلر آزاد و ترکیبی را اندازه‌گیری می‌کند

آیا افزودن سود یا سدیم هیدروکسید اثر هیپوکلریت اسدید را تغییر می دهد؟

خیر، زیرا وقتی محلول هیپوکلریت سدیم به آب اضافه می‌شود، PH آب را کاهش می‌دهد و هیپو کلریت فعال‌تر می‌شود. شیمی پشت این قضیه است: گستره PH از 0 تا 14 است. اسیدها PH زیر 7 دارند، بازها بالای 7 و 7 خنثی است. بیشتر آب طبیعی در حدود PH 6-7 است. هنگامی که سدیم هیپوکلریت در آب باشد، ترکیبی از دو ترکیب است که غلظت هر ترکیب وابسته به PH است.

یکی از این ترکیبات به طور قابل توجهی واکنش‌پذیرتر، بی‌ثبات و موثرتر در غیرفعال کردن باکتری‌ها نسبت به دیگر است. در PH بالا (بالاتر از 11) بیشتر هیپو کلرید سدیم به صورت ترکیب کم واکنش است. بنابراین، هنگامی که هیدروکسید سدیم را به هیپو کلریت اضافه می‌کنید، آن را به فرم کم واکنش تبدیل می‌کند.

با این حال، آب در حدود PH 6-7 است. هنگامی که مقدار کمی (5 میلی‌لیتر) محلول در PH= 11 را به مقدار زیادی (20 لیتر) آب در pH= 6-7 اضافه می‌کنید، مخلوط به PH= 6-7 تبدیل می‌شود. بنابراین، هنگامی که هیپوکلریت را در pH= 11 به آب خود در SWS اضافه می‌کنید، هیپوکلریت را به شکل واکنشی تبدیل می‌کنید و سپس ارگانیسم‌های ایجاد کننده بیماری را غیرفعال می‌کنید.

وقتی هیپوکلریت را به آب شهری که از سیستم تصفیه آب عبور کرده اضافه کنیم آیا ریسک اوور دوز کلر را داریم؟

این بسیار بعید است. اگر هیپوکلرید سدیم به آب تصفیه شده اضافه شود، احتمالاً آب همچنان در محدوده قابل قبول باقیمانده کلر قرار دارد. به طور معمول، سیستم‌های آب شهری کلر دار دارای کلر آزاد حدود 1/0 تا 0/5 قسمت در میلیون هستند. ما مقدار محلول هیپوکلریت سدیم را محاسبه می کنیم تا مقدار کلر آزاد حدود 1 قسمت در میلیون به آب تصفیه نشده برسد.

بنابراین اگر راه‌حل ما را (برای دستیابی به 1 قسمت در هر میلیون) برای تصفیه آب شهری (0/0 تا 0/5 قسمت در میلیون) اضافه کنید، سطح کلر آب “بیش از حد” هنوز در محدوده قابل قبول از 0/5 تا 2 قسمت در میلیون باشد (محدوده ای است که اثر ضد عفونی و طعم معقول را متعادل می‌کند)

خطرات هیپوکلریت سدیم

عوارض هیپوکلریت سدیم

در صورتیکه کودک سدیم هیپوکلرید را بنوشد چه اتفاقی می افتد؟

یادآوری این نکته حائز اهمیت است که غلظت آب ژاول مورد استفاده در سیستم آب سالم (SWS) تقریباً 0.5- 1 % است. مروری بر تاثیرات بهداشتی ناشی از بلع تصادفی و عمدی از سفیدکننده کامل که 5-6 % است، در مراکز کنترل سم در اروپا نشان داد که “قرار گرفتن در معرض حاد تصادفی در برابر سفیدکننده خانگی در هنگام استفاده از آب ژاول اکثریت قریب به اتفاق موارد، در اثرات جانبی ناچیز و جزئی بر سلامتی رخ می‌دهد.

نویسندگان همچنین دو مطالعه را بطور ویژه در مورد کودکان ذکر کردند:

  1. یک مطالعه در شیکاگو نشان داد که از 26 کودک بستری در اثر بلع تصادفی آب ژاول، فقط یک نفر دارای اثر سلامتی متوسط ​​(سوزش مری، که به خودی خود بدون مداخله بهبود یافته است) بود. کودکان باقیمانده فقط “اثرات تحریک خیلی جزئی” دارند
  2. بررسی 23 مورد در سنین 1 تا 3 سال که تنها یک مورد “سوختگی سطحی در مری” وجود داشت، که دو هفته بعد ناپدید شد. تلاش‌های خودکشی در بزرگسالان نشان داده است که یک دوز کشنده هیپو کلریت سدیم به طور گسترده‌ای متفاوت است، با نتایج کشنده در 200-500 میلی‌لیتر از قدرت 3-12. همانطور که در بالا ذکر شد، هیپو کلریت که در اکثر موارد مورد بررسی قرار گرفته بود، آب ژاول (سفید کننده) خانگی با قدرت بال بود: 5- 6 %. عوامل مختلف بعید می‌دانند که محلول‌های هیپوکلریت توصیه شده در سیستم آب سالم می‌تواند باعث آسیب شود.  

به خاطر داشته باشید که در اکثر کشورها، آب ژاول سیستم آب ایمن در بطری‌های 250 میلی‌لیتری فروخته می‌شود. در بعضی از کشورها از بطری‌های 500 میلی‌لیتری استفاده می‌شود. بعید است که کودک به طور تصادفی 250 یا 500 میلی‌لیتر از چیزی بنوشاند که به اندازه سدیم هیپوکلرید مضر باشد. علیرغم این داده‌های ایمنی، توصیه می‌شود بخشی از مواد آموزشی بر لزوم نگهداری این محلول در مکانی ایمن (خارج از نور خورشید، بسته شده، دور از دسترس کودکان) به دلایل بهداشتی تاکید شود.

چرا کلر اضافه شده به آب طی مدت زمانی کاهش می یابد؟

کلر یک ماده شیمیایی بسیار واکنش‌پذیر است. درست پس از افزودن چنین محلولی به آب، سطح کلر کاهش می‌یابد، زیرا کلر در واکنش به مواد معدنی و آلی و میکروب‌ها است. پس از اتمام این واکنش‌ها، کلر موجود در آب به آرامی به عنوان گاز از هوا خارج می‌شود. به همین دلیل سطح کلر آزاد و کل به آهستگی با گذشت زمان در یک ظرف تحت پوشش کاهش می‌یابد و همچنین به همین دلیل توصیه می‌شود که سطح PH محلول هیپوکلریت به بیش از 11 افزایش یابد تا عمر مفید آن افزایش یابد.

هزینه تولید هیپوکلریت سدیم

هزینه تولید هیپوکلریت سدیم

هزینه تولید هیپوکلریت سدیم چقدر است؟

در سال اول پروژه کشور در زامبیا، برای تولید 400000 بطری 78000 دلار هزینه شده است. هزینه کار 23000 دلار و هزینه مواد (نمک، سرکه، بطری و لیبل) 55000 دلار بود. بنابراین کل هزینه تولید برای هر بطری 0.20 دلار آمریکا بود. با فرض استفاده خانواده از هر بطری در هر ماه، هزینه تولید برای یک سال خانواده برای هر خانواده حدود 2.40 دلار آمریکا است.

بعد از سال اول معمولاً هزینه‌ها کاهش می‌یابد. بسته به نوع کار، مواد و مالیات بر ارزش افزوده، هزینه‌ها در کشور متفاوت است. در پروژه‌های در مقیاس کوچک با استفاده از یک ژنراتور هیپوکلریت محلی و بطری های قابل استفاده مجدد، هزینه تولید هیپو کلریت فقط هزینه نمک، آب، نیروی کار و برق است.

مواد جانبی ضد عفونی کننده ها کدامند؟

فرآورده‌های ضد عفونی کننده (DBPs) ترکیبات شیمیایی هستند که با افزودن کلر به آب با مواد آلی موجود در آن، تشکیل می‌شوند. تمام آب‌های طبیعی مقداری مواد آلی در آن‌ها وجود دارد و به طور کلی آب‌هایی که دارای کدورت بیشتری هستند (کثیف) دارای مواد ارگانیک بیشتری هستند.

DBPs هر زمان که کلر به آب آشامیدنی اضافه شود، خواه در سیستم آب سالم یا در یک تصفیه خانه در مقیاس بزرگ، نگرانی دارد با این حال، این خطر بسیار اندک است. در مناطقی که بسیاری از افراد و بسیاری از کودکان مبتلا به بیماری اسهال ناشی از آب آشامیدنی ناخوشایند هستند، خطر ابتلا به سرطان از DBP در مقایسه با خطر مرگ یا لکنت زبان در اثر بیماری‌های اسهالی بسیار اندک است.

سازمان بهداشت جهانی در دستورالعمل‌های مربوط به کیفیت آب آشامیدنی اظهار می دارد: “در شرایطی که شرایط محلی مستلزم انتخاب بین رعایت دستورالعمل‌های میکروبیولوژیکی یا دستورالعمل‌های ضدعفونی‌کننده یا فرآورده‌های ضدعفونی‌کننده است، باید کیفیت میکروبیولوژیکی همیشه اولویت داشته باشد و در صورت لزوم، یک دستورالعمل شیمیایی می‌تواند مطابق با سطح بالاتری از ریسک باشد.

وقتی منبع آبی کدر است چه کنیم؟

آب که کدر یا ابری به نظر ‌می‌رسد، آب کدر نام دارد. کدورت اندازه‌گیری از میزان نوری است که هنگام عبور از نمونه آب پراکنده می‌شود. اگر ذرات بیشتری در آب باشند، نور بیشتری پراکنده می‌شود و کدورت نیز از این رو بیشتر است. آبی که “کثیف” به نظر می‌رسد، نسبت به آبی که شفاف به نظر می‌رسد، کدورت بیشتری دارد.

از کدورت اغلب برای نشان دادن مقدار کل مواد جامد معلق و مقدار مواد آلی موجود در آب استفاده می‌شود. باکتری‌ها و سایر عوامل بیماری‌زا نیز ممکن است به ذرات موجود در آب بچسبند، بنابراین کدورت زیاد احتمال وجود عوامل بیماری‌زا در آب را افزایش می‌دهد.

هیپو کلریت

دو مسئله در رابطه با افزودن کلر به آب وجود دارد که دارای کدورت بالایی است:

کلر با تمام مواد آلی موجود در آب و همچنین باکتری‌ها و سایر عوامل بیماری‌زا به طور مساوی واکنش نشان می‌دهد. اگر مقدار زیادی مواد آلی وجود داشته باشد، برای واکنش کامل با کلیه مواد جامد محلول و مواد آلی و همچنین غیرفعال کردن باکتری‌ها و سایر عوامل بیماری‌زا، کلر بیشتری لازم خواهد بود، در صورتی که غلظت بیشتری از مواد آلی در آب منبع وجود دارد.

سه راهکار وجود دارد که می‌توان از آن‌ها برای تصفیه آب گل آلود استفاده کرد:

  1. آب را از طریق یک پارچه فیلتر کنید تا مقداری از مواد آلی خارج شود و سپس کلرینه شود.
  2. بگذارید آب به مدت 12-24 ساعت ثابت بماند بنابراین مواد آلی و جامدات به پایین آمده و ته‌نشین می‌شوند و سپس آب شفاف‌تر را درون یک ظرف جداگانه ریخته و در آنجا کلرینه می‌کنند.
  3. مقدار غلظت محلول هیپوکلریت سدیم را که به آب گل آلود اضافه شده است افزایش دهید تا مطمئن شوید کلر کافی برای غیرفعال‌کردن ارگانیسم‌های ایجادکننده بیماری وجود دارد.